I OSK 218/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Stojanowski po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej I. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 grudnia 2009 r., sygn. akt I SA/Wa 1524/08 o odrzuceniu skargi I. W. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] sierpnia 2008 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia wznowionego postępowania administracyjnego postanawia: oddalić skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 5 grudnia 2008 r., sygn. akt I SA/Wa 1524/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę I. W. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] sierpnia 2008 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia wznowionego postępowania administracyjnego, wskazując, że wpis od tej skargi, która wniesiona została w imieniu skarżącej przez adwokata w dniu 13 października 2008 r., nie został uiszczony. Na to postanowienie skargę kasacyjną złożył pełnomocnik skarżącej, adwokat B. J., wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji oraz o zasądzenie kosztów według norm przepisanych. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 220 § 1 i art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że w niniejszej sprawie w dniu 14 października 2008 r. skarżąca I. W. złożyła też osobiście skargę na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] sierpnia 2008 r., nr [...] i do dnia złożenia skargi kasacyjnej nie otrzymała żadnych informacji na temat tej skargi. Wskazano, ze przy postępowaniu przed Sądem pierwszej instancji nie obowiązuje "przymus adwokacki", w związku z czym, w ocenie pełnomocnika skarżącej, zgodnie z art. 220 § 1 zd. 2 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przewodniczący powinien najpierw wezwać skarżącą do uiszczenia opłaty, a dopiero w razie bezskutecznego upływu siedmiodniowego terminu do uiszczenia wpisu, pozostawić pismo bez rozpoznania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zgodnie z art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. W sprawie nie występują przesłanki nieważności określone w art. 183 § 2 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zatem Naczelny Sąd Administracyjny związany był granicami skargi kasacyjnej. Wskazać należy, że zgodnie z art. 220 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd, o czym stanowi art. 220 § 3 wskazanej wyżej ustawy. Natomiast, jak stanowi art. 221 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Stwierdzić zatem należy, że celem wskazanego przepisu jest uiszczenie, bez wezwania, opłaty stałej od pisma wnoszonego przez adwokata lub radcę prawnego. Rację ma pełnomocnik skarżącej, że w postępowaniu przed Sądem pierwszej instancji nie obowiązywał "przymus adwokacki", lecz nie oznacza to, że strona nie może skorzystać z takiego rozwiązania, co też nastąpiło w niniejszej sprawie, w której to skarżąca zdecydowała się skorzystać z pomocy profesjonalnego pełnomocnika. Natomiast pełnomocnik skarżącej, będący adwokatem, nie dokonał wpisu od wniesionej skargi, a podkreślić należy, że adwokat, jako profesjonalny pełnomocnik podlega dodatkowym wymogom związanym z wykonywaniem tego zawodu, w związku z czym oczekiwać można od niego należytej staranności w prowadzeniu spraw przed sądem. Nie mają przy tym znaczenia argumenty podnoszone w skardze kasacyjnej o złożeniu przez skarżącą osobiście drugiej skargi tej samej treści. Zaskarżone postanowienie dotyczyło bowiem skargi sporządzonej w imieniu I. W. przez profesjonalnego pełnomocnika i tylko w takim zakresie Naczelny Sąd Administracyjny mógł dokonać kontroli instancyjnej. W związku z tym zarzuty skargi kasacyjnej uznać należy za nieusprawiedliwione. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. art. 184 w związku z art. 182 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił, jak w sentencji.