II SA/Sz 713/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz,, Sędzia NSA Mirosława Włodarczak-Siuda, Protokolant Krzysztof Chudy, po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2008r. na rozprawie sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego w Ł. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie odmowy dokonania zabezpieczenia przepadku samochodu p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie sądowe Naczelnik Urzędu Skarbowego w D. postanowieniem z dnia [...] Nr [...],na podstawie art. 19 w związku z art. 157 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.), po rozpatrzeniu wniosku Prokuratora Rejonowego w Ł. w przedmiocie zabezpieczenia środka karnego na majątku podejrzanego R. W. w postaci przepadku samochodu osobowego marki Volkswagen Jetta nr rej. [...] nr nadwozia VIN [...], przechowywanego na parkingu strzeżonym PHU [...] - odmówił dokonania zabezpieczenia. Dyrektor Izby Skarbowej w S. po rozpatrzeniu zażalenia Prokuratora Rejonowego w Ł., postanowieniem z dnia [...] Nr [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Prokurator Rejonowy w Ł. pismem z dnia [...] wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia. Skarżący zarzucał, że postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w S. zostało wydane z naruszeniem przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy, w szczególności art. 157 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, art. 25 Kodeksu karnego wykonawczego w związku z art. 27 i art. 187 tej ustawy. Dyrektor Izby Skarbowej w S. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Na rozprawie w dniu 26 listopada 2008 r. reprezentujący stronę skarżącą Prokurator Prokuratury Okręgowej w S. oświadczył, że cofa skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwane dalej "P.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę, które to cofnięcie wiąże sąd. Sąd uzna jednakże cofnięcie za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Sądu, w niniejszym przypadku nie występują okoliczności, które sprzeciwiałyby się skutecznemu cofnięciu skargi przez stronę i czyniły ją niedopuszczalną. Z okoliczności sprawy nie wynika bowiem, by cofnięcie skargi zmierzało do obejścia prawa bądź spowodowało utrzymanie w mocy rozstrzygnięcia dotkniętego nieważnością. Konsekwencją zaś skutecznego cofnięcia skargi jest umorzenie postępowania przed tutejszym Sądem, w oparciu o art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. postanowił umorzyć postępowanie.