I GSK 247/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Cysek Sędzia NSA Janusz Zajda (spr.) Sędzia NSA Maria Lorych-Olszanowska Protokolant Michał Mazur po rozpoznaniu w dniu 21 października 2010 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej "P." S.A. w G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 21 listopada 2008 r. sygn. akt V SA/Wa 1471/08 w sprawie ze skargi "P." S.A. w G. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] marca 2008 r. nr [...] w przedmiocie wiążącej informacji taryfowej oddala skargę kasacyjną Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wyrokiem z 21 listopada 2008 r., sygn. akt V SA/Wa 1471/08 oddalił skargę "P." S.A. na decyzję Ministra Finansów z [...] marca 2008 r., nr [...], w przedmiocie Wiążącej Informacji Taryfowej. Sąd orzekał w następującym stanie faktycznym sprawy: W dniu 30 listopada 2007 r. "P." S.A. wystąpiła do Dyrektora Izby Celnej w W. z wnioskiem o udzielenie Wiążącej Informacji Taryfowej (WIT) towaru o nazwie Gaz płynny, butan (C4), o czystości powyżej 95%, zawierający w swoim składzie głównie n-butan i iso-butan oraz w niektórych przypadkach w niewielkich ilościach (ok. 1%) propany i/lub pentany. Towar został otrzymany w następstwie przerobu ropy naftowej lub separacji (destylacji) gazu ziemnego i przeznaczony do łączenia z propanem w celu uzyskania mieszaniny propan-butan wykorzystywanej do celów napędu pojazdów silnikowych lub w celach grzewczych. Jako przewidywaną klasyfikację we wniosku podała kod nomenklatury 2711 13 97, załączając certyfikaty jakości stałych dostawców z Norwegii i Niemiec. Dyrektor Izby Celnej w W. [...] stycznia 2008 r. wydał Wiążącą Informację Taryfową (WIT) nr [...] dotyczącą towaru o nazwie handlowej "gaz płynny butan", który w składzie zawierał m.in.: n-butan 96,3 %, i-butan 0,91%, i-pentan 1,82% - na podstawie Świadectwa Analizy nr [...] z 6 grudnia 2007 r., wykonanej przez E. Sp. z o.o., Laboratorium w M. Tak opisany produkt zaklasyfikowano do kodu CN 2901 10 00, zgodnie z postanowieniami reguł 1. i 6. Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej (ORINS) oraz na mocy uwagi 1(a) do Działu 29, zawartymi w rozporządzeniu Rady (EWG) Nr 2658/87 w sprawie Nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U.UE.L.1987.256.1 ze zm.), a także zgodnie z komentarzem do uwagi 1(a) pkt 6 zawartym w Notach Wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich (Dz.U.UE.C.2006.50.1). Zaznaczono, że klasyfikacja taryfowa jest zbieżna z opinią klasyfikacyjną (2901 10/1), zawartą w Kompendium Opinii Klasyfikacyjnych (tom V Not Wyjaśniających do Systemu Zharmonizowanego, opublikowanych jako załącznik do obwieszczenia Ministra Finansów z 1 czerwca 2006 r. - Wyjaśnienia do Taryfy Celnej (MP Nr 86, poz. 880; dalej: obwieszczenie MF). Decyzją z [...] marca 2008 r. Minister Finansów utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. - WIT nr [...] z [...] stycznia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. oddalając skargę stwierdził, że przedmiotem sporu jest w sprawie klasyfikacja taryfowa gazu płynnego o zawartości n-butanu przekraczającej 95%. Zdaniem Sądu, o klasyfikacji taryfowej decydują przede wszystkim parametry dotyczące towaru stanowiącego przedmiot klasyfikacji, które przyjęte zostały przez organ na podstawie Świadectwa Analizy nr [...] z 6 grudnia 2007 r. Sąd podzielił stanowisko organów celnych, że produkt o nazwie handlowej "gaz płynny - butan" winien być zaklasyfikowany do Działu 29 CN dotyczącego chemikaliów organicznych, tj. do kodu 2901 10 00 obejmującego węglowodory alifatyczne nasycone. Zwrócił uwagę, że klasyfikacja towaru została dokonana zgodnie z regułą 1. ORINS Wspólnej Taryfy Celnej, odwołującą się do brzmienia pozycji i uwag do sekcji lub działów. Zgodnie z uwagą 1(a) do Działu 29 Wspólnej Taryfy Celnej dział ten obejmuje odrębne, chemicznie zdefiniowane związki organiczne, nawet zanieczyszczone. W ocenie Sądu, słusznie uznając przedmiotowy towar za gaz płynny - butan, ze względu na zawartość przekraczającą 95% n-butanu, prawidłowo dokonano jego klasyfikacji do pozycji 2901 - zgodnie z jej brzmieniem - obejmującej węglowodory alifatyczne. Natomiast stosując regułę 6. ORINS, w myśl której klasyfikacja towarów do podpozycji tej samej pozycji powinna być przeprowadzona zgodnie z ich treścią i uwagami do nich, prawidłowo zaklasyfikowano ww. towar do kodu 2901 10 00. Tak przyjętą klasyfikację potwierdzają Noty Wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich, dotyczące uwagi 1(a) pkt 6, które stanowią, że etan i pozostałe acykliczne węglowodory nasycone (inne niż metan i propan) występujące jako pojedyncze izomery o czystości 95% lub większej w odniesieniu do objętości dla produktu gazowego i do masy dla produktów niegazowych, klasyfikowane są do kodu CN 2901 10 00. Potwierdzenie tego kodu znajduje także miejsce w Notach Wyjaśniających do Systemu Zharmonizowanego, zgodnie z którymi pozycja 2901 10 obejmuje oddzielne izomery o czystości nie mniejszej niż 95% oraz mieszaniny izomerów zawierające nie mniej niż 95% pojedynczego izomeru. Zatem klasyfikacji preparatu dokonano mając na uwadze przedstawiony przez stronę opis produktu, kierując się przy tym regułami ORINS, którym klasyfikacja podlega, uwagą 1(a) do Działu 29 Wspólnej Taryfy Celnej oraz posiłkując się opracowaniami, stanowiącymi dodatkową pomoc przy klasyfikacji, w tym Notami Wyjaśniającymi do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich oraz do Systemu Zharmonizowanego. Sąd uznał za bezpodstawne twierdzenie skarżącej, jakoby w sprawie zastosowanie powinna mieć uwaga 1(b) do Działu 29 Wspólnej Taryfy Celnej, zgodnie z którą pozycje tego działu obejmują: mieszaniny dwóch lub więcej izomerów tego samego związku organicznego (nawet zanieczyszczone), z wyjątkiem mieszanin izomerów węglowodorów alifatycznych (innych niż steroizomery), nasyconych lub nienasyconych oraz, że wyjątek z tej uwagi dotyczy przedmiotowego towaru, co uzasadnia z kolei jego przypisanie do działu 27. Sąd stwierdził, że bez znaczenia przy tym dla prawidłowości zastosowanej przez organy klasyfikacji taryfowej pozostaje fakt, wbrew odmiennemu stanowisku skarżącej, że omawiana uwaga 1(b) nie określa wielkości udziału każdego z izomerów w mieszaninie. Istotne w sprawie znaczenie miała kwestia składu towaru, a w szczególności zawartości w towarze n-butanu, przekraczającej 95%. Odmiennego stanowiska skarżącej nie uzasadnia załączone do odwołania pismo z 28 stycznia 2008 r., zatytułowane "Opinia", podpisane przez prof. dr hab. J. N., który stwierdził, że gaz płynny butan jest mieszaniną izomerów alifatycznych nasyconych izobutanu i n-butanu oraz innych węglowodorów alifatycznych. Sąd podkreślił, że Świadectwo Analiz na podstawie którego wystawiona została "opinia" potwierdza skład towaru, który jako niesporny uwzględniony został przez organy orzekające. O wadliwym zastosowaniu przez organy celne przepisów prawa materialnego nie może świadczyć - w ocenie Sądu - pismo firmy C. GmbH, która klasyfikuje butan o czystości powyżej 95% do kodu 2711 13 97. Sąd zauważył, że o klasyfikacji taryfowej towaru rozstrzygają na wniosek zainteresowanego podmiotu właściwe w sprawie organy celne. Sąd stwierdził również, że nieuzasadnione jest odwoływanie się przez skarżącą, w sprawie, której przedmiotem jest WIT, do przepisów prawa podatkowego (akcyzowego), czy też wymogów Polskiej Normy - odnoszących się do klasyfikowanego towaru. Nomenklatura Scalona jest odrębną i niezależną od powyższych regulacji klasyfikacją. "P." S.A. wniosła skargę kasacyjną od powyższego wyroku, domagając się jego uchylenia w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W., ewentualnie o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i rozpoznanie skargi, a także o zasądzenie kosztów postępowania. Skargę kasacyjną oparła na naruszeniu przepisów prawa procesowego, tj. art. 145 § 1 pkt 1 lit. a/ ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) poprzez jego niezastosowanie oraz przepisów prawa materialnego tj.: - art. 12 ust. 1 rozporządzenia Rady nr 2913/92 z 12 października 1992 r. - Wspólnotowy Kodeks Celny (DZ.U.UE.L.1992.302.1); - art. 1 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1214/2007 z 20 września 2007 r. (DZ.U.UE.L.2007.286.1), zmieniającego załącznik nr 1 do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie Nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz Wspólnej Taryfy Celnej; - uwagi 1(a) do Działu 29 zawartej w Nomenklaturze Scalonej Wspólnej Taryfy Celnej (rozporządzenie Rady (EWG) Nr 2658/87 w sprawie Nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej ze zm.; ostatnia zmiana rozporządzenie Komisji (WE) Nr 1214/2007 z 20 września 2007 r.), - komentarza do Uwagi 1(a) pkt 6 do Działu 29 zawartego w Notach Wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich, poprzez nieprawidłowe ich zastosowanie; - uwagi 1(b) do Działu 29 zawartej w Nomenklaturze Scalonej Wspólnej Taryfy Celnej (rozporządzenie Rady (EWG) Nr 2658/87 w sprawie Nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej ze zm., ostatnia zmiana rozporządzenie Komisji (WE) Nr 1214/2007); - uwagi 1(b) do Działu 29 i Uwagi Ogólnej (A) do Działu 29, zawarte w załączniku do obwieszczenia Ministra Finansów z 1 czerwca 2006 r. w sprawie Wyjaśnień do Taryfy Celnej (MP Nr 86, poz. 880); - komentarza (A) do pozycji 2901 w Poddziale I Działu 29, zawartym w załączniku do obwieszczenia Ministra Finansów z 1 czerwca 2006 r. w sprawie Wyjaśnień do Taryfy Celnej (MP Nr 86, poz. 880), poprzez ich niezastosowanie. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej skarżąca stwierdziła, że przedmiotowy gaz płynny jest mieszaniną n-butanu i iso-butanu oraz pozostałych węglowodorów. Zarówno n-butan i iso-butan są izomerami węglowodorów alifatycznych nasyconych. W związku z tym gaz ten jest mieszaniną izomerów gazów alifatycznych nasyconych w rozumieniu uwagi 1(b) do Działu 29 zawartej w załączniku do obwieszczenia MF. Zgodnie z uwagą 1(b) do Działu 29 zawartą w Nomenklaturze Scalonej Wspólnej Taryfy Celnej (rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87) oraz uwagą 1(b) i Uwagą Ogólną (A) do Działu 29, zawartą w załączniku do obwieszczenia MF towar ten należy do grupy 27 kod CN 27111397. Jednocześnie, ponieważ towar jest mieszaniną izomerów gazów alifatycznych (acyklicznych) nasyconych, nie spełnia on wymagań określonych w komentarzu do Uwagi 1(a) pkt 6 do Działu 29 zawartego w Notach Wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich, gdzie jest mowa o pojedynczym izomerze węglowodorów acyklicznych nasyconych, stanowiących produkt, a nie mieszaninę izomerów, jak w niniejszej sprawie. Wskazała, że w komentarzu (A) do pozycji 2901 w Poddziale I Działu 29, zawartym w załączniku do obwieszczenia MF w ostatnich dwóch akapitach ustawodawca podkreśla znaczenie między innymi gazu butan stwierdzając, iż do celów pozycji 2901 nasycone węglowodory alifatyczne muszą występować w postaci odrębnych, chemicznie zdefiniowanych związków, bez względu na sposób ich otrzymania. Jednakże z niniejszej pozycji wyłączone są: surowy butan, surowy gaz ziemny i podobne surowe węglowodory gazowe objęte pozycją 2711. Przedmiotowy towar jest gazem butan, surowym – zanieczyszczonym, będącym mieszaniną izomerów, niepoddanym żadnym procesom w celach jego oczyszczenia, jest więc objęty pozycją 2711. Strona wskazała, że również partnerzy handlowi z Niemiec i Norwegii, których dotyczą te same przepisy Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich, posługują się kodem 2711 13 97 w obrocie gazem butan o podobnych parametrach chemicznych. Wbrew twierdzeniu Sądu skład towaru jest mieszanką, a nie: "Zanieczyszczeniami, które zostały zidentyfikowane w badaniu laboratoryjnym są m.in.: i-butan 0,91%, i-pentan 1,82%, propan 0,84%". W tym zakresie strona skarżąca powołała się na Polską Normę na gaz płynny PN-EN 589:2006. W odpowiedzi na skargę kasacyjną Minister Finansów wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania, która w niniejszej sprawie nie zachodzi. Wobec takiej regulacji nie może budzić wątpliwości, że wywołane skargą kasacyjną postępowanie nie polega na ponownym rozpoznaniu sprawy w jej całokształcie, i że uzasadnione jest odnoszenie się do poszczególnych zarzutów składających się na podstawy kasacyjne i wyznaczających zakres badania sprawy przez Naczelny Sąd Administracyjny. Ze względu na przyjęty model orzekania, ustawodawca stawia wysokie wymogi skardze kasacyjnej, która powinna czynić zadość wymaganiom pisma procesowego oraz m.in. wskazywać podstawy kasacyjne poprzez powołanie konkretnych przepisów prawa, którym według strony skarżącej uchybił Sąd oraz określenie sposobu ich naruszenia. Należyte sformułowanie podstaw kasacyjnych ma podstawowe znaczenie dla toku postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Niewłaściwe, czy nieprecyzyjne sformułowanie podstaw kasacyjnych wyłącza możliwość wyznaczenia zakresu kognicji Naczelnego Sądu Administracyjnego. Stosownie do art. 174 p.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na podstawie naruszenia prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie, a także na podstawie naruszenia przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Pozostając w tych granicach należy stwierdzić, że mimo sformułowania w skardze kasacyjnej zarzutu naruszenia w wyroku Sądu pierwszej instancji przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 145 § 1 pkt 1 lit. a/ p.p.s.a. poprzez jego niezastosowanie, nie zamieszczono na jego poparcie uzasadnienia odnośnie przyjęcia za podstawę orzekania błędnych ustaleń faktycznych, czy też niewłaściwego zastosowania przepisów normujących postępowanie przed Sądem pierwszej instancji. W konsekwencji skarga kasacyjna nie ma w tej części usprawiedliwionych podstaw. Pozostałe zarzuty skargi kasacyjnej dotyczą naruszenia przepisów prawa materialnego, podczas gdy w uzasadnieniu skargi kasacyjnej przedstawia się argumentację w znacznej mierze odnoszącą się do sfery ustaleń faktycznych. Przy braku usprawiedliwionych zarzutów naruszenia przepisów postępowania, zawarte w uzasadnieniu skargi kasacyjnej wywody dotyczące tej sfery nie mogą być brane pod uwagę, gdyż wykraczają poza granice skargi kasacyjnej i wyznaczony zarzutami zakres badania sprawy przez Naczelny Sąd Administracyjny. Nie jest też możliwe przyjęcie, aby odnoszące się do sfery ustaleń faktycznych fragmenty uzasadnienia skargi kasacyjnej potraktować, jako podlegające rozpoznaniu zarzuty naruszenia przepisów postępowania. Nie są bowiem wymienione żadne przepisy procedury, do których naruszenia, zdaniem strony wnoszącej skargę kasacyjną, miałoby dojść. Należy w tym miejscu stwierdzić, że proces klasyfikacji towaru obejmuje zidentyfikowanie samego towaru i ustalenie, czy towar odpowiada konkretnej pozycji Taryfy celnej. W procesie tym należy posługiwać się nie tylko przesłankami natury technicznej, chemicznej czy kryteriami przeznaczenia towaru, ale należy mieć na uwadze treść Taryfy celnej wraz z uwagami do poszczególnych sekcji lub działów, a także Ogólne Reguły Interpretacji Nomenklatury Scalonej oraz Wyjaśnienia do Taryfy celnej. Niezbędne jest zatem dokonanie ustaleń w zakresie tych cech towaru, które są relewantne z punktu widzenia Taryfy celnej. (por. wyrok z 26 listopada 2009 r., sygn. akt I GSK 1134/08, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych - www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego utrwalił się pogląd, że "zidentyfikowanie towaru dla potrzeb klasyfikacji Taryfy celnej mieści się w sferze ustaleń faktycznych". Sąd, w składzie orzekającym w niniejszej sprawie, w pełni aprobuje ten pogląd. Proces identyfikacji towaru dla potrzeb klasyfikacji celnej służy temu, aby następnie przy użyciu Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej, uwag do poszczególnych sekcji lub działów oraz Wyjaśnień do Taryfy celnej, można było sprawdzić, czy cechy sprowadzonego towaru odpowiadają określeniom używanym w poszczególnych pozycjach Taryfy celnej. Sąd kasacyjny będąc związany granicami skargi kasacyjnej nie bada trafności ustaleń faktycznych przedstawionych w tej mierze w zaskarżonym wyroku, jeżeli skarżący skutecznie nie zarzucił, w ramach podstawy kasacyjnej określonej w art. 174 pkt 2 p.p.s.a., że przy ich dokonaniu doszło do naruszenia przepisów postępowania. (por. wyrok NSA z 30 marca 2004 r., sygn. akt GSK 19/04, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych - www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Ponieważ w rozpoznawanej sprawie nie został skutecznie podniesiony zarzut naruszenia przepisów postępowania Naczelny Sąd Administracyjny związany jest ustaleniami dokonanymi przez organy i zaakceptowanymi przez Sąd pierwszej instancji. Uznaje zatem te ustalenia za prawidłowe i na tej podstawie faktycznej ocenia zasadność zarzutu naruszenia prawa materialnego. Naczelny Sąd Administracyjny nie może się więc samodzielnie wypowiedzieć w kwestii tego, czy towar jest mieszaniną, czy też że jest to gaz zanieczyszczony (w skardze kasacyjnej sama strona jest niekonsekwentna, raz stwierdza, że przedmiotem sprawy jest butan zanieczyszczony - str. 3, i dalej, że to nie zanieczyszczenie, a mieszanina - str. 4) albo odnosić do opinii dotyczącej stanu towaru. Przyjmuje, że towar, którego dotyczy WIT to butan, w którego składzie jest ponad 95% n-butanu. Należy zauważyć, że sama strona we wniosku o wydanie interpretacji wskazuje, że chodzi o gaz płynny butan o czystości powyżej 95%. Brak zarzutów naruszenia przepisów postępowania sądowoadministracyjnego powiązanych z przepisami postępowania stosowanymi przez organy celne sprawia, że ustalenie takie nie jest podważone. Kontrola prawidłowości takiego ustalenia wykracza poza zakres badania sprawy przez Naczelny Sąd Administracyjny, który na tej podstawie faktycznej musi ocenić zasadność naruszenia prawa materialnego. Zatem Sąd kasacyjny nie może wypowiadać się w kwestii prawidłowości ustaleń organów celnych, zaakceptowanych przez Sąd pierwszej instancji, że przedmiotem WIT był gaz płynny butan o zawartości n-butanu przekraczającej 95%, a nie mieszanina izomerów gazów alifatycznych nasyconych. Nie może również odnieść się do opinii dotyczących składu towaru, gdyż kwestie te mieszczą się w sferze ustaleń faktycznych, niepodważonych skutecznie przez skarżącą Spółkę. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że Sąd pierwszej instancji prawidłowo zaakceptował stanowisko organów celnych w zakresie zaklasyfikowania towaru - gazu płynnego butan, w którym zawartość n-butanu przekracza 95%, do kodu 2901 10 00 Taryfy celnej. Klasyfikacji tego towaru dokonano w oparciu o Ogólne Reguły Interpretacji Nomenklatury Scalonej, uwagę 1(a) do Działu 29 Wspólnej Taryfy Celnej oraz Noty Wyjaśniającej do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich oraz do Systemu Zharmonizowanego. Zgodnie z powołaną uwagą 1(a) do Działu 29 Wspólnej Taryfy Celnej, Dział ten obejmuje odrębne chemicznie zdefiniowane związki organiczne, nawet zanieczyszczone. Z brzmienia występującego we Wspólnej Taryfie Celnej do kodu CN 2901 10 00 klasyfikowane są węglowodory alifatyczne nasycone, do których zalicza się gaz płynny butan, czego strona skarżąca nie kwestionowała w skardze kasacyjnej. Gaz płynny butan, będący przedmiotem WIT zawierał ponad 95% n-butanu, a zgodnie z komentarzem do uwagi 1(a) pkt 6 zawartym w Notach Wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich, Dział 29 obejmuje etan i pozostałe acykliczne węglowodory nasycone (inne niż metan i propan) występujące jako pojedyncze izomery o czystości 95% lub większej w odniesieniu do objętości dla produktu gazowego i do masy dla produktów niegazowych (podpozycja 2901 10 00). Taka klasyfikacja taryfowa jest zbieżna z opinią klasyfikacyjną (2901 10/1), zawartą w Kompendium Opinii Klasyfikacyjnych (tom V Not Wyjaśniających do Systemu Zharmonizowanego, opublikowanych jako załącznik do obwieszczenia Ministra Finansów z 1 czerwca 2006 r. - Wyjaśnienia do Taryfy Celnej. Przepisy te nie pozostawiają żadnego marginesu dowolności interpretacyjnej w odniesieniu do węglowodoru alifatycznego nasyconego, będącego pojedynczym izomerem o czystości 95%, jakim jest gaz płynny butan, w którym zawartość n-butanu przekracza 95%. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.