III SA/Wa 3088/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Długosz - Szyjko po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "S." Sp. z o.o. z siedzibą w K. na interpretację Ministra Finansów z dnia [...] czerwca 2008 r., Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: - przekazać sprawę do rozpoznania według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach - Pismem z dnia 24 września 2008r. "S." Sp. z o.o. z siedzibą w K., woj. s. (Skarżąca w niniejszej sprawie), wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na interpretację Ministra Finansów z [...]czerwca 2008r. w zakresie podatku od towarów i usług zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Pełnomocnik Skarżącej, wnosząc powyższą skargę, uiścił wpis sądowy w kwocie 200 zł. Sprawa z ww. skargi została zarejestrowana w WSA w Warszawie pod sygn. akt III SA/Wa 3088/08, lecz nie wyznaczono dla niej terminu rozprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przepis art. 59 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej powoływanej jako "p.p.s.a.") stanowi, że jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 13 § 2 p.p.s.a. do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Od ww. zasady przewidziano jednak wyjątek. Otóż stosownie do § 3 powoływanego przepisu Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, w drodze rozporządzenia, może przekazać wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu rozpoznawanie spraw określonego rodzaju należących do właściwości innego wojewódzkiego sądu administracyjnego, jeżeli wymagają tego względy celowości. Należy zauważyć, że na podstawie cytowanego przepisu zostało wydane Rozporządzenie Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz.U. Nr 163, poz. 1016; dalej jako "rozporządzenie z 28.08.2008r."), które weszło w życie z dniem 11 października 2008r. Stosownie do § 1 pkt 1) rozporządzenia z 28.08.2008r. rozpoznawanie spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych dotyczących wydawania w indywidualnych sprawach pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego (interpretacje indywidualne), o których mowa w art. 14b Ordynacji podatkowej przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. Sprawy, o których mowa w § 1, zarejestrowane przed dniem wejścia w życie rozporządzenia w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie, rozpoznaje wojewódzki sąd administracyjny właściwy w rozumieniu niniejszego rozporządzenia, z wyjątkiem spraw, w których wyznaczono termin rozprawy (§ 2 rozporządzenia z 28.08.2008r.). Z powyższych regulacji wynika zatem, że WSA w Warszawie, który do dnia wejścia w życie rozporządzenia z 28.08.2008r. nie zdołał wyznaczyć terminu rozprawy w sprawie ze skargi na interpretację indywidualną, nie jest sądem właściwym do jej rozpoznania. W tej sytuacji, z uwagi na fakt, że Skarżący ma siedzibę w K., woj. s. - zgodnie z § 1 pkt 4 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz.U. Nr 72, poz. 652 ze zm.) - właściwym miejscowo do rozpoznania ww. skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach. Uwzględniając powyższy stan faktyczny i prawny WSA w Warszawie, na podstawie art. 59 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.