II SAB/Wa 124/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA – Przemysław Szustakiewicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 1 grudnia 2008 r. sprawy ze skargi Z. L. na bezczynność Starosty N. w przedmiocie załatwienia sprawy w wykonaniu decyzji Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] postanawia: - odrzucić skargę - Z. L. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ze skargą na bezczynność Starosty N. w przedmiocie załatwienia sprawy w wykonaniu decyzji Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...]. W uzasadnieniu skarżący wskazał, iż organ skierował do niego pismo z dnia 26 lutego 2007 r. zatytułowane "decyzja", lecz, jego zdaniem, nie było ono decyzją w rozumieniu przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Ponadto stwierdził, iż wskazane pismo organu nie załatwia żadnej sprawy, ponieważ nie zawiera rozstrzygnięcia w jakiejkolwiek sprawie indywidualnej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu wskazał, iż Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] stycznia 2007 r. uchylił decyzję Starosty N. z dnia [...] lipca 2001 r. orzekającą o utracie przez Z. L. prawa do zasiłku na 90 dni i przekazał temu organowi sprawę do ponownego rozpatrzenia. W związku z powyższym Starosta przeprowadził postępowanie wyjaśniające i w dniu [...] lutego 2007 r. wydał decyzję administracyjną znak [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga analizowana pod tym kątem jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Zgodnie z brzmieniem art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne, postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydawane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach oraz na bezczynność organów w wyżej wymienionych przypadkach. Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Powyższe oznacza więc, że zarzut bezczynności powinien się pojawić wówczas, gdy organ, będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności, pozostaje w zwłoce. Celem skargi na bezczynność jest bowiem spowodowanie wydania przez organ administracji publicznej oczekiwanego aktu. Jednakże korzystanie z tego środka jest niedopuszczalne wtedy, gdy przed wniesieniem skargi na bezczynność strona otrzymała już rozstrzygnięcie organu. W rozpoznawanej sprawie w dniu wniesienia skargi przez Z. L., tj. w dniu 15 lipca 2008 r. Starosta N. nie pozostawał w bezczynności. Z nadesłanych akt administracyjnych wynika, iż organ ponownie rozpoznał sprawę przekazaną przez Wojewodę [...] decyzją z [...] stycznia 2007 r., a następnie w dniu [...] lutego 2007 r. wydał decyzję administracyjną, doręczoną skarżącemu w dniu 2 marca 2007 r. Należy mieć na uwadze, iż w sprawie skargi na bezczynność organu, przedmiotem postępowania jest ustalenie, czy w dniu wniesienia skargi organ dopuścił się bezczynności, a więc czy podjął czynności, które zobowiązany był wykonać. W sytuacji kiedy żądana czynność została wykonana organ nie pozostaje w bezczynności. Bez znaczenia pozostaje fakt, czy wydane orzeczenie jest zgodne lub niezgodne z prawem. Istotne jest jedynie to, czy czynność została wykonana, bowiem w sprawie skargi na bezczynność organu sąd nie ocenia prawidłowości wydanego aktu. Akt ten może być przedmiotem oceny zgodności z prawem tylko wówczas, gdy zostanie zaskarżony do sądu. Reasumując, skoro przed złożeniem skargi organ wydał decyzję administracyjną, którą prawidłowo doręczył skarżącemu, to nie pozostawał on w bezczynności, a zatem skarga wniesiona w dniu 15 lipca 2008 r. jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 cytowanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.