III SA/Kr 626/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Krystyna Kutzner Sędziowie WSA Elżbieta Kremer NSA Piotr Lechowski (spr.) Protokolant Katarzyna Dydaś po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 grudnia 2008 r. sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. z siedzibą w K. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia I. uchyla zaskarżone postanowienie wraz z poprzedzającym postanowieniem organu pierwszej instancji, II. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego na rzecz strony skarżącej tytułem zwrotu kosztów postępowania w kwocie 357 zł ( trzysta pięćdziesiąt siedem złotych). Postanowieniem z dnia 18 marca 2008 r. [...], po rozpatrzeniu zażalenia spółki A Sp. z o.o. z siedzibą w K., Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Starosty Powiatu z dnia [...] 2008 r. znak [...], którym orzeczono o odmowie wydania zaświadczenia – wypisu z ewidencji gruntów i budynków. W podstawie prawnej postanowienia Organu odwoławczego powołano przepisy art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 kpa, art. 7 "b" ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (tj. Dz.U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027 z późn.zm.) oraz ogólnie Rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. Nr 38, poz. 454). Uzasadniając postanowienie Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wskazał następujące okoliczności faktyczne i motywy prawne przyjęte za podstawę rozstrzygnięcia. Działająca przez pełnomocnika – adwokata spółka A Sp. z o.o. z siedzibą w K. zwróciła się do Starostwa Powiatowego w dniu 15 stycznia 2008 r. z wnioskiem o udostępnienie danych z ewidencji gruntów i budynków. Wskazując na przepis art. 24 ust. 2 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne wnioskodawca określił, że zakres żądanych informacji ze zbioru obejmuje: 1) numery działek i numery ksiąg wieczystych nieruchomości będących własnością lub w użytkowaniu wieczystym osób wskazanych w pkt 7, 2) informację czy osoby te są właścicielami nieruchomości położonej w miejscowości P. Gm. C. przy ul. S. [...]) informację czy osoby te są właścicielami nieruchomości położonej w C. przy ul. B. [...]. W punkcie 7 wniosku wskazano nazwiska czterech osób i adres ich miejsca zamieszkania. Z treści wniosku wynikało, że udostępnione dane służyć mają do wszczęcia postępowania egzekucyjnego. Do wniosku dołączono kserokopię prawomocnego i wykonalnego nakazu zapłaty wydanego w sądowym postępowaniu upominawczym a nakazującego solidarnie zapłatę wymienionym osobom oznaczonej kwoty na rzecz powodowej Spółki A. Starosta Powiatu postanowieniem z dnia [...] 2008 r. z powołaniem m.in. na przepisy art. 219 kpa i § 51 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków odmówił "wydania zaświadczenia – wypisu z ewidencji gruntów i budynków, stwierdzającego stan majątkowy dłużnika". Uzasadniając swoje postanowienie Starosta wskazał, że stosownie do przepisu art. 24 ust. 3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne wypisy z ewidencji gruntów i budynków wydaje się odpłatnie m.in. na rzecz osób mających interes prawny w ich uzyskaniu. Zdaniem organu złożony wniosek zmierza do ustalenia majątku dłużnika, a przepis art. 217 kpa reguluje sposób wydawania zaświadczeń z prowadzonej ewidencji, jednakże również wydanie zaświadczenia wymaga wykazania interesu prawnego. W przekonaniu Starosty, żądana informacja nie spełnia "kryterium interesu prawnego", gdyż ustalenie majątku dłużnika jest czynnością z zakresu prawa cywilnego, którego nie można dochodzić w postępowaniu administracyjnym i w oparciu o przepisy powołanej ustawy. Według organu właściwym trybem do wyjawienia majątku dłużnika jest tryb przewidziany przepisami art. 913-920 kpc. Wskazano też, że w wypadku wszczęcia egzekucji, komornik sądowy w trybie art. 760-762 kpc może poszukiwać stosownych informacji. W zażaleniu na to postanowienie podtrzymano wniosek podkreślając, że przedmiotem wniosku nie było żądanie wydania wypisu z ewidencji gruntów lecz żądanie udzielenia w określonym zakresie informacji, na podstawie art. 24 ust. 2, których brak w następstwie odmowy ich udzielenia uniemożliwia wierzycielowi wskazanie nieruchomości, z której ma być prowadzona egzekucja. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego rozpatrując zażalenie podzielił stanowisko organu I instancji, że z treści żądania "jednoznacznie wynika, że wniosek o udostępnienie – danych z ewidencji gruntów i budynków ma na celu ustalenie majątku dłużnika, a zatem stanowi niewątpliwie czynność z zakresu prawa cywilnego". Zdaniem organu, zarówno z art. 217 kpa jak i art. "24 ust. 2" Prawo geodezyjne i kartograficzne wynika, że osoba nie będąca właścicielem nieruchomości wpisanej do ewidencji gruntów może uzyskać wypis wówczas gdy wykaże interes prawny oparty na przepisie prawa materialnego. Fakt prowadzenia egzekucji, potwierdza interes faktyczny wnioskodawcy, a nie interes prawny, którego nie kreują powołane przepisy kpc, kpa i ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. Na poparcie swego stanowiska organ powołał się także na stanowisko zawarte w uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 lutego 2007 r. I OSK 560/06 (Lex Nr 349769), w którym podkreślono przesłankę interesu prawnego jako podstawę otrzymania wypisu i wyrysu z operatu ewidencji gruntów. Zdaniem organu odwoławczego przewidziana w "kodeksie postępowania administracyjnego oraz w ustawie Prawo geodezyjne i kartograficzne" instytucja wydania wypisu z ewidencji gruntów nie może być traktowana jako instrument służący poszukiwaniu majątku dłużnika", co uzasadniało, przy niewykazaniu interesu prawnego w uzyskaniu wypisu, utrzymanie w mocy zaskarżonego postanowienia. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższe postanowienie z wnioskiem o jego uchylenie wraz z postanowieniem organu I instancji złożyła A Spółka z o.o. z siedzibą w K. Skargę oparto na zarzucie naruszenia przepisów art. 24 ust. 2 i 3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz art. 217 § 2 pkt 2 w zw. z art. 217 § 1 kpa, art. 19 oraz 20 kpa w zw. z art. 22 ust. 1 powołanej ustawy, art. 12 w zw. z art. 8 kpa i 126 w zw. z art. 107 § 3 kpa. Uzasadniając skargę podkreślono, że przedmiotem wniosku było udostępnienie informacji określonej żądaniem wniosku a nie wydanie wypisu z rejestru gruntów. Wskazano, że o ile wydanie wypisu z rejestru na podstawie art. 24 ust. 3 ustawy wymaga wykazania interesu prawnego, o tyle przepis art. 24 ust. 2 statuuje jawność informacji z ewidencji gruntów i budynków, a zatem ustawa nie uzależnia ich udzielenia od wykazania interesu prawnego. Zdaniem skargi organy bezzasadnie przyjęły, że wyrys i wypis są jedynymi formami informacji z ewidencji gruntów i budynków. Skarżący podnosił, że jednakowej treści wnioski kierował do innych miejscowo organów prowadzących ewidencję gruntów, a które udzielały informacji z ewidencji gruntów. Skarżący podnosił także, iż nie żądał udzielenia mu informacji w formie zaświadczenia w rozumieniu art. 217 § 1 kpa. Wskazywano także, że powołany przez organ odwoławczy wyrok NSA wydany został właśnie w sprawie, w której przedmiotem było żądanie przez wierzyciela wydania zaświadczenia – wypisu z ewidencji gruntów. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył: Skarga jest uzasadniona. Stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 z późn.zm.) w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn.zm.) przedmiotem kognicji Sądu jest zgodność z prawem zaskarżonego postanowienia. W sprawowaniu tej kontroli, zgodnie z art. 134 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Dokonana na powyższych zasadach kontrola zaskarżonego postanowienia prowadzi do konstatacji o zasadności skargi, aczkolwiek nie wszystkie zarzuty skargi – o czym niżej – są uzasadnione. Rozpoznając skargę wyjść należy od stwierdzenia, iż zgodnie z art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (tj. Dz.U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027 z późn.zm.) informacje o gruntach, budynkach i lokalach zawiera operat ewidencyjny, który składa się z map, rejestrów i dokumentów uzasadniających wpisy do tych rejestrów. W świetle art. 2 pkt 8 powołanej ustawy istota ewidencji gruntów i budynków (katastru nieruchomości) sprowadza się do jednolitego dla kraju systematycznie aktualizowanego zbioru informacji o gruntach, budynkach i lokalach ich właścicielach oraz o innych osobach fizycznych lub prawnych władających tymi gruntami, budynkami i lokalami. Operat ewidencyjny stanowi zatem nośnik tych informacji w postaci zbioru map, rejestrów i dokumentów uzasadniających wpisy do tych rejestrów. Zgodnie z przepisem art. 24 ust. 2 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne – dalej ustawa - informacje o gruntach, budynkach i lokalach zawarte w operacie ewidencyjnym są jawne, a udziela się ich odpłatnie. Z kolei przepis art. 24 ust. 3 ustawy stanowi, że wyrysy i wypisy z operatu ewidencyjnego są wydawane przez organ prowadzący ewidencję gruntów i budynków odpłatnie na żądanie właścicieli lub osób fizycznych i prawnych, w których władaniu znajduje się grunt, budynek lub lokal, osób fizycznych i prawnych oraz innych jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, które mają interes prawny w tym zakresie, a także na żądanie zainteresowanych organów administracji rządowej i jednostek samorządu terytorialnego. Wzajemna relacja przepisów art. 24 ust. 2 i ust. 3 ustawy, wskazuje, iż wyrysy i wypisy z operatu ewidencyjnego, stanowią szczególną formę udzielenia informacji przez organy prowadzące ewidencję gruntów i budynków. W tej formie informacje mogą być udzielane bowiem tylko właścicielom, w których władaniu znajduje się grunt, budynek lub lokal, a innym podmiotom poza organami administracji rządowej i samorządowej wówczas tylko, gdy wykażą interes prawny w tym zakresie tj. interes prawny w uzyskaniu informacji w formie wyrysu i wypisu z operatu ewidencyjnego. Przepis art. 24 ust. 2 wyraża jako regułę jawność a zatem w konsekwencji dostępność wszystkim zainteresowanym – co prawda za odpłatnością – informacji o gruntach, budynkach i lokalach, a przewidziana art. 24 ust. 3 forma informacji w postaci wyrysu lub wypisu z operatu ewidencyjnego ma charakter kwalifikowany. Słuszny jest zarzut skargi, iż udzielenie informacji w trybie i zakresie przewidzianym art. 24 ust. 2 ustawy a zatem w formie innej niż wyrys czy wypis z operatu ewidencyjnego, nie mogło być warunkowane wykazaniem przesłanki interesu prawnego, która jest warunkiem wydania wypisu czy wyrysu z rejestru. Rozróżnienie pomiędzy informacją opartą na przepisie art. 24 ust. 2 ustawy a informacją w postaci wyrysu z mapy czy wypisu z ewidencji gruntów opartego na przepisie art. 24 ust. 3 ustawy, wskazuje na doniosłość prawną co do treści jakie mogą być objęte żądaną formą udzielanej informacji. Ustawa określa, iż pozyskanie wyrysów i wypisów z operatu ewidencyjnego następuje przez ich "wydanie". Przepisy wydanego na podstawie ustawy Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. Nr 38, poz. 454) – dalej Rozporządzenie – określają formy udostępniania danych ewidencyjnych. Rozporządzenie w § 51 ust. 1 stanowi, że Starosta udostępnia dane ewidencyjne w formie; 1. komputerowych wydruków mapy ewidencyjnej, rejestrów, kartotek, zestawień, wykazów i skorowidzów, o których mowa w § 22-33, 2. wypisów z rejestrów i kartotek 3. wyrysów z mapy ewidencyjnej 4. plików komputerowych 5. informacji przekazywanych ustnie i wizualnie. W myśl ust. 2 załącznik Nr 4 do rozporządzenia określa zasady wymiany i udostępniania danych ewidencyjnych w formie plików komputerowych. Przepis natomiast § 52 ust. 1 rozporządzenia przewiduje iż Starosta – jako organ prowadzący ewidencję gruntów i budynków uwierzytelnia komputerowe wydruki, wyrysy i wypisy, o których mowa w § 51 ust. 1 przez opatrzenie ich stosowną klauzulą. Treść i formę wypisów oraz wyrysów, a także treść zamieszczonych na nich klauzul określa załącznik Nr 5 do rozporządzenia. Zgodnie z punktem 1 tego załącznika w zw. z pkt 6, wypisy z rejestru gruntów sporządza się w miarę możliwości w formie odpowiednich tabulogramów, a ich treścią (wg. pkt 4) prócz informacji i oznaczeń, jest również klauzula o brzmieniu oznaczonym tym przepisem. W świetle tych regulacji treść i forma wypisu oraz wyrysu z operatu ewidencyjnego jako dokumentu wydanego przez organ prowadzący ewidencję gruntów i budynków jest znormalizowana i określona postanowieniami załącznika Nr 5 do powołanego wyżej Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Istota wypisu polega na odzwierciedlaniu treści aktualnych danych w obowiązującym operacie prowadzonych w formie określonego rejestru (gruntów, budynków, lokali) czy kartoteki (budynków, lokali). W świetle postanowień ust. 1 pkt 5, 6 i 7 tego załącznika immanentną część informacji zawartych w każdym wypisie z rejestru gruntów stanowią także dane dotyczące podmiotów ewidencyjnych oraz identyfikatory tych podmiotów, numery księgi wieczystej lub nazwa i numer dokumentu określającego identyfikatory tych podmiotów oraz dane i identyfikatory osób, jednostek organizacyjnych i organów posiadających inne niż własność prawa do nieruchomości oraz wyszczególnienie tych praw. Przepis ust. 3 określa zakres danych wypisów z rejestru budynków i lokali oraz z kartotek budynków i lokali. Wypisy z tych rejestrów i kartotek również charakteryzują się tym, iż zawierają m.in. dane określające właścicieli budynków i lokali. W myśl przepisu art. 20 ust. 1 ustawy, ewidencja gruntów i budynków obejmuje – co do gruntów – informacje dotyczące ich położenia, granic, powierzchni, rodzajów użytków gruntowych oraz ich klas gleboznawczych, oznaczenia ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów, jeżeli zostały założone dla nieruchomości w skład, którego wchodzą grunty. Zgodnie natomiast z art. 20 ust. 2 pkt 1 w ewidencji gruntów i budynków wykazuje się także właściciela, a w odniesieniu do gruntów państwowych i samorządowych – inne osoby fizyczne lub prawne, w których władaniu znajdują się grunty i budynki lub ich części. Na tle takiej redakcji przepisów art. 20 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy, ukształtował się powszechnie przyjęty w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. np. wyrok NSA z dnia 1998.10.07 II SA 1094/98 Lex 41305), że przedmiotem ewidencji gruntów i budynków są dane o charakterze przedmiotowym (art. 20 ust. 1 pkt 1, 2 i 3) oraz dane o charakterze podmiotowym (art. 20 ust. 2 pkt 1). Przesłanka wykazania interesu prawnego w uzyskaniu informacji podmiotowo-przedmiotowej z operatu ewidencyjnego w formie wypisu z ewidencji w trybie art. 24 ust. 3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, prowadzi do wniosku, że przedmiotem jawnych, udzielanych odpłatnie na żądanie wszystkich zainteresowanych w trybie art. 24 ust. 2 ustawy informacji o gruntach, budynkach i lokalach mogą być tylko informacje o charakterze przedmiotowym, a więc nie zawierające danych, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1 ustawy. W orzecznictwie podkreślono (por. wyrok WSA w Krakowie z dnia 2008.02.07 sygn. III SA/Kr 733/07 niepubl.), że żądanie wypisu z rejestru gruntów obrazującego aktualny stan ewidencji, nie wyłącza żądania wydania opartego na przepisie art. 217 § 2 pkt 2 kodeksu postępowania administracyjnego zaświadczenia obrazującego stan ewidencji na inną datę, ale wówczas warunkiem powstania po stronie organu posiadającego dane, obowiązku wydania zaświadczenia, jest wykazanie interesu prawnego w urzędowym poświadczeniu określonych faktów lub stanu prawnego. Przepisy § 44 Rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków zaliczają do zadań starosty jako organu prowadzącego ewidencję gruntów m.in. udostępnianie danych ewidencyjnych (pkt 4) i ochronę danych ewidencyjnych przed ich utratą, zniszczeniem, niepożądaną modyfikacją, nieuprawnionym do nich dostępem i ujawnieniem (pkt 5). W myśl przepisu § 53 Rozporządzenia starosta przy wykonywaniu zadań, o których mowa w § 44 pkt 5 stosuje odpowiednio przepisy o ochronie danych osobowych. Powyższe regulacje prowadzą do wniosku, iż oparte na przepisie art. 24 ust. 2 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne żądanie udzielenia informacji o gruntach, budynkach i lokalach mających charakter przedmiotowo-podmiotowy, w zakresie w jakim informacje dotyczą podmiotów określonych art. 20 ust. 2 pkt 1 ustawy musi być rozpatrzone z uwzględnieniem zasad udostępniania danych osobowych przewidzianych w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (tj. Dz.U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926 z późn.zm.). W szczególności złożenie podania o udzielenie informacji zawierającej dane osobowe winno nastąpić w formie wniosku określonego Rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 3 czerwca 1998 r. w sprawie określenia wzorów wniosku o udostępnienie danych osobowych, zgłoszenia zbioru danych do rejestru oraz imiennego upoważnienia i legitymacji służbowej inspektora Biura Generalnego Ochrony Danych Osobowych (Dz.U. Nr 80, poz. 522 z późn.zm.). Rozpatrzenie wniosku winno uwzględniać tryb postępowania wskazany przepisem art. 22 ustawy oraz zasady przetwarzania – a zatem i udostępniania (art. 7 pkt 2) danych osobowych. Uzasadniony jest zatem zarzut skargi, iż artykułowane od początku przez stronę skarżącą, żądanie udzielenia informacji, odwoływało się do treści przepisu art. 24 ust. 2 ustawy, natomiast organy rozpoznały je na płaszczyźnie przesłanek wymaganych przepisem art. 24 ust. 3 ustawy do uzyskania wypisów z operatu ewidencji gruntów. Rozpoznanie sprawy w przedmiocie wydania "zaświadczenia-wypisu" z ewidencji gruntów i budynków nastąpiło zatem w innym przedmiocie niż żądany i stanowiło uchybienie procesowe, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co prowadzi do uwzględnienia skargi. Na marginesie zaznaczyć tylko należy, iż traktowanie wypisu z ewidencji gruntów jako zaświadczenia w rozumieniu art. 217 kpa jest mylącym uproszczeniem. Przepis art. 217 § 2 jako zaświadczenie ujmuje dwa rodzaje urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego. W pierwszym z tych przypadków (pkt 1) przepis prawa wymaga potwierdzenia prawnego stanu rzeczy dokumentem zwanym zaświadczeniem. W drugim (pkt 2) to osoba ubiegająca się o potwierdzenie faktów lub prawa, określa treść żądanego dokumentu. Natomiast wypis z ewidencji ma co prawda też charakter dokumentu urzędowego, lecz z ustawy zwanego wypisem, którego treść jest normatywnie ustalona i dotyczy zawsze stanu ewidencji na datę wydania wypisu, gdyż ma on odzwierciedlać aktualny stan danego rejestru czy kartoteki. Z tych względów żądanie od organów ewidencji gruntów sporządzenia wypisu z odpowiedniej części operatu ewidencyjnego ma charakter żądania czynności materialno-technicznej z zakresu administracji publicznej opartej na uprawnieniu wynikającym z art. 24 ust. 3 ustawy przez wydanie dokumentu urzędowego o określonej normatywnie treści. Zarazem nie budzi wątpliwości, że żądany przez skarżącą Spółkę zakres informacji ma charakter przedmiotowo-podmiotowy, w rozumieniu art. 20 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy Prawo geodezyjno-katrograficzne, a przedmiotem wniosku o udzielenie informacji są także dane osobowe dłużników strony skarżącej. W myśl bowiem art. 6 ust. 1 ustawy o ochronie danych osobowych, w rozumieniu ustawy za dane osobowe uważa się wszelkie informacje dotyczące zidentyfikowanej lub możliwej do zidentyfikowania osoby. Przepis art. 6 ust. 2 do kręgu informacji służących zidentyfikowaniu osoby zalicza także cechy ekonomiczne. Mimo zatem, że stronie skarżącej znane są nazwiska, imiona czy adresy dłużników, to żądanie od organów prowadzących ewidencję gruntów informacji czy są właścicielami określonych nieruchomości (pkt 2 i 3 wniosku) oraz przeprowadzenia poszukiwania czy w ewidencji przypisana jest im własność lub użytkowanie wieczyste nieruchomości – działek (pkt 1 wniosku), i udzielenia o tym informacji, niewątpliwie zmierza do udzielenia informacji o danych osobowych w rozumieniu tej ustawy. Z tych względów orzeczono jak w I punkcie sentencji wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn.zm.). Ponownie rozpatrując sprawę będą organy miały na uwadze dokonaną przez Sąd ocenę prawną – żądania z powołaniem na przepis art. 24 ust. 2 ustawy informacji z ewidencji gruntów, których zakres wykracza poza jawne informacje typu przedmiotowego o gruntach, budynkach i lokalach, a obejmuje także dane z zakresu objętego ochroną danych osobowych. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200, 205 § 2 powołanej ustawy.