I SA/Gl 678/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Madej, Sędzia NSA Joanna Kuczyńska (spr.), Asesor WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek, Protokolant Bartłomiej Stachura, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 listopada 2008r. sprawy ze skargi S. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych oddala skargę Przedmiotem skargi jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. o nr [...], którym na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu prze sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153,poz.1270 ze zm./ uwzględniono skargę w całości uchylając własne postanowienie ostateczne z dnia [...] r. Nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w C. z dnia [...] r. o Nr [...] w sprawie podjęcia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego Nr [...] z dnia [...] r. zawieszonego postanowieniem w/w organu z dnia [...] r. o nr [...]. Jednocześnie stwierdzono niedopuszczalność zażalenia z dnia 20 listopada 2007 r. na postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w C. z dnia [...] r. w sprawie podjęcia postępowania egzekucyjnego, o którym mowa wyżej. Podstawą zawieszenia postępowania egzekucyjnego postanowieniem z dnia [...] r. było postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w C. z dnia [...] r. wstrzymujące wykonanie decyzji z dnia [...] r. określającej zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 r. Pismem z dnia 17 października 2007 r. Dział księgowości wniósł o wznowienie realizacji zawieszonego postępowania egzekucyjnego, na skutek ustania przyczyna zawieszenia , ponieważ Dyrektor Izby Skarbowej po rozpoznaniu odwołania wydał stosowną decyzję . Postanowieniem z [...] r. Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w C. postanowił podjąć zawieszone postępowanie egzekucyjne, pouczając stronę o prawie wniesienia zażalenia. Strona korzystając z pouczenia zawartego w treści wspomnianego wyżej postanowienia wniosła zażalenie, w którym zwróciła się o dalsze zawieszenie postępowania do czasu zakończenia postępowania przed Sądem Administracyjnym w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w C. wstrzymał postępowanie egzekucyjne , bowiem doszło do zbiegu egzekucji administracyjnej i sądowej. Tytuł wykonawczy wraz a aktami sprawy przekazany został do Sądu Rejonowego w C., który postanowieniem z dnia [...] r. wyznaczył do łącznego prowadzenia egzekucji Komornika Sądowego. Postanowieniem z dnia [...] r. Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie dotyczące podjęcia postępowania egzekucyjnego. Na wskazane wyżej postanowienie wniesiona została skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 12 marca 2008 r., w której skarżący zwrócił się o zawieszenie lub wstrzymanie postępowania egzekucyjnego do czasy wydania rozstrzygnięcia w przedmiocie wymiaru podatku dochodowego. Postanowieniem z dnia [...] r., które przywołano na wstępie, Dyrektor Izby Skarbowej w K. uchylił własne postanowienie w sprawie podjęcia postępowania egzekucyjnego z dnia [...] r. stwierdzając jednocześnie niedopuszczalność zażalenia z dnia 20 listopada 2007 r. na postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w C.. W uzasadnieniu Dyrektor Izby Skarbowej w K. wskazał, iż zgodnie z ustawą z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, na zajmowane przez organ stanowisko w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania nie służy stronie zażalenie. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skarżący podnosi, że postanowienie z dnia [...] r. nie uwzględnia istoty jego skargi dotyczącej odmowy zawieszenia postępowania. Wskazuje, że przedmiotem innej skargi jest zasadnicza jego zdaniem, sprawa dotycząca podatku dochodowego od osób fizycznych, gdzie również złożony został wniosek o zawieszenie postępowania egzekucyjnego. W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa podtrzymała swoje stanowisko przedstawione w zaskarżonym postanowieniu, wnosząc o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej (§1) a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Nadto zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy te sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone ustawą. Wyżej powiedziane, oznacza, że skarga może zostać uwzględniona, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć wpływ na wynik sprawy (art. 145-150 ustawy). W ocenie Sądu wniesiona skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Na wstępie rozważań należy odnieść się do tego, iż wbrew twierdzeniom skargi zaskarżone postanowienie nie dotyczy odmowy zawieszenia postępowania lecz odnosi się do kwestii związanych z podjęciem wcześniej zawieszonego postępowania. Zgodnie z art. 56 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji /t.j. Dz. U. Z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm./, postępowanie egzekucyjne ulega zawieszeniu na żądanie wierzyciela. W niniejszej sprawie wierzyciel - organ egzekucyjny uznał, że wstrzymanie wykonania decyzji, która rodziła postępowanie egzekucyjne jest przesłanką do dokonania zawieszenia postępowania. W oparciu o art. 57 § 1 cyt. wyżej ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, organ egzekucyjny podejmie zawieszone postępowanie egzekucyjne po ustaniu przyczyny zawieszenia. Postanowieniem z dnia [...] r. Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w C. podjął zawieszone postępowanie uznając, iż ustała przyczyna powodująca jego wcześniejsze zawieszenie. Błędnie strona została przez organ pouczona o możliwości wniesienia na to postanowienia zażalenia do Dyrektora Izby Skarbowej w K.. Zgodnie z art. 17 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej, rozstrzygnięcie i zajmowane przez organ egzekucyjny lub wierzyciela stanowisko w sprawach dotyczących postępowania egzekucyjnego następuje w formie postanowienia. W drugim zdaniu cyt. przepisu ustawodawca zaznaczył, że na postanowienia te służy zażalenie, jeżeli niniejsza ustawa lub Kodeks postępowania administracyjnego tak stanowią. Podjęcie zawieszonego postępowania egzekucyjnego w oparciu o cyt. wyżej art. 57 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, niewątpliwie należy do kategorii tych czynności organu, które nie podlegają zaskarżeniu w toku instancji, bowiem żaden z przepisów ustawy egzekucyjnej ani też Kodeks postępowania administracyjnego na to nie wskazuje. Również organ odwoławczy w postanowieniu z dnia [...] r. nie ustrzegł się błędu rozpoznając, bez podstawy prawnej, postanowienie o podjęciu postępowania egzekucyjnego. Prawidłowo uznał organ, że w związku z zaskarżeniem wadliwego postanowienia, istnieje możliwość w oparciu o art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu prze sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153,poz.1270 ze zm./ dokonania takich rozstrzygnięć, które spowodują, że ostanie się w obrocie prawnym postanowienie, które nie jest dotknięte żadną z wad postępowania i nie spowoduje negatywnych skutków dla skarżącego. W wyrok z dnia 13 sierpnia 2004 r. o sygn. akt III SA 3493/03 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że cyt.: " W odniesieniu do wydanego w rozpoznawanej sprawie postanowienia żaden z obowiązujących przepisów prawa nie stanowił o prawie wniesienia zażalenia. Prawo to nie mogło również powstać w następstwie nieprawidłowego pouczenia o możliwości wniesienia zażalenia." Sąd rozpoznający niniejsza skargę podziela pogląd wyrażony w przywołanym wyroku. Obowiązuje zasada zawarta w art. 112 Kodeksu postępowania administracyjnego, iż błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. W sprawie będącej przedmiotem niniejszego postępowania mamy jednak do czynienia z sytuacją, kiedy strona skorzystała z błędnego pouczenia o możliwości wniesienia zażalenia, nie ponosząc z tego tytułu szkody. Sąd rozpoznający niniejszą sprawę podziela sformułowany w orzecznictwie na gruncie k.p.a. pogląd, że wprawdzie błędne pouczenie w decyzji co do prawa wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia, to jednak nie może też dawać tej stronie specjalnych uprawnień naruszających ustalone prawem zasady postępowania. Brak było zatem podstaw prawnych do rozpoznania zażalenia, stąd rozstrzygnięcie stwierdzające jego niedopuszczalność winno się ostać w obrocie prawnym. Mając na względzie powyższe skargę należało oddalić a to na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153 ,poz. 1270 ze zm./.