VI SA/Wa 1930/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Dorota Wdowiak Sędzia WSA Ewa Marcinkowska Protokolant Jan Czarnacki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 listopada 2008 r. sprawy ze skargi Z. M. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2008 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego taksówką bez wymaganej licencji 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2007r.; 2. stwierdza, że uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lipca 2008 r., nr Główny Inspektor Transportu Drogowego na podstawie art. 138 § 1 k.p.a., po rozpatrzeniu odwołania od decyzji Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2007 r. o nałożeniu kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego taksówką bez wymaganej licencji – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Do wydania decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym. W dniu 12 lipca 2007 r. w C., na postoju Taxi, przy dworcu PKP inspektor transportu drogowego przeprowadził kontrolę pojazdu taxi marki M. o nr rej. [...], stanowiącego własność skarżącego Z. M.. Z. M. okazał do kontroli prawo jazdy, świadectwo kwalifikacji, dowód rejestracyjny, licencję nr [...] na pojazd o numerze rejestracyjnym [...]. Wobec braku licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką o numerach rejestracyjnych [...] – stwierdzono, iż skarżący wykonuje transport drogowy taksówką bez wymaganej licencji. Skarżący podpisał protokół kontroli nie zgłaszając do niego żadnych uwag ani zastrzeżeń. Pismem z dnia 13 lipca 2007 r. Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego zawiadomił skarżącego o wszczęciu postępowania administracyjnego w związku z przeprowadzoną kontrolą wzywając go do przedłożenia licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką o numerze rejestracyjnym [...]. Jednocześnie organ zwrócił się do Urzędu Miasta C. z zapytaniem, czy skarżącemu udzielono licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką pojazdem marki M. o nr rej. [...]. Zastępca Naczelnika Wydziału Transportu i Ewidencji Gospodarczej w piśmie z dnia 19 lipca 2007 r. poinformował, iż skarżący zgłosił do licencji nr [...] pojazd marki M. o nr rej. [...], do pisma załączył kopię wniosku o wydanie licencji na ww. pojazd. Skarżący w odpowiedzi na wezwanie, w piśmie z dnia 22 lipca 2007 r. poinformował organ, że nie był świadomy nieważności licencji wobec niezgłoszenia zmiany pojazdu, wskazał, iż następnego dnia po kontroli zgłosił zmianę pojazdu, która została dokonana decyzją Prezydenta Miasta C. z dnia [...] lipca 2007 r. o zmianie licencji nr [...] z dnia [...] marca 2004 r. poprzez wykreślenie numeru rej. pojazdu [...] i wpisaniu nr rej. [...]. Do pisma załączył kopię ww. decyzji. Decyzją z dnia [...] lipca 2007 r. Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego, na podstawie art. 93 ust. 1, art. 92 ust. 1 i art. 92 ust. 4 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - o transporcie drogowym (tekst jednolity Dz. U. z 2007 r., Nr 125, poz. 874), cyt. dalej jako ustawa o transporcie drogowym oraz lp. 1.3. załącznika do tej ustawy nałożył na skarżącego karę pieniężną w wysokości 3.000 zł za wykonywanie transportu drogowego taksówką bez wymaganej licencji. Skarżący wniósł odwołanie od tej decyzji do Głównego Inspektora Transportu Drogowego podnosząc, iż zmiana licencji o nr [...] została dokonana następnego dnia po kontroli. Główny Inspektor Transportu Drogowego po rozpoznaniu odwołania decyzją z dnia [...] lipca 2008 r. utrzymał w mocy decyzję Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego. W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, przywołując treść art. 6 ust. 4 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - o transporcie drogowym, iż licencja udzielana jest na pisemny wniosek przedsiębiorcy, do którego należy dołączyć m. in. wykaz pojazdów samochodowych wraz z kserokopiami dowodów rejestracyjnych. Licencja na wykonywanie transportu drogowego taksówką udzielana jest na określony pojazd i obszar obejmujący: gminę, gminy sąsiadujące - po uprzednim zawarciu przez nie porozumienia, W. - związek komunalny. Działalność gospodarcza polegająca na wykonywaniu przewozów taksówką jest ściśle powiązana i uzależniona od faktu wykonywania przewozu konkretnym pojazdem i na konkretnym obszarze. W związku z tym a contrario podjecie działalności gospodarczej wykraczającej poza treść licencji, stanowi o wykonywaniu takiej działalności bez wymaganej licencji. Ponadto organ wskazał, iż zmiana licencji nie może dotyczyć przedmiotowego zakresu wydania licencji, czyli zmiany pojazdu jak również zmiany obszaru wykonywania działalności transportowej taksówką ponieważ taka zmiana powoduje, że przedsiębiorca de facto występuje o nowe uprawnienie. W skardze na tę decyzję wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący wnosił o anulowanie nałożonej kary podnosząc, iż posiada ważną licencję bowiem już następnego dnia po kontroli uzupełnił formalności związane ze zmianą pojazdu. Zarzucał, iż nałożona kara jest nieadekwatna do popełnionego czynu. Główny Inspektor Transportu Drogowego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. prawo o ustroju sądów administracyjnych sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną - art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), cyt. dalej p.p.s.a. Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów Sąd stwierdził, iż skarga w niniejszej sprawie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja oraz utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji podjęte zostały z naruszeniem przepisów prawa materialnego. Organy administracji publicznej obu instancji uznały, iż wykonywanie transportu drogowego taksówką na podstawie licencji z terminem ważności do 10 marca 2014 r. innym pojazdem niż wpisany do licencji jest wykonywaniem transportu drogowego taksówką bez wymaganej licencji. Sąd nie zgadza się z taką interpretacją. Nieodnotowanie w licencji, w drodze formalnej zmiany jej treści, numeru rejestracyjnego pojazdu aktualnie używanego do prowadzenia licencjonowanej działalności, nie można utożsamiać z wykonywaniem tej działalności bez licencji. Zgodnie z art. 4 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, krajowy transport drogowy oznacza podejmowanie i wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie przewozu osób lub rzeczy pojazdami samochodowymi. W myśl art. 5 ust. 1 cyt. ustawy podjęcie i wykonywanie transportu drogowego wymaga uzyskania odpowiedniej licencji na wykonywanie transportu drogowego. Jak stanowi przepis art. 6 ust. 1 i 4 ww. ustawy, na wykonywanie transportu drogowego taksówką wymagana jest licencja, która udzielana jest przedsiębiorcy na określony pojazd i obszar, obejmujący stosowną gminę. Z kolei art. 14 ust. 1 i 2 ww. ustawy stanowi, że przewoźnik drogowy jest obowiązany zgłaszać na piśmie organowi, który udzielił licencji, wszelkie zmiany danych, o których mowa w art. 8, nie później niż w terminie 14 dni od ich powstania. Jeżeli zmiany te obejmują dane zawarte w licencji, przedsiębiorca jest obowiązany wystąpić z wnioskiem o zmianę treści licencji. W przedmiotowej sprawie skarżący posiadał i okazał podczas kontroli licencję na wykonywanie transportu drogowego taksówką. Udzielona skarżącemu w dniu [...] marca 2004 r. licencja z terminem ważności do dnia 10 marca 2014 r. funkcjonuje w obrocie prawnym; właściwy organ dokonał w dniu [...] lipca 2007 r. jej zmiany poprzez wykreślenie nieaktualnego numeru rejestracyjnego pojazdu i wpisanie numeru rejestracyjnego pojazdu, którym skarżący wykonywał w dacie kontroli przewóz. Oznacza to, iż skarżący w dacie kontroli nie dopełnił obowiązku zgłoszenia zmiany dotyczącej numeru rejestracyjnego pojazdu. Zaniechanie dopełnienia przez skarżącego obowiązku zgłoszenia właściwemu organowi zmiany pojazdu nie stanowi podstawy wymierzenia kary pieniężnej za brak licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką. Takie stanowisko prezentuje Naczelny Sąd Administracyjny w wyrokach z dnia z dnia 25 stycznia 2008 r. (sygn. akt II OSK 2010/06, niepublikowany) oraz z dnia 11 kwietnia 2008 r. (sygn. akt II GSK 30/08, niepublikowany), które w pełni podziela skład orzekający. Zdaniem Sądu, zaniechanie obowiązkowi wystąpienia o zmianę treści licencji nie oznacza utraty licencji przed terminem jej ważności. Samo naruszenie warunków licencji nie oznacza, że jest to transport wykonywany bez licencji w rozumieniu zastosowanych w zaskarżonej decyzji przepisów ustawy. Z powodu naruszenia warunków licencji ustawa przewiduje inne konsekwencje prawne, niż zastrzeżone dla wykonywania transportu drogowego taksówką bez licencji. W ocenie Sądu prowadzenie działalności transportowej innym pojazdem niż wskazanym w licencji, tj. niezgodnie z warunkami udzielonej licencji, nie jest wykonywaniem transportu bez licencji. Z brakiem licencji mamy do czynienia wówczas, gdy przedsiębiorca nigdy jej nie uzyskał albo gdy udzielona przedsiębiorcy licencja została cofnięta bądź wygasła (por. wyrok WSA z dnia 30 stycznia 2007 r. sygn. akt VI SA/Wa 2068/06, LEX nr 312069) . Reasumując, posługiwanie się pojazdem, który nie został zgłoszony do licencji, nie jest wykonywaniem transportu drogowego taksówką bez wymaganej licencji, tylko stanowi naruszenie istotnych jej warunków i może być ewentualnie, w przypadku stwierdzenia naruszenia art. 14 ust. 2 ustawy o transporcie drogowym, przyczyną cofnięcia licencji. Z tych wszystkich względów Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji wyroku. Jednocześnie rozstrzygając o wstrzymaniu wykonania decyzji organów obu instancji do czasu uprawomocnienia się wyroku, Sąd oparł się na dyspozycji przepisu art. 152 p.p.s.a.