II OZ 395/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kielcach na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 9 lutego 2009r., sygn. akt II SA/Ke 712/08 w zakresie przywrócenia A. S. terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kielcach z dnia [...] września 2008r., znak [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego postanawia uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach postanowieniem z dnia 9 lutego 2009 r. sygn. akt II SA/Ke 712/08 przywrócił A. S. termin do wniesienia skargi na decyzję Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kielcach z dnia [...] września 2008 r. w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego. Sąd pierwszej instancji wskazał, że A. S. wraz ze swoją skargą złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wymieniony wniosek został uzupełniony na rozprawie w dniu 30 grudnia 2008 r. przez pełnomocnika skarżącego R. S. (jego żonę), która stwierdziła, że nie otrzymali awiza od listonosza, podniosła również, iż nie posiadają skrzynki na listy. O wydaniu decyzji małżonkowie S. dowiedzieli się osobiście w siedzibie organu w dniu 7 listopada 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach postanowieniem z dnia 6 stycznia 2009 r. ustanowił dla skarżącego pełnomocnika z urzędu, który to pełnomocnik wskazał, że okoliczności sprawy świadczą o braku winy skarżącego w uchybieniu terminu. Powtórzył argumentację przedstawioną przez R. S., że skarżący nie posiada skrzynki, natomiast listonosz nie zostawił zawiadomienia o przesyłce w widocznym miejscu przy wejściu na posesję, czy też na drzwiach adresata. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd podniósł, że dla stwierdzenia skutecznego doręczenia pisma w trybie art. 44 k.p.a. nie wystarczy stwierdzenie faktu dwukrotnego awizowania przesyłki, koniecznym jest zaznaczenie przez doręczyciela czy i w jaki sposób adresat został zawiadomiony o nadejściu przesyłki, gdzie i w jakim terminie można ją odebrać. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że mieszkanie A. S. było zamknięte, przesyłka była dwukrotnie awizowana, a zawiadomienie umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej adresata. Wobec podniesionych przez pełnomocników skarżącego okoliczności braku skrzynki oddawczej oraz niepozostawienia przez listonosza awizo ani na drzwiach mieszkania, ani na wejściu na posesję, Sąd stwierdził, że nie można uznać skutecznego doręczenia przesyłki zawierającej decyzję. Powyższe świadczy o braku winy w uchybieniu przez skarżącego terminowi do wniesienia skargi. Zażalenie od wskazanego na wstępie postanowienia wniósł Świętokrzyski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Kielcach. Organ zarzucił naruszenie art. 86 § 1 i art. 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a. i wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia, ponowne rozpoznanie sprawy i oddalenie wniosku A. S. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wnoszący zażalenie podkreślił, że Sąd pierwszej instancji nie odniósł się do adnotacji doręczyciela "zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej", oparł się natomiast na twierdzeniach skarżącego, które w żaden sposób nie zostały uwiarygodnione. Zgodnie z art. 37 ustawy z dnia 12 czerwca 2003 r. – Prawo pocztowe (Dz. U. Nr 130, poz. 1188 ze zm.) istnieje obowiązek posiadania oddawczej skrzynki pocztowej. Zatem właściciel nieruchomości powinien taką skrzynkę posiadać. W ocenie wnoszącego zażalenie skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Zdaniem organu zaskarżona decyzja została doręczona A. S. w dniu 3 października 2008 r. w trybie art. 44 § 4 w zw. z art. 44 § 1 pkt 1 k.p.a., zaś przesłanki przywrócenia terminu nie zostały spełnione. Odpowiedź na zażalenie z wnioskiem o jego oddalenie, wniósł pełnomocnik skarżącego podtrzymując dotychczasowe stanowisko i dodatkowo wskazał, że poświadczenie przez doręczyciela nieprawdy powinno być skierowane do organów ścigania i takie działania zamierza podjąć skarżący. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Spór w niniejszej sprawie dotyczy uznania za nieskuteczne doręczenia w trybie art. 44 k.p.a. przesyłki zawierającej decyzję. Obalenie fikcji prawnej skutecznego doręczenia zastępczego stało się przesłanką dla Sądu pierwszej instancji do uznania braku winy skarżącego w uchybieniu terminu i wydania orzeczenia o przywróceniu terminu do wniesienia skargi. Należy w tym miejscu stwierdzić, zgodnie ze stanowiskiem wyrażonym w zaskarżonym postanowieniu, że przesyłka zawierająca decyzję została prawidłowo awizowana w trybie art. 44 k.p.a. Listonosz umieścił na zwrotnym poświadczeniu odbioru pisma adnotację, w jaki sposób zawiadomił adresata o przesyłce, wskazując, iż "zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej adresata", oraz gdzie i w jakich godzinach można przesyłkę odebrać. W ocenie Sądu orzekającego w niniejszej sprawie na tym etapie zostały spełnione warunki skutecznego doręczenia zastępczego w myśl art. 44 k.p.a. Przyjęcie przez Sąd pierwszej instancji, że zapisek na dowodzie doręczenia zakwestionowany przez stronę, jako niezgodny ze stanem faktycznym, jest przesłanką uznania doręczenia zastępczego za nieskuteczne stanowi wyraz bardzo szerokiego rozumienia spełnienia przesłanek negatywnych. Po pierwsze, w dacie doręczania decyzji, jak i obecnie, istnieje obowiązek posiadania skrzynki pocztowej, ciążący na właścicielach lub współwłaścicielach nieruchomości czy budynków stanowiących odrębną nieruchomość (art. 37 ustawy z dnia 12 czerwca 2003 r. Prawo pocztowe). Po drugie, jak wynika z akt sprawy, administracyjnych i sądowych, skarżącemu doręczano wiele pism, np. decyzja odebrana 11 sierpnia 2008 r., zawiadomienie odebrane 26 maja 2008 r., wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego i uzupełnienia braków formalnych odebrane 2 grudnia 2008 r. W tym stanie faktycznym, kiedy część przesyłek była odbierana przez skarżącego, a jeden raz wystąpił problem z odbiorem awizo należałoby wyjaśnić, w oparciu o reklamację u operatora wykonującego usługi doręczania listów poleconych, faktyczne miejsce pozostawienia awizo. Twierdzenie skarżącego o nieposiadaniu skrzynki pocztowej, nie stanowi samo w sobie, przesłanki uznania doręczenia zastępczego za nieskuteczne. Wobec powyższego uznając zarzuty zażalenia za uzasadnione Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach.