I OZ 42/10

PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2010-01-27

Skład orzekający: Ewa Dzbeńska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy uchylenie postanowienia o stwierdzeniu prawomocności orzeczenia otwiera drogę do złożenia skargi kasacyjnej bez potrzeby składania wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia, jeśli termin ten już upłynął?
Ratio decidendi
Uchylenie postanowienia o stwierdzeniu prawomocności orzeczenia nie otwiera drogi do złożenia skargi kasacyjnej bez wniosku o przywrócenie terminu, jeśli termin do jej wniesienia już upłynął. W przypadku uchybienia terminu z powodu długotrwałości procedury przyznawania prawa pomocy, pełnomocnik z urzędu powinien złożyć skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu.
Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną K. G. od postanowienia tego Sądu z dnia 1 lipca 2009 r., ponieważ została ona wniesiona po terminie, bez wniosku o przywrócenie terminu. Skarżący wniósł zażalenie, zarzucając naruszenie przepisów PPSA przez uznanie, że skarga kasacyjna powinna być złożona wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu. Autor zażalenia argumentował, że uchylenie postanowienia o stwierdzeniu prawomocności orzeczenia otworzyło drogę do złożenia skargi kasacyjnej bez potrzeby składania wniosku o przywrócenie terminu.
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Dzbeńska po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 grudnia 2009 r., sygn. akt IV SAB/Wa 126/08 o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi K. G. na bezczynność Głównego Geodety Kraju w przedmiocie rozpoznania wniosku postanawia: oddalić zażalenie Postanowieniem z dnia 11 grudnia 2009 r., sygn. akt IV SAB/Wa 126/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną K. G. od postanowienia tego Sądu z dnia 1 lipca 2009 r. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, iż orzeczenie to wraz z uzasadnieniem doręczono skarżącemu w dniu 4 sierpnia 2009 r., natomiast termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął w dniu 3 września 2009 r. Ustanowiony w sprawie dla skarżącego pełnomocnik z urzędu wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skargę kasacyjną w dniu 30 listopada 2009 r. Wobec tego, iż strona nie wniosła o przywrócenie uchybionego terminu Sąd I instancji odrzucił skargę kasacyjną na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Zażalenie na to postanowienie wniósł K. G., domagając się uchylenia zaskarżonego orzeczenia. Wnoszący zażalenie zarzucił naruszenie art. 86, 87 i 88 w zw. z art. 178 wskazanej ustawy przez uznanie, iż skarga kasacyjna na postanowienie z dnia 1 lipca 2009 r. winna być złożona wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej złożenia. W uzasadnieniu autor zażalenia stwierdził, iż wobec wydania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w dniu 7 października 2009 r. postanowienia uchylającego postanowienie z dnia 22 września 2009 r. o stwierdzeniu prawomocności orzeczenia z dnia 1 lipca 2009 r., otworzyła się droga do złożenia skargi kasacyjnej bez potrzeby składania wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie posiada usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z treścią art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie 30 dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. W przedmiotowej sprawie bezsporne jest, iż odpis postanowienia z dnia 1 lipca 2009 r. wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 4 sierpnia 2009 r., o czym pełnomocnik skarżącego został poinformowany w piśmie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 listopada 2009 r. Odnosząc się do argumentów zawartych w zażaleniu, to nie można uznać za trafne stanowiska pełnomocnika K. G., iż wydanie przez Sąd I instancji postanowienia o uchyleniu prawomocności orzeczenia z dnia 1 lipca 2009 r. otwierało stronie termin do wniesienia środka odwoławczego bez konieczności złożenia wniosku o przywrócenie terminu do jego wniesienia. W postępowaniu sądowoadministracyjnym nie istnieje instytucja wstrzymania biegu terminu do dokonania czynności procesowej. W szczególności procedura przyznawania stronie prawa pomocy nie powoduje wstrzymania biegu takiego terminu. Przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przewidują natomiast możliwość przywrócenia uchybionego terminu do dokonania czynności procesowej, o ile uchybienie takie nastąpiło bez winy strony. Z uwagi na długotrwałość procedury przyznawania stronie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu, wyłączona jest wina strony w uchybieniu, o ile nastąpiło ono wyłącznie z tej przyczyny. Tym samym stwierdzić trzeba, że pełnomocnik strony, wyznaczony do działania w sprawie z urzędu, w takiej sytuacji zobligowany jest do wystąpienia z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej, który to wniosek, wraz z uzasadnieniem, złożony winien być w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia, co wynika z art. 87 § 1 i 2 powołanej wyżej ustawy. Jednocześnie z takim wnioskiem pełnomocnik winien dokonać czynności, której nie dokonano w terminie. Tym samym za chybione należy uznać argumenty pełnomocnika skarżącego, iż uchylenie postanowienia z dnia 22 września 2009 r. o uchyleniu prawomocności orzeczenia z dnia 1 lipca 2009 r. zwalniało stronę od złożenia skargi kasacyjnej wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Wobec tego, iż pełnomocnik strony, wnosząc skargę kasacyjną, nie złożył wniosku o przywrócenie terminu, zasadnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną (podobny pogląd wyraził Sąd Najwyższy w orzeczeniu z dnia 24 września 1998 r., sygn. akt CZ 115/98). Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło