VI SA/Wa 1937/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Grzelak (spr.) Sędzia NSA Zdzisław Romanowski Protokolant Monika Bodzan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 grudnia 2008 r. sprawy ze skargi R. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na zajęcie pasa drogowego 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że uchylona decyzja nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz R. K. kwotę 440 (czterysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Przedmiotem skargi wniesionej przez R. K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2008 r. Nr [...] utrzymująca w mocy decyzje organu I instancji zezwalającej skarżącemu na zajęcie pasa drogowego drogi wojewódzkiej ul. [...] w rej. nr [...] o pow. [...] m.kw. w okresie od 14 kwietnia 2006 r. do 30 września 2006 r. oraz umieszczenia w nim reklamy o pow. [...] m.kw. oraz ustalającej opłatę za umieszczenie w pasie drogowym reklamy w wysokości [...] złotych. W uzasadnieniu ww. rozstrzygnięcia, powołując się na decyzję Prezydenta W. z [...] maja 2008 r. uwzględniającą w całości wniosek strony o wydanie przedmiotowego zezwolenia organ odwoławczy stwierdził, że cofnięcie w odwołaniu od ww. decyzji z [...] maja 2008 r. wniosku o wydanie zezwolenia należy traktować na równi z cofnięciem złożonego w sprawie odwołania, którego uwzględnienie jest możliwe przed wydaniem rozstrzygnięcia w rozpoznawanej sprawie. SKO stwierdziło, że rozpoznając sprawę w trybie odwoławczym skład nie znalazł podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji i umorzenia postępowania lub uchylenia decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia, jako że podziela stanowisko organu I instancji zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. W skardze na powyższą decyzję wniesionej do tutejszego Sądu R. K. zarzucił m.in. naruszenie art. 6, 61 §1 k.p.a, 105 § 1 k.p.a poprzez rozpatrzenie sprawy merytorycznie pomimo cofnięcia wniosku o wydanie decyzji zezwalającej na zajęcie przedmiotowego pasa drogowego. Skarżący wniósł także o zasądzenie na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania obejmujących także wynagrodzenie pełnomocnika strony będącego radcą prawnym. W odpowiedzi na skargę SKO w W. wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a., stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, dla wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego aktu niezbędne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.). Przeprowadzona kontrola sądowa we wskazanym zakresie wykazała naruszenie przez organ odwoławczy przepisu art. 127, 137 i 105 k.p.a. w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, co uzasadnia uchylenie zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. W niniejszej sprawie strona zainteresowana wydaniem decyzji w przedmiocie zezwolenia na zajęcie pasa drogowego w celu umieszczenia w nim reklamy, po wydaniu decyzji przez organ I instancji w całości uwzględniającej przedmiotowy wniosek pismem z dnia 30 maja 2008 r cofnęła wniosek o wydanie zezwolenia. Zdaniem Sądu, treść pisma z 30 maja 2008 r. nie budzi wątpliwości co do intencji strony. Zresztą organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji również podaje, że strona cofnęła wniosek o wydanie zezwolenia. W niniejszej sprawie, która może być wszczęta na wniosek, poza sporem jest, że skarżący cofnął wniosek o wydanie zezwolenia w terminie otwartym do złożenia odwołania od decyzji organu I instancji. W tym stanie rzeczy nie było podstaw do przyjęcia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze po pierwsze: że strona cofnęła odwołanie od decyzji Prezydenta W. z [...] maja 2008 r., po drugie, że cofnięcie wniosku o wydanie zezwolenia jest równoznaczne z cofnięciem odwołania od decyzji organu I instancji uwzględniającej wniosek. Jak już wykazano, wobec treści pisma skarżącego z 30 maja 2008 r. brak było podstaw do uznania, że strona cofnęła odwołanie. Natomiast rozumowanie organu, że cofnięcie wniosku należy traktować na równi z cofnięciem odwołania jest obarczone wadą gdyż nie uwzględnia, że są to dwie procesowo różne sytuacje. Cofnięcie odwołania obwarowane jest ostrzejszymi warunkami niż cofnięcie wniosku (o wydanie zezwolenia). Przy cofnięciu odwołania warunki obejmują nie tylko względy słuszności ale także legalności co jest oczywiste zważywszy, że rozstrzygnięcie organu w sprawie uwzględnienia odwołania decyduje o losie prawnym określonej decyzji organu I instancji (v. art. 137 k.p.a). Inaczej jest przy cofnięciu wniosku o wydanie decyzji (w niniejszej sprawie w przedmiocie zezwolenia na zajęcie pasa drogowego). Zdaniem Sądu, strona może skorzystać w toku postępowania odwoławczego z instytucji unormowanej w art. 105 § 2 k.p.a ale tylko w odniesieniu do całego postępowania. W razie cofnięcia wniosku i żądania umorzenia postępowania – a taki wniosek został zgłoszony w piśmie z 30 maja 2008 r. - niebezpieczeństwo utrzymania stanu niezgodnego z prawem nie występuje. Decyzja organu pierwszej instancji podlega wówczas uchyleniu stąd, przy ocenie wniosku strony względy praworządności nie muszą być brane pod uwagę jak ma to miejsce w opisanym wyżej przypadku cofnięcia odwołania. Jeżeli strona cofa wniosek o wydanie decyzji na etapie postępowania odwoławczego oraz wnosi o umorzenie postępowania organ odwoławczy nie może wówczas oceniać merytorycznie decyzji organu I instancji, ale ma obowiązek wydać decyzję na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a tzn. uchylić decyzję organu I instancji i umorzyć postępowanie wobec jego bezprzedmiotowości (art. 105 k.p.a.). Tymczasem w niniejszej sprawie organ odwoławczy ocenił merytorycznie decyzję Prezydenta W. i na podstawie art. 138 §1 pk t 1 k.p.a utrzymał ją w mocy, co było na gruncie rozpatrywanego stanu faktycznego niedopuszczalne. Mając na uwadze powyższe, na podstawie powołanych wyżej przepisów p.p.s.a. należało uchylić zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2008 r. O kosztach postępowania obejmujących wpis sądowy w wysokości 200 złotych oraz koszty zastępstwa procesowego w wysokości 240 złotych orzeczono na podstawie 200 p.p.s.a. Nadpłacony w niniejszej sprawie przez skarżącego wpis sądowy zostanie zwrócony skarżącemu w odrębnym trybie.