II SAB/Wa 147/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kwiecińska, Sędzia WSA: Joanna Kube (spr.), Sędzia WSA: Jacek Fronczyk, Protokolant Łukasz Bazyluk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 grudnia 2008 r. sprawy ze skargi K. L. na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie wniosku o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją Ministra Transportu i Budownictwa z dnia [...] lutego 2006 r. postanawia 1. umorzyć postępowanie 2. zasądzić od Ministra Infrastruktury na rzecz K. L. [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu 18 sierpnia 2008 r. K. L. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Ministra Transportu i Budownictwa z dnia [...] lutego 2006 r. znak [...]. Wnoszący skargę wniósł o zasądzenie na rzecz skarżącego kwoty [...] zł z tytułu poniesionych kosztów sądowych w tym [...] zł z tytułu wpisów i opłat kancelaryjnych oraz [...] zł za przejazdy na rozprawy oraz przesyłki polecone. W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury wniósł o oddalenie skargi z uwagi na fakt, że organ nie pozostaje w bezczynności, ponieważ postanowieniem z dnia [...] września 2008 r. nr [...] zostało wznowione postępowanie zakończone decyzją Ministra Transportu i Budownictwa z dnia [...] lutego 2006 r. znak [...]. W dniu 1 grudnia 2008 r. wpłynęła do Sądu decyzja Ministra Infrastruktury z dnia [...] listopada 2008 r. nr [...] wydana na podstawie art. 151 § 1 pkt 1, art. 145 § 1 pkt 3 i 5 oraz art. 146 § 2 kpa o odmowie uchylenia decyzji Ministra Transportu i Budownictwa z dnia [...] lutego 2006 r. znak [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art.149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. W sprawach ze skarg na bezczynność organów administracji sąd orzeka, biorąc za podstawę stan prawny i faktyczny sprawy w czasie orzekania, a właściwie w chwili zamknięcia rozprawy (J.P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2004, s. 196). Jeżeli w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność, organ administracji publicznej wydał decyzję lub inny akt, choćby z przekroczeniem ustawowych terminów, oznacza to, że organ ten nie pozostaje w stanie bezczynności i sąd nie może uwzględnić skargi stosownie do uprawnień, jakie ma na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Nie może bowiem zobowiązać organu do wydania określonego aktu lub podjęcia czynności, które przed dniem orzekania zostały wydane lub podjęte (T. Woś w: T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 467). Skoro celem skargi na bezczynność jest zobowiązanie organu do wydania określonego aktu, czy dokonania czynności, a w rozpoznawanej sprawie bezczynność organu ustała, ponieważ po jej wniesieniu, a przed dniem jej rozpatrzenia tj. [...] listopada 2008 r. organ wydał stosowny akt (decyzja została skarżącemu doręczona [...] grudnia 2008 r.), to rozpoznanie sprawy w tym przedmiocie po tej dacie stało się bezprzedmiotowe. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia. Sąd zasądził od organu na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania sądowego w tym wpisu sądowego oraz kosztów przejazdu do sądu, na podstawie art. 201 w związku z art. 54 § 3 powołanej wyżej ustawy.