II OZ 952/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Stahl po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 marca 2009 r., sygn. akt VI SA/Wa 1942/08 o odrzuceniu skargi kasacyjnej A. M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 listopada 2008 r., sygn. akt VI SA/Wa 1942/08 w sprawie ze skargi A. M. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2008 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską postanawia: oddalić zażalenie. Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną A. M. od wyroku tego Sądu z dnia 25 listopada 2008 r., sygn. akt VI SA/Wa 1942/08. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, iż skarga kasacyjna sporządzona została, wbrew dyspozycji art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) osobiście przez skarżącego i z tego powodu podlegała odrzuceniu. W zażaleniu na to postanowienie A. M., reprezentowany przez pełnomocnika z urzędu, wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu wskazał, że z uwagi na toczące się postępowanie w sprawie przyznania skarżącemu prawa pomocy sporządził on osobiście skargę kasacyjną sądząc, że Sąd po przyznaniu prawa pomocy i po podpisaniu tego pisma przez adwokata, nada skardze bieg. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, bądź też przez jeden z podmiotów wymienionych w art. 175 § 2 i 3 tej ustawy. Z materiału zgromadzonego w sprawie nie wynika, aby skarżący był którymkolwiek z podmiotów uprawnionych do sporządzenia skargi kasacyjnej. Dlatego też słusznym było stanowisko Sądu I instancji, który uznał, iż skarga kasacyjna sporządzona osobiście przez skarżącego podlegała odrzuceniu, jako sporządzona z naruszeniem przymusu adwokacko - radcowskiego wprowadzonego przytoczonym powyżej przepisem art. 175 § 1 p.p.s.a. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wydane zostało zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa i orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.