II OSK 767/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Alicja Plucińska-Filipowicz po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej J. W., E. L.-W., A. M., J. M., J. M., W. M., B. M., A. K. i E. K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 grudnia 2008 r., sygn. akt IV SA/Wa 1663/08 odrzucającego skargę E. L.-W., J. W., A. M., J. M., J. M., W. M. oraz B. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Płocku z dnia [...] sierpnia 2008 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia postanawia: oddalić skargę kasacyjną Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 2 grudnia 2008 r., sygn. akt IV SA/Wa 1663/08 odrzucił skargę E. L.-W., J. W., A. M., J. M., J. M., W. M. oraz B. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Płocku z dnia [...] sierpnia 2008 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia. W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że pismami z dnia 15 października 2008 r. (w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 10 października 2008 r.) wezwał skarżących do uiszczenia przez skarżących wpisu sądowego w kwocie 100 zł (§ 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Pismo Sądu zawierało pouczenie, że nieziszczenie wpisu sądowego w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, spowoduje odrzucenie skargi. Omawiane wezwanie zostało doręczone E. L.-W. w dniu 22 października 2008 r. (zwrotne potwierdzenie w aktach sprawy - karta nr 64), a J. W., A. M., J. M., J. M., W. M. oraz B. M. w dniu 20 października 2008 r. (zwrotne potwierdzenie w aktach sprawy - karta nr 65-69, 72). Termin do wykonania wezwania przez E. L.-W. upłynął w dniu 29 października 2008 r., natomiast termin do wykonania wezwania przez J. W., A. M., J. M., J. M., W. M. oraz B. M. upłynął w dniu 27 października 2008 r. Ponieważ we wskazanym terminie skarżący nie uiścili wpisu sądowego należnego od skargi, Sąd odrzucił ich skargę na podstawie art. 220 §3 P.p.s.a. Skargę kasacyjną na powyższe postanowienie złożyli J. W., E. L.-W., A. M., J. M., J. M., W. M., B. M., A. K. i E. K. zaskarżając je w całości. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucili na podstawie art. 174 pkt. 2 P.p.s.a. naruszenie przepisów proceduralnych, mające istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 3 § 2, art. 138 oraz art. 220 § 3 P.p.s.a. poprzez dokonanie błędnych ustaleń faktycznych przyjętych przy wydawaniu przez Sąd I Instancji postanowienia, skutkującego odrzuceniem skargi skarżących przez uznanie, iż skarga nie została przez skarżących opłacona w terminie oraz nieuwzględnienie, iż opłata wniesiona w terminie przez E. i A. K. skutkuje wykonaniem obowiązku wynikającego z art. 220 P.p.s.a. W motywach skargi kasacyjnej skarżący zarzucili Sądowi pierwszej instancji, iż w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia nie odniósł się do wykonania wezwania do uiszczenia wpisu w terminie przez skarżących A. K. i E. K., co powinno skutkować w niniejszej sprawie wypełnieniem nałożonego na pozostałe strony obowiązku uiszczenia wpisu. Naczelny Sąd administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. Wniesiona przez skarżących A. i E. K. skarga kasacyjna wynika z niezrozumienia przez nich sytuacji, bowiem Sąd pierwszej instancji zaskarżonym postanowieniem ich skargi nie odrzucił (odrzucił jedynie skargi pozostałych skarżących). Istotą zaskarżonego postanowienia jest to, że skardze A. i E. K., jako nie objętej orzeczeniem o odrzuceniu, zostanie nadany dalszy bieg. Stosownie do art. 214 § 1 P.p.s.a., jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Zgodnie zaś z art. 214 § 2 P.p.s.a. pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie. Opłata ta obciąża wówczas te osoby solidarnie. To oznacza, że uiszczenie opłaty przez jedną z tych osób zwalnia drugą (pozostałe osoby) od obowiązku uiszczenia opłaty. Wynikająca z art. 214 § 2 P.p.s.a. zasada, że wnoszone przez kilka osób pismo podlega jednej opłacie ma zastosowanie wyłącznie w przypadku współuczestnictwa materialnego, to jest wówczas, gdy dla kilku osób uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne. Natomiast w przypadku współuczestnictwa formalnego każda z osób wnoszących pismo uiszcza opłatę oddzielnie, stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku (T. Woś, H. Knysiak -Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2005, str. 601). W rozpatrywanej sprawie podstawą odrzucenia skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie był art. 220 § 3 P.p.s.a. który stanowi, iż skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od którego pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z akt sprawy bezspornie wynika, iż przedmiotowy wpis od skargi został uiszczony w terminie tylko przez skarżących A. K. i E. K., natomiast w odniesieniu do pozostałych stron postępowania Sąd I instancji przyjął, iż wpis w niniejszej sprawie nie został uiszczony. Mając na względzie, iż w niniejszej sprawie zachodzi współuczestnictwo formalne, bowiem każdy ze skarżących ma własny, niezależny od pozostałych interes prawny wynikający z prawa do nieruchomości sąsiednich w odniesieniu do terenu należącego do inwestora, Sąd prawidłowo dokonał wezwania do uiszczenia wpisu od każdego ze skarżących oddzielnie. Skoro zatem Skarżący, których skargi zostały odrzucone nie zastosowali się do takiego wezwania, w pełni prawidłowe jest zaskarżone postanowienie Sądu pierwszej instancji. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 P.p.s.a.