III SA/Gl 923/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Karpińska, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Jużków, Asesor WSA Marzanna Sałuda (spr.), Protokolant Referent Beata Kujawska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 listopada 2008 r. przy udziale - sprawy ze skargi "A" Sp. z o. o. w C. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia[...]r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług oddala skargę. Zaskarżonym tu postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K., po rozpatrzeniu zażalenia pełnomocnika spółki z o.o. "A"" utrzymał w mocy postanowienie [...] Urzędu Skarbowego w C. z dnia [...] r. nr [...] w sprawie zaliczenia nadpłaty w podatku od towarów i usług z dnia [...]r. na poczet zaległości w tym podatku za [...]r., [...] r., [...] r., [...]r. Organ odwoławczy jako podstawę prawną wskazał art. 233 § 1 pkt. 1 w związku z art. 239 art. 76 § 1, art. 76 a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.). W uzasadnieniu, opisując dotychczasowy przebieg postępowania w sprawie wyjaśnił, iż w wyniku uchylenia decyzją Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]r. Nr [...] decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w C. z dnia [...]r. Nr [...]określającej Spółce z o.o. "A" zobowiązanie w podatku od towarów i usług za [...]r. i przekazania temuż organowi, sprawy do ponownego rozpoznania postępowanie podatkowe umorzono w tej sprawie co znalazło wyraz w decyzji z dnia [...] r. Nr [...]wydanej przez organ I instancji. W konsekwencji kwota wpłacona na rzecz tego zobowiązania podatkowego wynosząca wraz z oprocentowaniem [...] zł, po odpisaniu z konta podatnika stała się nadpłatą podatkową podlegającą zwrotowi, pod warunkiem nie posiadania zaległości podatkowych przez podatnika . Wobec okoliczności iż spółka z o.o. "A" posiadała zaległości w podatku od towarów i usług za [...]r. określone jej decyzją Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]r. Nr [...] obowiązkiem organu podatkowego było zastosowanie w sprawie art. 76 § 1 i art. 76a Ordynacji podatkowej i zaliczenie z urzędu nadpłaty wraz z oprocentowaniem na poczet istniejących zaległości podatkowych. Na okoliczność zaliczenia z urzędu nadpłaty w podatku od towarów i usług z dnia [...]r. na poczet zaległości w tym podatku za [...] r. wraz z odsetkami za zwłokę Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w C. wydał w dniu [...]r. postanowienie nr [...]. Postanowienie to następnie będące przedmiotem zażalenia zostało orzeczeniem organu odwoławczego z dnia [...]r. nr [...]utrzymane w mocy . Spółka z o.o. "A" nie zgodziła się decyzją Dyrektora Izby Skarbowej w K. w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za [...] r. i w dniu [...] r. wniosła odwołanie, które to nie zostało uwzględnione i decyzją tego organu z dnia [...]r. Nr [...] organ ten utrzymał sporne rozstrzygnięcie w mocy. Wskazana ostateczna decyzja organu II instancji stała się przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach , który wyrokiem z dnia 4. 06. 2007 r. sygn. akt. III SA/G1 548/07 uchylił decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za [...]. W następstwie orzeczenia sądu Dyrektor Izby Skarbowej w K. decyzją z dnia [...]r. Nr [...] uchylił własną decyzję z dnia [...] r. Nr [...] wobec czego na koncie spółki powstała nadpłata w podatku od towarów i usług w wysokości [...] zł i oprocentowanie od niej na kwotę [...] zł. W związku z figurującymi na koncie podatnika zaległościami w podatku VAT za lata [...] Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w C. postanowieniem z dnia [...] Nr [...] sprostowanym następnie postanowieniem z dnia [...] r. Nr [...] zaliczył z urzędu wskazaną wyżej kwotę nadpłaty na poczet : 1) zaległości w podatku od towarów i usług za [...] r., w kwocie [...] zł w tym na należność główną [...]zł i na odsetki za zwłokę [...]zł , 2) na poczet zaległości w podatku od towarów i usług z tytułu dodatkowego zobowiązania za [...] r., w kwocie [...]zł w tym na należność główną [...] zł i na odsetki za zwłokę [...] zł , na koszty upomnienia [...]zł ; 3) na poczet zaległości w podatku od towarów i usług z tytułu zobowiązania podatkowego za miesiąc [...] r. w kwocie [...] zł w tym na należność główną [...] zł i na odsetki za zwłokę [...]zł , na koszty upomnienia [...]zł ; 4) na poczet zaległości w podatku od towarów i usług z tytułu zobowiązania podatkowego za miesiąc [...] r. w kwocie [...]zł w tym na należność główną [...] zł i na odsetki za zwłokę [...] zł , na koszty upomnienia [...] zł 5) na poczet zaległości w podatku od towarów i usług z tytułu zobowiązania podatkowego za miesiąc [...]r. w kwocie [...] zł w tym na należność główną [...] zł i na odsetki za zwłokę [...] zł , na koszty upomnienia [...]zł ; 6) na poczet zaległości w podatku od towarów i usług z tytułu zobowiązania podatkowego za miesiąc [...] r. w kwocie [...] zł w tym na należność główną [...]zł i na odsetki za zwłokę [...] zł , na koszty upomnienia [...]zł ; 7) na poczet zaległości w podatku od towarów i usług z tytułu zobowiązania podatkowego za miesiąc [...] r. w kwocie [...] zł w tym na należność główną [...]zł i na odsetki za zwłokę [...] zł , na koszty upomnienia [...]zł ; 8) na poczet zaległości w podatku od towarów i usług z tytułu zobowiązania podatkowego za miesiąc [...] r. w kwocie [...] zł w tym na należność główną [...] zł i na odsetki za zwłokę [...] zł , na koszty upomnienia [...]zł ; 9) na poczet zaległości w podatku od towarów i usług z tytułu zobowiązania podatkowego za miesiąc [...] r. w kwocie [...]zł w tym na należność główną [...] zł i na odsetki za zwłokę [...] zł , na koszty upomnienia [...]zł ; 10) na poczet zaległości w podatku od towarów i usług z tytułu zobowiązania podatkowego za miesiąc [...] r. w kwocie [...]zł w tym na należność główną [...] zł i na odsetki za zwłokę [...]zł , na koszty upomnienia [...]zł; 11) na poczet zaległości w podatku od towarów i usług z tytułu zobowiązania podatkowego za miesiąc [...]r. w kwocie [...] zł w tym na należność główną [...] zł i na odsetki za zwłokę [...] zł , na koszty upomnienia [...]zł ; Organ podatkowy I Instancji jako podstawę prawną swego działania wskazał przepisy art. 76 § 1 Ordynacji podatkowej w myśl, którego nadpłaty wraz z ich oprocentowaniem podlegają zaliczeniu z urzędu na poczet zaległości podatkowych wraz z odsetkami za zwłokę, odsetek za zwłokę określonych w decyzji, o której mowa w art. 53a, oraz bieżących zobowiązań podatkowych, a w razie ich braku podlegają zwrotowi z urzędu, chyba że podatnik złoży wniosek o zaliczenie nadpłaty w całości lub w części na poczet przyszłych zobowiązań podatkowych, z zastrzeżeniem § 2. Wskazał też art.76 a § 1 Ordynacji podatkowej w myśl, którego w sprawach zaliczenia nadpłaty na poczet zaległych oraz bieżących zobowiązań podatkowych wydaje się postanowienie, na które służy zażalenie. W przypadku zaliczenia nadpłaty na poczet zaległości podatkowych stosuje się odpowiednio: przepisy art. 55 § 2 i art. 62 § 1. W myśl pierwszego z nich jeżeli dokonana wpłata nie pokrywa kwoty zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę, wpłatę tę zalicza się proporcjonalnie na poczet kwoty zaległości podatkowej oraz kwoty odsetek za zwłokę w stosunku, w jakim, w dniu wpłaty, pozostaje kwota zaległości podatkowej do kwoty odsetek za zwłokę. Zgodnie zaś z drugim z powołanych przepisów jeżeli na podatniku ciążą zobowiązania z różnych tytułów, dokonaną wpłatę zalicza się na poczet podatku, począwszy od zobowiązania o najwcześniejszym terminie płatności, chyba że podatnik wskaże, na poczet którego zobowiązania dokonuje wpłaty. Nie zgadzając się z takim działaniem organu podatkowego I instancji pełnomocnik spółki wniósł zażalenie uzupełnione pismem z dnia [...]r. kwestionując zasadność zaliczenia nadpłaty na poczet przedawnionych - jego zdaniem - zaległości w podatku od i towarów i usług za miesiące [...]r. oraz [...] r. i wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. Pełnomocnik spółki podkreślił, iż uzasadnienie zaskarżonego postanowienia było niewystarczającym z powodu braku odzwierciedlenia w jego treści faktu uprzedniego już zaliczenia nadpłaty za [...]r na zaległość podatkową za [...]r. Ponadto sporne postanowienie dotyczy zaliczenia części nadpłaty z dnia [...]r. która to ostatecznym postanowieniem została już zaliczona na poczet zaległości w podatku VAT za [...]r. zatem ta okoliczność winna skutkować stwierdzeniem nieważności postanowienia Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w C. z [...]r. Organ odwoławczy po analizie zażalenia nie dopatrzył się nieprawidłowości mogących stanowić o konieczności uchylenia zaskarżonego postanowienia i postanowieniem z dnia [...] r. Nr [...] utrzymał w mocy to rozstrzygnięcie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w C. W uzasadnieniu swego orzeczenia organ II instancji podkreślił , że nie może uwzględnić argumentów podatnika zawartych w żaleniu bowiem uregulowania art. 76 § 1 Ordynacji podatkowej wyraźnie stanowią, iż nadpłaty wraz z ich oprocentowaniem podlegają m.in. zaliczeniu z urzędu na poczet zaległości podatkowych wraz z odsetkami za zwłokę. Odnosząc się do zarzutów zażalenia w zakresie przedawnienia zaległości podatkowych za [...]r. i [...]r. organ stwierdził, iż jest chybiony gdyż wystąpiło przerwanie biegu przedawnienia zobowiązania spółki wskutek zastosowania środków egzekucyjnych. W kwestii nieważności postanowienia Naczelnika [...] Urzędu w C. z [...] r. nr [...] organ podniósł , iż uchylenie decyzji w przedmiocie wymiaru zobowiązania w podatku od towarów i usług za [...] r. i umorzenie postępowania w tej sprawie spowodowało wygaśnięcie z mocy prawa postanowienia w przedmiocie zaliczenia nadpłaty w podatku od towarów i usług z dnia [...]r. na poczet wspomnianej zaległości. Postanowienie tego rodzaju jest bowiem jedynie formalnym potwierdzeniem działań księgowych organu podatkowego które ulegają zmianom z przyczyn obiektywnych. Wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji wymierzającej podatnikowi zobowiązanie w podatku VAT za [...] roku spowodowało, iż środki przeznaczone na zaspokojenie tego zobowiązania stały się nadpłatą. W konsekwencji, wobec istniejących zaległości spółki z o.o. "A" w podatku VAT za lata [...] istniejąca nadpłata musiała zostać obligatoryjnie zadysponowana na ich rzecz, na potwierdzenie czego musiało też być wydane postanowienie, o którym mowa w art. 76 § 5 Ordynacji podatkowej. Z powyższego wynika zatem, iż w sprawie nie ma miejsca kwalifikowana wadliwość postanowienia Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w C. z dnia [...] r. Nr [...] utrzymanego następnie w mocy postanowieniem Dyrektora Izby Skarbowej w K. z [...] r. Nr [...]. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pełnomocnik zarzucił naruszenie art. 216 ustawy -- Ordynacja podatkowa poprzez uznanie, że postanowienie o zaliczeniu nadpłaty na poczet zaległości podatkowych jest jedynie formalnym potwierdzeniem działań księgowych a nie indywidualnym aktem administracyjnym, art. 217§ 2 Ordynacji podatkowej poprzez brak należytego uzasadnienia, art. 76 § 1 w zw. z art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez zaliczenie nadpłaty na poczet zaległości podatkowej pomimo upływu okresu przedawnienia, art. 247 § 1 pkt 4 w zw. z art. 219 ustawy Ordynacji podatkowej poprzez odmowę stwierdzenia nieważności postanowienia w sprawie nadpłaty, która została uprzednio już zaliczona na poczet zaległości podatkowych innym, ostatecznym postanowieniem. Wskazując na powyższe zarzuty Spółka wniosła o: uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości, zasądzenie na rzecz strony skarżącej od Dyrektora Izby Skarbowej w K. kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej podtrzymał dotychczasowe stanowisko i argumentację zaprezentowaną w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia oraz wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast według art. 3 § 1 i 2 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Tylko zatem stwierdzenie, iż zaskarżone orzeczenie zostało wydane z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, może skutkować uchyleniem przez Sąd zaskarżonego orzeczenia i (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a, b, c tej ustawy). Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem nie można Dyrektorowi Izby Skarbowej w K. zarzucić naruszenia przepisów prawa. Zagadnieniem spornym w sprawie jest zaliczenie nadpłaty w podatku VAT z dnia [...] r. na poczet zaległości w tym podatku za; [...]r., [...] r., [...] r., [...] r. gdzie strona kwestionuje to zaliczenie z uwagi na: - po pierwsze przedawnienie zaległości podatkowych za [...],[...] , [...] , [...] r., - po drugie, fakt wydania ostatecznego postanowienia organu podatkowego II instancji z dnia [...] r. nr [...] poddanego kontroli sądowoadminstracyjnej którym to nadpłata z dnia [...] r. w podatku VAT za [...] r. została już zaliczona na poczet zaległości z tytułu podatku VAT za [...] r. Rozpoznając zarzuty skargi dotyczące przedawnienia stwierdzić należy, iż nie są zasadne. Jak wynika z pisma Działu Egzekucji [...] Urzędu Skarbowego w C. z dnia [...] r. nr [...] (karta 10 akt administracyjnych) stronie doręczono odpisy tytułów wykonawczych za miesiące [...] r., [...]r., [...]r., [...]r., oraz przystąpiono do czynności egzekucyjnych mających doprowadzić do przymusowego zaspokojenia należności Skarbu Państwa z tytułu zobowiązania podatku VAT za wskazane miesiące. W tej sytuacji zgodnie z treścią art. 70 § 4 Ordynacji podatkowej bieg terminu przedawnienia tych zobowiązań został przerwany. Dalej zauważyć należy, iż bezspornym jest, iż wobec faktu uchylenia decyzją Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. Nr [...] decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w C. z dnia [...] r. Nr [...] określającej Spółce z o.o. "A" zobowiązanie w podatku od towarów i usług za [...] r. i przekazania temuż organowi, sprawy do ponownego rozpoznania postępowanie podatkowe w tej sprawie umorzono. W konsekwencji wydania w dniu [...]r. decyzji Nr [...] kwota wpłacona w dniu [...]r. na rzecz tego zobowiązania podatkowego wynosząca wraz z oprocentowaniem [...] zł stała się nadpłatą z tytułu podatku od towarów i usług za [...] r. Niekwestionowaną jest także okoliczność, iż w wyniku określenia decyzją Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. Nr [...] zaległości spółki z o.o. "A" w podatku od towarów i usług za [...] obowiązkiem organu podatkowego było zastosowanie w sprawie art. 76 § 1 i art. 76a Ordynacji podatkowej i zaliczenie z urzędu nadpłaty w podatku od towarów i usług za [...]r. wraz z oprocentowaniem na poczet istniejących zaległości podatkowych. Zaliczenia tego organy dokonały gdyż Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w C. wydał w dniu [...] r. postanowienie nr [...], które to następnie będące przedmiotem zażalenia zostało orzeczeniem organu odwoławczego z dnia [...]r. nr [...] utrzymane w mocy. Dodać trzeba, iż było ono przedmiotem kontroli sądowej i wyrokiem z dnia 21 . 02. 2008r sygn. akt III SA/GL 1237/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach skargę na to ostateczne postanowienie oddalił. Jednakże w dniu [...] r. Dyrektor Izby Skarbowej w K. wydał decyzję Nr [...] (karta 6 akt administracyjnych) którą to wyeliminował z obrotu prawnego własną decyzję z dnia [...] r. Nr [...] dotyczącą określenia w podatku VAT zobowiązania za [...]r. Wobec powyższego gdy decyzyjnie określona zaległość za [...] r w podatku VAT została usunięta z obrotu prawnego odpadła również podstawa do akcentowanego w skardze zarachowania organu podatkowego z dnia [...] r. nr [...]. W konsekwencji z mocy prawa na koncie spółki powstała nadpłata z tytułu podatku od towarów i usług w wysokości [...]zł i oprocentowanie od niej na kwotę [...]zł z tego tytułu. Tak bowiem należy bowiem potraktować wpłatę strony z dnia [...]r. w świetle art. 72 Ordynacja podatkowa stanowiącym , iż za nadpłatę uważa się, między innymi, kwotę nadpłaconego lub nienależnie zapłaconego podatku (§ 1 pkt 1) oraz zgodnie z art. 74 § 1 pkt 1 powołanej ustawy stanowiącym, iż nadpłata powstaje z dniem zapłaty przez podatnika podatku nienależnego lub w wysokości większej od należnej (por. art. 60 § 1 Ordynacji podatkowej). W sytuacji zatem gdy stosownie do art. 75 § 1 tej ustawy nadpłata podlega zaliczeniu z urzędu na poczet zaległych oraz bieżących zobowiązań podatkowych, i dopiero w razie ich braku podlega zwrotowi z urzędu, chyba, że podatnik złoży wniosek o zaliczenie nadpłaty w całości lub w części na poczet przyszłych zobowiązań podatkowych słusznie postąpiły organy zaliczając nadpłatę z dnia [...]r na poczet istniejących zaległości w podatku VAT wraz z odsetkami za zwłokę- określonych zaskarżonym postanowieniem poczynając od zaległości najdawniej wymagalnych . W tym miejscu Sąd pragnie podkreślić, iż słusznym jest stanowisko, iż wydane postanowienie w przedmiocie zaliczenia jest jedynie formalnym potwierdzeniem działań księgowych organu. W wyroku z dnia 8 lutego 2006 r. NSA w Warszawie sygn. akt II FSK 1053/05 wydanym w sprawie dotyczącej wprawdzie zaliczenie kwoty zwrotu różnicy podatku (od towarów i usług) na poczet zaległości podatkowej , który zdaniem jednak składu orzekającego zachowuje swą aktualność z uwagi na tożsamość podstaw prawnych takowego zaliczenia, sąd ten wskazał "organ podatkowy ma prawny obowiązek wydania postanowienia (art. 76 in initio), które stwierdza (tylko) powstałe - zaistniałe - dokonane ex lege zaliczenie na poczet zaległości podatkowych. Orzeczenie to, dla wiedzy organu podatkowego oraz podatnika i celu stworzenia możliwości zweryfikowania, a następnie wykorzystania jej w przyszłych rozliczeniach podatkowych, potwierdza i artykułuje w formie aktu administracyjnego w indywidualnej sprawie, że z mocy prawa, w dacie wynikającej z prawa i wskazanej w tymże postanowieniu, nastąpiło zaliczenie określonej kwoty zwrotu różnicy podatku na dane zaległości podatkowe, ale powyższego stanu prawnego niewątpliwie nie konstytuuje’’. Wobec powyższego Sąd zauważa, iż gdy z mocy prawa następuje zaliczenie nadpłaty na istniejące zaległości poczynając od najstarszych, a postanowienie wydane w tym przedmiocie zaliczenie to jedynie rachunkowo przedstawia stronie, to w przypadku gdy zaległości na poczet , których nadpłatę tę zaliczono przestały istnieć – co miało miejsce w sprawie - przerachowanie to wygasa z mocy prawa. Dodać trzeba, iż przepisy Ordynacji podatkowej nie przewidują uregulowań prawnych nakazujących wygaszenie stosownym aktem takiego postanowienia. Podnoszone w skardze argumenty o konieczności zastosowania w sprawie nadzwyczajnego trybu wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego postanowienia poparte argumentacją z wyroku NSA z dnia 24.03.1992 sygn. akt SA/Wr 96/92 jak też treścią orzeczenia jakie zapadło w sprawie rozpoznanej wyrokiem WSA w Gliwicach z dnia 21. 02. 2008 r. sygn. akt III SA /Gl 1237/07 nie są słuszne. Przede wszystkim podkreślić trzeba, na co zwrócił uwagę sąd w wyroku z dnia 21. 02. 2008 r. iż sądowa kontrola legalności orzeczenia dotyczy daty w jakiej to orzeczenie było wydawane. Zatem fakt, iż w sprawie o sygn. akt III SA /Gl 1237/07 po dacie wydania zaskarżonego w tej sprawie postanowienia co do zaliczenia nadpłaty w podatku VAT na zaległość w tym podatku za [...]r., nastąpiły zmiany w okolicznościach faktycznych sprawy (umorzenie postępowania podatkowego dotyczącego tej zaległości) nie oznacza, że w obrocie prawnym w dalszym ciągu istnieje to postanowienie. WSA w Gliwicach oddalając skargę w tej sprawie potwierdził jedynie, iż na dzień jego wydania odpowiadało ono prawu. Zatem wyciąganie wniosków wskazanych w skardze mających potwierdzać argumentację w niej zawartą, a wywiedzionych z jego treści nie jest trafne . Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 247 § 1 pkt 4 w zw. z art. 219 ustawy Ordynacji podatkowej poprzez odmowę stwierdzenia nieważności postanowienia w sprawie nadpłaty, która została uprzednio już zaliczona na poczet zaległości podatkowych innym, ostatecznym postanowieniem stwierdzić należy iż nie jest trafny. Przesłanką stwierdzenia nieważności postanowienia określoną powołanym przepisem jest jego wydanie w sprawie już poprzednio rozstrzygniętej innym postanowieniem ostatecznym . Chodzi tu o sytuację w której rozstrzygnięto dwa razy tę samą sprawę por. (wyrok NSA z dnia 16. 06. 2001 r. sygn. akt III SA 743/00 niepubl.). O tożsamości sprawy w rozumieniu zaś art. 247 § 1 pkt 4 O. p. można mówić wtedy gdy występują te same podmioty, dotyczy ona tego samego przedmiotu i tego samego stanu prawnego w niezmienionym stanie faktycznym. W rozpoznawanej sprawie ostatnia z wymienionych okoliczności nie została spełniona gdyż stan faktyczny uległ zmianie w zakresie istnienia zaległości podatkowych obciążających spółkę, a to wskutek usunięcia z obrotu prawnego decyzji w przedmiocie określenia zaległości w podatku VAT za [...]r. Stąd zarzut wydania spornego postanowienia z istnieniem wady wynikającej z art.247 § 1 pkt 4 O. p. jest chybiony . Odnosząc się do okoliczności zaliczenia w przeszłości przez organy nadpłaty na poczet zaległości w podatku VAT za [...] r.. i nie ujęciu tego faktu przez podanie stosownych dat i kwot w uzasadnieniu spornego postanowienia, co stanowi - zdaniem strony - wady w zakresie braku prawidłowego sporządzenia uzasadnienia Sąd zauważa iż nie podziela tego zarzutu. W sytuacji gdy w dniu [...]r. i w dniu [...]r. wydano w tym przedmiocie stosowne postanowienia z których wynika w jaki sposób zaliczono nadpłaty strony na poczet zaległości za [...]r. a wysokość zaległości w podatku VAT za [...]r. wynika z treści decyzji Dyrektora Izby Skarbowej wydanej w postępowaniu odwoławczym z dnia [...]r. strona posiada wiedzę jakie zaległości ją z tego tytułu jeszcze obciążają i w konsekwencji jaka kwota do zapłaty pozostała. Powyższe oznacza, że organy nie musiały zaliczeń dokonanych wskazanymi postanowieniami wskazywać ponownie w uzasadnieniu wydanego postanowienia . W odniesieniu zaś do braku wskazania w treści spornego postanowienia okoliczności świadczących o przerwaniu biegu przedawnienia zaległości w podatku VAT zauważyć należy , iż wprawdzie w uzasadnieniu organu II instancji nie odniesiono się do tego w sposób szczegółowy. Powołano się jedynie na art. 70 § 4 O. p. wskazując, że wskutek zastosowania środków egzekucyjnych nastąpiło przerwanie biegu przedawnienia. Tym niemniej w ocenie Sądu jakkolwiek jest to uchybienie procesowe , to nie ma ono wpływu na wynik sprawy. Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne i prawne należało stwierdzić, iż nie zachodzą podstawy do uwzględnienia skargi . Wobec powyższego skarga jako niezasadna podlegała oddaleniu, a to na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.