II SAB/Wa 136/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA - Stanisław Marek Pietras po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. L. na bezczynność Starosty N. w przedmiocie wydania decyzji uznającej lub odmawiającej uznania za bezrobotnego postanawia - odrzucić skargę - W dniu 28 lipca 2008 r. Z. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Starosty N., skargę na bezczynność tego organu w przedmiocie wydania decyzji uznającej lub odmawiającej uznania za bezrobotnego. W odpowiedzi na skargę Starosta N. wskazał, że w niniejszej sprawie została wydana decyzja administracyjna Starosty N. z dnia [...] stycznia 2001 r. o nr [...]. W związku z powyższym organ wniósł o oddalenie skargi. W dniu 3 listopada 2008 r. Starosta N., w wykonaniu wezwania Sądu z dnia 15 października 2008 r., złożył do akt sprawy pismo wraz z informacją udzieloną przez [...] Urząd Wojewódzki w W., z której wynika, iż skarżący przed wniesieniem skargi do Sądu nie skorzystał z uprawnienia przewidzianego w art. 37 k.p.a. i nie złożył zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie do organu wyższego stopnia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje już żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na bezczynność warunkiem jej dopuszczalności jest uprzednie złożenie przez stronę zażalenia do organu wyższego stopnia w trybie art. 37 k.p.a., ponieważ zażalenie, o którym mowa w tym przepisie, jest równoznaczne ze środkiem zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 1 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z akt sprawy wynika, że przedmiotem skargi Z. L. jest bezczynność Starosty N. w przedmiocie wydania decyzji uznającej lub odmawiającej uznania za bezrobotnego. Oznacza to, że skarżącemu, w przypadku niewydania decyzji przez Starostę N. w ustawowym terminie, przysługiwało zażalenie do Wojewody [...] w trybie art. 37 § 1 k.p.a. Skoro zatem Z. L. nie wniósł takiego zażalenia, to tym samym nie wyczerpał on środków zaskarżenia służących przed organami właściwymi w sprawie, a to z kolei powoduje, że wniesiona skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.