VII SA/Wa 1570/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, , Sędzia WSA Bożena Więch -Baranowska, Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz (spr.), Protokolant Jakub Szczepkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 listopada 2008r. sprawy ze skargi E. N. i P. N. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. skargę oddala Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...].02.2008r. [...] odmówił zainteresowanym przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...].11.2007r., Nr [...] stwierdzającej nieważność decyzji PINB w P. z dnia [...].12.2006r. w przedmiocie nakazu sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego budynku mieszkalnego na działce nr ew. [...] w K.. W uzasadnieniu organ wskazał, iż uchybienie terminowi do złożenia odwołania nastąpiło z przyczyn leżących po stronie pracownika kancelarii pełnomocnika strony, a pełnomocnik nie wykazał ponad wszelką wątpliwość braku swojej winy wskazując na okoliczności, które dotyczą bezpośrednio jego osoby. Wskazana przeszkoda (zasłabnięcia i zaburzenia rytmu serca) nastąpiły po stronie pracownika kancelarii a nie pełnomocnika a tylko on w myśl przepisu musiałby wykazać fakt, iż nie dopuścił się choćby lekkiego niedbalstwa przy dokonywaniu czynności. Nadto, przeszkoda ustała w dniu 27.11.2007r. kiedy czynności dopełniono natomiast wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania złożony został dopiero 19.12.2007r., a więc z uchybieniem 7 – dniowego terminu dla wniosku, bowiem pełnomocnik działał w przeświadczeniu ze robi to w terminie. W przedmiotowym przypadku brak powiadomienia pełnomocnika przez pracownika kancelarii o nadaniu odwołania po terminie związany jest z organizacją pracy kancelarii a zaniedbanie personelu niesie negatywne skutki dla pełnomocnika w postaci naruszenia terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu z art. 58 § 2 kpa. Z uwagi na niespełnienie przesłanek do przywrócenia terminu i uchybienie terminowi do złożenia wniosku organ nie znalazł podstaw do jego uwzględnienia. Skargę sądową na powyższe postanowienie wnieśli E. i P. N. domagając się jego uchylenia. Skarżący zarzucili naruszenie art. 7, 8, 77 i 80 kpa oraz art. 58 § 1 kpa, wskazując, iż ich pełnomocnik powziął wiadomość o uchybieniu terminowi do złożenia odwołania dopiero z pisma organu z dnia 14.12.2007r., wobec czego wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony 19.12.2007r. Do dnia 14.12.2007r. strona i jej pełnomocnik byli przekonani o prawidłowo wniesionym odwołaniu. Okoliczność, że pracownik kancelarii mający wysłać korespondencję w dniu 26.11.2007r. zasłabł stanowi o wyjątkowości sytuacji, zwłaszcza, że nigdy wcześniej taka sytuacja się nie zdarzyła. Zdaniem skarżących organ ocenił powyższą sytuację w sposób nienależyty i nie wziął pod uwagę wyjaśnień pełnomocnika wskazujących na brak winy, które to wyjaśnienia mają uprawdopodobnić, a nie wykazać brak winy. Nadto, będąca przyczyną naruszenia terminu, nagła choroba pracownika kancelarii, uniemożliwiła wysłanie odwołania a zatem niedokonanie czynności powinno być uznane za niezawinione i za okoliczność usprawiedliwiającą przywrócenie terminu. Z kolei niedochowanie terminu do złożenia wniosku było wynikiem nie posiadania wiedzy o uchybieniu terminowi odwołania, a zatem z dniem powzięcia o tym wiadomości tj. z dniem 14.12.2007r. winien rozpocząć bieg termin z art. 58 § 2 kpa. To wszystko zdaniem skarżących wskazuje na nienależyte wyjaśnienie stanu faktycznego a co za tym idzie naruszenie zasady pogłębienia zaufania obywateli do państwa. W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Ocena działalności organów administracji publicznej, dokonywana przez Sąd administracyjny sprowadza się do kontroli prawidłowości rozstrzygnięcia będącego przedmiotem tej oceny pod względem zgodności z przepisami prawa materialnego oraz pod względem zgodności z przepisami postępowania administracyjnego. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest do zbadania czy organ administracji orzekając w sprawie, nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik postępowania. Tylko w takim przypadku może być uwzględniona skarga. Zaskarżone postanowienie dotyczy kwestii przywrócenia terminu do złożenia odwołania. Czynność tą reguluje art. 58 kpa w myśl którego przywrócenie jest możliwe, jeżeli zainteresowany uprawdopodobni, iż uchybienie nastąpiło bez jego winy oraz prośbę o przywrócenie terminu wniesie w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. W przedmiotowej sprawie uchybienie terminu do wniesienia odwołania nastąpiło w wyniku niedyspozycji zdrowotnej pracownika kancelarii adwokackiej w dniu 26.11.2007r., który zabrał korespondencję celem wysłania i który nie skontaktował się z kancelarią, by poinformować o zaistniałej sytuacji. Jak podkreślono w skardze, pełnomocnik skarżących który sporządził odwołanie o fakcie niedochowania terminu dowiedział się dopiero w dacie 14.12.2007r. z pisma organu, do chwili tej zaś pozostawał w przekonaniu o prawidłowości terminowej odwołania. Powyższe świadczy, że pracownik kancelarii, który odwołanie nadał na poczcie dnia następnego, nie poinformował o tym pełnomocnika skarżących. Generalną regułą, tak jak i w przypadku jednostek organizacyjnych jest, iż wina personelu administracyjnego uchybienia terminu obciąża adwokata lub inny podmiot sprawujący obsługę prawną. Jak przyjął Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 7.02.1996r. SA/Rz 771/95 "zaniedbanie przez personel administracyjny zespołu adwokackiego czynności koniecznych dla zachowania terminu procesowego nie uzasadnia przywrócenia terminu, a uchybienie wymogom czynności procesowej przez pełnomocnika, który w rozumieniu przepisów o przywróceniu terminu jest także stroną samo przez się nie może stanowić podstawy przywrócenia terminu, chyba że uchybienie nastąpiło na skutek okoliczności od niego niezależnych. Pełnomocnik jednak odpowiada za winę osoby, którą się posługuje" (vide Kodeks postępowania administracyjnego – Komentarz B. Adamiak, J. Borkowski wyd. C.H. Beck W-wa 2004r.). Zgodnie z wymogami art. 58 kpa zainteresowany ma uprawdopodobnić brak swojej winy czyli uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda była od niego niezależna i istniała przez cały czas aż do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu (powstała w czasie biegu terminu do dokonania czynności i trwała po jego upływie aż do wystąpienia z wnioskiem). W niniejszej sprawie nie można przyjąć, że przeszkoda trwała aż do chwili wystąpienia z wnioskiem czyli do 19.12.2007r., skoro przeszkoda miała miejsce w dniu 26.11.2007r., była wynikiem działań osoby, którą posłużył się pełnomocnik i która to osoba nie powiadomiła kancelarii o zdarzeniu, które miało miejsce w dniu przeznaczonym na nadanie odwołania i o tym, że przesyłkę nadała dopiero w dniu następnym (a to w niniejszym przypadku skutkowało uchybieniem terminowi na złożenie odwołania). Zgodzić się więc należy z organem, że przeszkoda na którą powołuje się strona ustała 27.11.2007r., gdy nadano odwołanie zaś zaniedbanie personelu kancelarii czynności koniecznych do zachowania terminu procesowego (tu termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu) niesie negatywne skutki dla pełnomocnika w postaci naruszenia przez niego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu art. 58 § 2 kpa). Trudno więc odmówić trafności stanowiska organu, iż nie zostały tu spełnione podstawowe przesłanki do przywrócenia terminu, co stanowiło podstawę do odmowy uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Argumentacja skargi dotycząca procedur obowiązujących w kancelarii pełnomocnika skarżących oraz księgi nadawczej mającej stanowić dowód, że żadnej korespondencji w dniu 26.11.2007r. nie wysłano jak i zaświadczenia lekarskiego o niedyspozycji pracownika kancelarii oraz przedstawiona opinia o pracowniku pozostają bez znaczenia w sprawie tym bardziej, że fakty te nie były kwestionowane przez organ. Istotą sprawy bowiem jest wykazany wyżej brak przesłanek do uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu. W tym stanie rzeczy skarga jako bezzasadna podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).