II SA/Kr 1029/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Firek Sędziowie: NSA Andrzej Niecikowski (spr.) AWSA Janusz Kasprzycki Protokolant: Katarzyna Paszko-Fajfer po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 listopada 2008 r. sprawy ze skargi [....] S.A. z siedzibą w B. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [....] w przedmiocie wstrzymania prowadzenia robót budowlanych I. uchyla zaskarżone postanowienie jak i poprzedzające je postanowienie organu I instancji; II. orzeka, że zaskarżone postanowienie nie może być wykonywane; zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. na rzecz strony skarżącej [....] S.A. kwotę 760 zł (siedemset sześćdziesiąt złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania. Postanowieniem z dnia [...].2007 r., (znak: [...]) Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. - Powiat Grodzki, działając na podstawie art. 50 ust.1 pkt 2, art. 80 ust. 2 pkt 1, art. 83 ust.1 ustawy z dnia 7.07.1994r. Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. z 2006 r. Nr 156 poz. 1118 z późniejszymi zmianami - zwanym dalej Prawem Budowlanym z 1994 r.) wstrzymał Inwestorowi A. SA, z siedzibą w B. prowadzenie robót budowlanych związanych z budową budynku mieszkalnego - usługowego wielorodzinnego z garażem podziemnym i instalacjami wewnętrznymi oraz wjazdem i przebudową chodnika., na nieruchomości położonej w K. , oznaczonej w ewidencji gruntów jako dz.ewid. [...] i [...] obr. [...] przy ul. C. - wykonywanych w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi i mienia, a ponadto ustalił wymagania dotyczące niezbędnych zabezpieczeń terenu budowy i obiektu a także nałożył na Inwestora obowiązek przedłożenia inwentaryzacji i ekspertyz szczegółowo opisanych w postanowieniu. W uzasadnieniu podniesiono, co następuje: 1. postępowanie w sprawie wszczęte zostało na wniosek C.S. właścicielki budynku przy ul. C. w K, 2. w dniu [...].03.2007r., organ l instancji przeprowadził kontrolę budowy robót budowlanych prowadzonych na podstawie decyzji Prezydenta Miasta K. nr [...] z dnia [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę. W trakcie kontroli ustalono, że inwestycja prowadzona jest na etapie robót ziemnych, polegających na zabezpieczeniu ścian wykopu szerokoprzestrzennego obudową berlińską oraz palisadą z mikropali. W wyniku przeprowadzonej wizji w terenie, w ramach możliwej oceny wizualnej nie stwierdzono wówczas żadnych uszkodzeń ani rys na budynkach sąsiednich, 3. w dniu [...].04.2007r. w ramach odrębnego postępowania dotyczącego stanu technicznego budynku przy ul. C. w K. stanowiącego własność C.S. stwierdzono w tym obiekcie rysy pionowe w narożniku ściany wewnętrznej werandy ze ścianą wewnętrzną pokoju oraz przerysowania na suficie werandy. Ponadto stwierdzono prześwity w poziomie poddasza w ścianie szczytowej od strony terenu budowy, co pozwoliło wyprowadzić wniosek, że budynek przy ul. C. jest w nieodpowiednim stanie technicznym. Według oświadczenia C.S. właścicielki budynku przy ul. C. w K. (wpis do rejestru zabytków nieruchomych pod nr [...]) opisane powyżej przerysowania jak i ubytki w ścianie szczytowej w poziomie poddasza powstały po [...].03.2007 r., podczas pracy ciężkiego sprzętu budowlanego przejeżdżającego w bezpośredniej bliskości ściany szczytowej ww. budynku, 4. postanowieniem z dnia [...].05.2007 r., organ l instancji zobowiązał C.S. do przedłożenia ekspertyzy technicznej, opisującej stan techniczny jej budynku. W dniu [...].09.2007 r., C.S. przedłożyła ekspertyzę techniczną oceniającą stan techniczny zabytkowego domu mieszkalnego zlokalizowanego na terenie działki nr [...] przy ul. C. w K. , autorstwa mgr inż. arch. P.Z. . Autor ekspertyzy stwierdza zły stan techniczny ściany szczytowej budynku nr [...], wskazując na występowanie i powiększanie się zniszczeń polegających na: pionowych pęknięciach ściany szczytowej i nowych, skośnych zarysowań tynków wewnętrznych na górnych fragmentach ścian nośnych w sąsiedztwie ściany szczytowej, ekspertyza za szczególnie niebezpieczne uznała powiększające się pionowe pęknięcie na całej wysokości ściany zewnętrznej w werandzie, świadczące o odchyleniu się werandy od zasadniczej bryły budynku, konkludując, że w tej części budynku występuje realne zagrożenie katastrofa budowlaną. Według ekspertyzy na występujące zniszczenia ewidentny wpływ mają prace budowlane prowadzone aktualnie na sąsiedniej działce [...] i części działki[...]. Bezpośrednio przy zachodniej ścianie szczytowej budynku nr [...] (ok. [...] cm od tej ściany) zostały wykonane wykopy o głębokości ponad 3[...] m poniżej obecnego poziomu terenu a zastosowane sposoby zabezpieczenia budynku nr[...] okazały się niewystarczające, 5. w dniach [...].05.2007 r., [...].09.2007 r. i [...]10.2007 r. organ l instancji przeprowadził ponowne kontrole budowy nie stwierdzając w ramach możliwej oceny wizualnej nieprawidłowości przy prowadzeniu robót budowlanych związanych z budową budynku przy ul. C. . Jednakże w wyniku oględzin budynku sąsiedniego nr [...] przeprowadzonych w dniu [...].10.2007 r. ustalono, iż odspojenie werandy od bryły budynku powiększyło się (od strony wew.) na szer. około [...] cm. Ponadto pojawiły się nowe pęknięcia w ścianach prostopadłych do ściany szczytowej na otworem drzwiowym łączącym pomieszczenia pokoju z kuchnią oraz w ścianie zew. północnej w sąsiedztwie sanitariatu. W toku oględzin uzgodniono z przedstawicielami inwestora, monitoring nowo powstałych pęknięć poprzez założenie plomb gipsowych, ustalając termin założenia na dzień [...]10.2007 r. W dniu [...].11.2007 r. inspektorzy organu l instancji przeprowadzili kontrolę robót budowlanych budowy przy ul. C. wraz z oględzinami budynku zlokalizowanego przy ul. C. celem sprawdzenia założonych na nim plomb gipsowych. W toku kontroli stwierdzono stan zaawansowania robót budowlanych na etapie wykonania w całości czterech kondygnacji nadziemnych oraz realizację ścian piątej kondygnacji. Docelowo budynek wg zatwierdzonego projektu budowlanego obejmuje sześć kondygnacji nadziemnych, 6. w budynku przy ul. C. - w ścianie zachodniej budynku (od strony budowy) w ścianie werandy na pęknięciu pionowym stwierdzono, w plombie założonej poniżej zarysowanie masy gipsowej, natomiast w plombie założonej powyżej stwierdzono pęknięcie na styku plomby ze ścianą. Ponadto wizualnie, w ścianie między pokojem, a kuchnią, gdzie wystąpiły pęknięcia skośne (nad otworem drzwiowym), w miejscu założenia plomby stwierdzono całkowite odspojenie się plomby wraz z kawałkami tynku. W trakcie oględzin dokonano również kontroli plomby zlokalizowanej w ścianie zewnętrznej północnej przy wejściu do pomieszczenia sanitarnego, nie stwierdzono żadnych zmian na powierzchni masy gipsowej plomby. Z uwagi na fakt, iż powyższe plomby zostały nałożone bezpośrednio na malaturę ścian w protokole, zobowiązano kierownika budowy do założenia nowych plomb (dwie w werandzie i jedną w ścianie od strony kuchni), przy czym nowe plomby powinny być założone poprzez wypełnienie szczelin pęknięć masą gipsową zlicowaną z malaturą ścian, 7. zdaniem organu l instancji roboty budowlane obejmujące budowę budynku mieszkalnego -usługowego wielorodzinnego są prowadzone w okolicznościach określonych w art. 50 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane z 1994 r. Stwierdzone w trakcie oględzin uszkodzenia plomb jak i stwierdzenia zawarte w ww. ekspertyzie technicznej autorstwa mgr inż. arch. P.Z. , w której autor jednoznacznie wskazuje, iż występujący zły stan techniczny ściany szczytowej budynku nr [...] powstał w skutek nieprawidłowo prowadzonej budowy przy ul. C. i powoduje zagrożenie katastrofą budowlaną oraz mając na uwadze fakt iż budynek nr [...] zlokalizowany przy ul. C. w K. wpisany jest do rejestru zabytków miasta K. obowiązkiem organu jest wstrzymanie prowadzenia robót budowlanych wykonywanych w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia oraz nałożenie na inwestora obowiązku dostarczenia wymaganych dokumentów w terminie 30 dni od dnia otrzymania niniejszego postanowienia. Zażalenie inwestora A. S.A. nie zostało uwzględnione i Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. postanowieniem z dnia [...].2008 r. (znak [...]) utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie podnosząc w uzasadnieniu co następuje. 1. Postanowienie o wstrzymaniu robót ma charakter tymczasowy, a jego obowiązywanie wygasa z mocy prawa w terminie określonym w art. 50 ust. 4 a skoro postanowienie o wstrzymaniu robót doręczono pełnomocnikowi strony w dniu[...].11. 2007 r., to termin do wydania decyzji w trybie art. 50 i 51 upływał z dniem [...].01. 2008 r., 2. w terminie ważności postanowienia o wstrzymaniu robót, w dniu [...].01.2008 r., Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. Powiat Grodzki wydał decyzję na podstawie art. 105 K.p.a., o umorzeniu postępowania w sprawie, uznając, iż brak jest podstaw do nałożenia obowiązku wykonania jakichkolwiek robót budowlanych przez Inwestora. Decyzja umarzająca postępowanie, kończąc postępowanie administracyjne bez rozstrzygnięcia co do istoty, ma wprawdzie charakter formalny, jednakże została wydana w terminie, o którym mowa w art. 50 ust.4 ustawy Prawo budowlane i jest przedmiotem weryfikacji w postępowaniu odwoławczym, prowadzonym przez Wojewódzkiego Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. pod sygnaturą [...]. Zatem w ocenie organu odwoławczego o ewentualnej bezprzedmiotowości postępowania, wszczętego w trybie art. 50 ust. 1 pkt 4 orzeknie ostatecznie organ odwoławczy a decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego wywiera ten skutek, iż postanowienie o wstrzymaniu robót nie utraciło ważności. Taka ocena zaistniałego stanu faktycznego wynika ze stanowiska Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego: "właściwy organ nadzoru budowlanego będzie uprawniony do odpowiedniego zastosowania art. 105 § 1 K.p.a., w sytuacji gdy po wydaniu postanowienia na podstawie art. 50 ust. 1 ustawy - Prawo budowlane oraz przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego stwierdzi, iż nie ma podstaw do wydania jednej z decyzji z art. 51 ust. 1 Prawa budowlanego, pod warunkiem ,że nie upłynął jeszcze termin 2 miesięcy od dnia doręczenia przedmiotowego postanowienia. W wyroku z dnia 13 maja 1999r., III RN 2/99, OSNP 2000, Nr 9, poz.336, Sąd Najwyższy stwierdził, że: "utrata ważności postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych stanowi podstawę do umorzenia postępowania (art. 105 § 1 KPA w związku z art. 50 ust. l i 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane...". 3. zgromadzony materiał dowodowy jak: oświadczenia stron, opinie techniczne, protokoły oględzin i zdjęcia, wskazuje, że w związku z "miernym stanem technicznym" budynku mieszkalnego przy ul. C. , roboty budowlane prowadzone przez Inwestora , firmę A. S.A. mogły mieć istotny wpływ na pogorszenie stanu technicznego zabytkowego obiektu. Wprawdzie z materiału dowodowego wynika, że ekspertyza techniczna sporządzona przez arch. P.Z. z uwagi na niepełne uprawnienia ( brak w aktach kserokopii stosownych uprawnień budowlanych ) w zakresie oceny konstrukcji budynków nie może stanowić istotnego dowodu w sprawie mającej na celu ustalenie wystąpienia zagrożeń konstrukcyjnych dla obiektu sąsiedniego, jednak tut. organ uznał część stwierdzeń w niej zawartych jak i uwagi stron w pismach procesowych wraz z materiałem fotograficznym za wystarczające podstawy do wstrzymania robót budowlanych, związanych z realizacja budynku mieszkalnego przy ul .C. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję złożyła A. Spółka Akcyjna z siedzibą w B. i zarzucając zaskarżonemu postanowieniu naruszenie: 1. art. 50 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane z 1994 r., poprzez uznanie wbrew materiałowi dowodowemu zgromadzonemu w sprawie, iż istniały wystarczające przesłanki do wstrzymania robót budowlanych, co stanowi również naruszenie art. 7 k.p.a. 2. art. 50 ust. 4 w związku z art. 51 ust. 1 Prawa Budowlanego z 1994 r., poprzez: - przyjęcie, iż pomimo upływu 2 miesięcznego terminu od doręczenia postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych i nie wydaniu w tym terminie żadnej z decyzji wskazanych w art. 51 ust. 1 Pr. bud., postanowienie o wstrzymaniu robót budowlanych nie utraciło ważności, - przyjęcie, iż decyzja o umorzeniu postępowania zainicjowanego wstrzymaniem robót budowlanych z powodu jego bezprzedmiotowości jest jedną z decyzji, o których mówi art. 51 ust. 1 Pr. bud., a tym samym jej wydanie w terminie 2 miesięcy od doręczenia postanowienia inwestorowi powoduje, iż postanowienie o wstrzymaniu robót nie utraciło mocy, 3. przepisu art. 105 § 1 k.p.a w związku z art. art. 50 ust. 4 Pr. bud. poprzez ustalenie, iż umorzenie postępowania w sprawie wstrzymania robót budowlanych może nastąpić wyłącznie w przypadku utraty ważności postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych z powodu upływu terminu dwumiesięcznego wskazanego w art. 50 ust. 4 Pr. bud. jak również poprzez brak umorzenia postępowania odwoławczego, 4. naruszenie art. 50 ust. 1 pkt 2 Pr. bud. poprzez kwestionowanie sposobu wykonania robót budowlanych co do ich zgodności z zatwierdzonym projektem budowlanym i ustalenie, iż uwagi zawarte w planie BIOZ (załączonym, zdaniem organu, do projektu budowlanego) nie zostały uwzględnione przy realizacji inwestycji, w sytuacji, gdy: - plan BIOZ (bezpieczeństwa i ochrony zdrowia) nie jest częścią ani załącznikiem do zatwierdzonego projektu budowlanego, - wstrzymanie robót budowlanych nastąpiło wyłącznie na podstawie przesłanki wskazanej w art. 50 ust. 1 pkt 2 Pr. bud., a więc z powodu prowadzenia robót budowlanych w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska, nie zaś na podstawie przesłanki wskazanej w art. 50 ust. 1 pkt 4 Pr. bud. i w oparciu o te zarzuty wniosła o: 1/ stwierdzenie nieważności zaskarżonego postanowienia z uwagi na rażące naruszenie przepisów: art. 50 ust. 1 pkt 2 oraz art. 50 ust. 4 Prawa budowlanego (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.), względnie 2/ uchylenie zaskarżonego postanowienia (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Wniosek o wstrzymanie cofnięty został na rozprawie w dniu [...].11.2008 r. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko przedstawione z w uzasadnieniu decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153 poz. 1269 z póź.zm.) Sąd sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Przedmiotem więc dokonywanej przez niego kontroli jest zbadanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Czyni to wedle stanu prawnego i na podstawie akt sprawy, istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, gdy jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Przedmiotem sprawy niniejszej jest rozpoznanie skargi na postanowienie organ II instancji, utrzymujące w mocy postanowienie organu l instancji, wydane na podstawie art. 50 ust. 1 pkt. 2 Prawa Budowlanego z 1994 r., wstrzymujące prowadzenie robót budowlanych związanych z budową obiektu budowlanego opisanego postanowieniem. Jest przyznane przez skarżącego, że w chwili orzekania przez Sąd w sprawie niniejszej pozwolenie na budowę tego obiektu zostało uchylone prawomocnym wyrokiem tut. Sądu w sprawie Sygn.akt II Sa/Kr 484/07 ( zob. protokół rozprawy z dnia [...].11.2008 r.). Fakt ten aczkolwiek mający podstawowe znaczenie dla sprawy budowy przedmiotowego obiektu - dla rozstrzygnięcia sprawy znaczenia mieć nie może, gdyż jak to wyżej powiedziano Sąd orzeka wedle stanu prawnego i na podstawie akt sprawy, istniejących w dniu wydania zaskarżonego postanowienia. Organ l instancji jako podstawę swego rozstrzygnięcia powołuje przepis art. 50 ust.1 pkt 2 Prawa Budowlanego z 1994 r. Według tego przepisu organ wstrzymuje prowadzenie robót budowlanych wykonywanych w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska. Zdaniem organu l instancji stwierdzone w trakcie oględzin uszkodzenia plomb jak i stwierdzenia zawarte w ekspertyzie technicznej autorstwa mgr inż. arch. P.Z. , wskazują że roboty budowlane wykonywane są w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia. Organowi l instancji nie była znana ekspertyza inż. L. P. z [...].11.2008 r., zawierająca inne wnioski niż ekspertyza inż. P. Z. , ale ekspertyzę tę znał już organ II instancji rozpoznając zażalenie inwestora. Organ II instancji tę okoliczność, kwituje stwierdzeniem: "Odnosząc się do uwag strony wniesionych w zażaleniu należy stwierdzić , iż powołują się w większości na ustalenia zawarte w opinii biegłego, inż. L P. , dokonane po wydaniu skarżonego postanowienia, zatem nie mogły stanowić podstawy do jego wydania. Dowody te są oceniane w postępowaniu poprzedzającym wydanie decyzji administracyjnej w niniejszej sprawie. Z treści art. 50 nie wynika, że organ nadzoru budowlanego, przed wstrzymaniem robót budowlanych winien oprzeć się na ocenie niezależnego biegłego, gdyż posiada uprawnienie podczas kontroli do oceny zaistniałego stanu faktycznego i wydania postanowienia, o którym mowa w art. 50 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane". Przypomnieć należy, że wniesienie odwołania przenosi na organ odwoławczy kompetencje do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy. Oznacza to, iż organ ten jest wyposażony przede wszystkim w kompetencje do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy a skoro tak, to jego obowiązkiem jest uwzględnić cały materiał dowodowy jakim dysponuje w chwili orzekania (art. 77 § 1 kpa). Organ odwoławczy dostrzegając, że ekspertyza techniczna sporządzona przez arch. P.Z. z uwagi na niepełne uprawnienia w zakresie oceny konstrukcji budynków nie może stanowić istotnego dowodu w sprawie, uznał część stwierdzeń w niej zawartych jak i uwagi stron w pismach procesowych wraz z materiałem fotograficznym za wystarczające podstawy do wstrzymania robót budowlanych. Organ II instancji, obowiązany był do oceny -jak każdego innego - dowodu z opinii inż. L. P. , nie wspominając już o tym, że w aktach sprawy jest jeszcze trzecia opinia wydana na użytek prowadzonego postępowania karnego opinia inż. B. , której nie dostrzega żaden z orzekających organów. Skoro więc organ odwoławczy uchyla się od rozpoznania i ocenienia całego materiału dowodowego - to tym samym narusza w sposób istotny art. 77 § 1 kpa. Przed dalszymi wywodami należy poczynić pewną uwagę ogólną. Postępowanie administracyjne prowadzone jest w sprawie, której przedmiot i granice określają przepisy prawa materialnego. Przepisy prawa budowlanego nie zawierają zaś norm, z których wynikałoby, że kwestia wstrzymania robót budowlanych stanowi (czy też może stanowić) odrębną sprawę administracyjną. Regulowana przepisem art. 50 Prawa budowlanego z 1994 r., instytucja wstrzymania robót budowlanych stanowi tylko jeden z elementów sprawy, która z założenia ma zakończyć się decyzją wydaną na podstawie art. 51. Postanowienie o wstrzymaniu robót budowlanych ma jedynie charakter "wpadkowy" w sprawie o szerszych granicach, w ramach której badana jest "legalność" budowy i w której zapada rozstrzygnięcie w formie decyzji administracyjnej. W sprawie niniejszej organy - z naruszeniem przepisów prawa procesowego o czym wyżej była mowa - uznały, że w sprawie zachodzi podstawa wstrzymania określona art. 50 ust. 1 pkt. 2 Prawa Budowlanego z 1994 r. Przedmiotem sprawy niniejszej jest wstrzymanie prowadzenie robót budowlanych, przeto rozważania skargi dotyczące - jakiej treści ma być wydana decyzja o której mowa w art. 51 ust. 1 Prawa Budowlanego z 1994 r., - przekraczają ramy sprawy i Sąd nie ma obowiązku do nich się odnosić. Na marginesie można tylko podnieść, że trafnie skarżąca spółka wywodzi, że dla zachowania terminu o którym mowa w art. 51 ust. 1 Prawa Budowlanego z 1994 r, konieczne jest wydanie decyzji o której mowa w tym przepisie, a nie jakiejkolwiek innej ( np. umarzającej postępowanie). Cała istota omawianej regulacji sprowadza się do tego aby - tylko konkretne nakazy wyartykułowane w decyzji mogły być podstawą prowadzenia postępowania naprawczego. Zgodzić się należy ze skarżącą spółką że rozumienie tego przepisu w sposób przedstawiony w zaskarżonej decyzji niweczy ratio legis omawianego postępowania. Przytoczony wyrok Sądu Najwyższego z dnia 13 maja 1999r., III RN 2/99, (OSNP 2000, Nr 9, poz.336) powyższe rozumowanie potwierdza a nie jemu przeczy. Wniosek skargi o stwierdzenie nieważności postanowienia, jest chybiony, gdyż wydane postanowienie nie może być kwalifikowane jako wydane bez podstawy prawnej czy z rażącym naruszeniem prawa. Naruszenie prawa ma cechę rażącego jedynie wówczas, gdy decyzja nim dotknięta wywołuje skutki prawne nie dające pogodzić się z wymaganiami praworządności i nie chodzi tu przy tym o błędy w wykładni prawa, ale o przekroczenie prawa w sposób jasny i niedwuznaczny. Skoro więc, kontrola sądowa wykazała, że zaskarżone postanowienie, jak i poprzedzające je postanowienie organu l instancji, naruszają prawo na podstawie art. 145 § 1 pkt.1 lit. "c" oraz art.135 oraz 152 i art. 200 p.o.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.