IV SA/Wa 1628/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Linkowski, Sędziowie Sędzia WSA Alina Balicka, Sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak (spr.), Protokolant Agnieszka Matuszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 grudnia 2008 r. sprawy ze skargi H. L. i G. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w (...) z dnia (...) czerwca 2008 r. nr (...) w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu 1. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji; 2. orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w (...) na rzecz skarżących H. L. i G. L. kwotę 740 (siedemset czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją z dnia (...) czerwca 2008 r. nr (...) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. po rozpoznaniu odwołania H. i G. L. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymało w mocy decyzję Prezydenta W. nr (...) z dnia (...) kwietnia 2008 r. ustalającą warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem podziemnym na działce ew. nr (...) z obrębu (...) dostępnej z ul. (...) w W. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał następujące ustalenia faktyczne i prawne. Decyzją z dnia (...) kwietnia 2008 r. Prezydent W. po ponownym rozpatrzeniu sprawy na skutek uchylenia decyzji z dnia (...) października 2007 r. Prezydenta W. przez SKO w W. (decyzja z dnia (...) stycznia 2008 r. nr (...)) ustalił nowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego warunki zabudowy dla w/w inwestycji. Od powyżej decyzji odwołanie wnieśli H. i G. L., właściciele działki o nr ew. (...) obręb (...) dostępnej z ulicy (...), nie graniczącej z działką nr ew. (...) obręb (...), na której inwestor zamierza realizować w/w inwestycję. W piśmie z dnia 6 maja 2008 r. L. Sp. z o.o. z siedzibą w W. zakwestionowała uprawnienia H. i G. L. do posiadania przymiotu strony w przedmiotowym postępowaniu administracyjnym z uwagi na to, iż działka odwołujących nie sąsiaduje bezpośrednio z działką, na której planowana jest przedmiotowa inwestycja. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. uznało H. i G. L. za stronę postępowania i rozpatrzyło merytorycznie wniesione przez nich odwołanie. Zdaniem organu odwoławczego w przedmiotowej sprawie organ pierwszej instancji prawidłowo dokonał analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu, a także analizy stanu faktycznego i prawnego terenu w postaci tekstowej i graficznej. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. podniosło, że dla celów analizy obszarowej przyjęto nieruchomość położną przy ul. (...), zabudowaną wielorodzinnym budynkiem mieszkalnym położonym w odległości około 55 metrów od działki, na której ma być realizowana inwestycja. Skargę na powyższą decyzję organu drugiej instancji wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie H. i G. L. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i ponowne rozpoznanie sprawy. W uzasadnieniu skargi podnieśli, iż organ odwoławczy nie uwzględnił wszystkich istotnych kwestii podniesionych w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji, a nadto nie uwzględnił okoliczności związanej z organizacją ruchu przy ul. (...). Ponadto skarżący podnieśli, iż decyzja o warunkach zabudowy narusza w sposób rażący dotychczasowe funkcje i przeznaczenie terenu, które kształtowane było na przestrzeni lat przez akty prawne poprzednio obowiązujące. Wskazali również, że powstanie planowanej nieruchomości przyczyniłoby się do powstania szeregu immisji oraz zagrożenia niemożliwością odprowadzania wód deszczowych z powodu braku instalacji burzowej. Podkreślili również, iż planowana inwestycja nie respektuje ustawowej zasady dobrego sąsiedztwa. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o oddalenie skargi i podtrzymało argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na podstawie art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz.1270 ze zm.) do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Natomiast zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Natomiast zgodnie z art. 134 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba, że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności. Taka właśnie sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. Definicję strony postępowania administracyjnego zawiera art. 28 kpa, zgodnie z którym stroną jest każdy czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie. W sferze prawa administracyjnego interes prawny określonego podmiotu istnieje, gdy znajduje to podstawę w konkretnych przepisach prawa materialnego. Z sytuacją taką mamy do czynienia, gdy wynik sprawy administracyjnej może wpływać na zakres praw, roszczeń i obowiązków podmiotu, a podmiot ten może domagać się od organu ukształtowania swojej sytuacji w taki sposób, by było to zgodne z treścią norm materialnoprawnych. Przepisy szczególne mogą modyfikować zakres pojęcia strony z art. 28 kpa Stroną w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu są: wnioskodawca tej inwestycji oraz właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości, na której inwestycja ma być realizowana oraz właściciele lub użytkownicy wieczyści nieruchomości sąsiednich. Z akt sprawy wynika jednoznacznie, że H. i G. L. nie mogli być uznani za stronę przedmiotowego postępowania wszczętego na wniosek L. Sp. z o.o. z siedzibą w W. Skarżący nie mieli w tej sprawie interesu prawnego, nie legitymowali się bowiem tytułem prawnym do działki nr (...) w obrębie (...) przy ul. (...) w W., na której planowana jest inwestycja, ani też do nieruchomości bezpośrednio sąsiednich, nie byli też wnioskodawcami w tym postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy. Wynika to z kopii mapy dołączonej do pisma L. Sp. z o. o. z siedzibą w W. z dnia 6 maja 2008 r. Podkreślić należy, że interes prawny, o którym mowa w art. 28 kpa, nie zależy od indywidualnego przekonania, że zachodzi związek między postępowaniem, a sytuacją zainteresowanego, lecz ma charakter obiektywny i musi wynikać z ustawowego źródła. Zgodnie z art. 61 § 1 kpa postępowanie administracyjne wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu. Żądanie wszczęcia postępowania administracyjnego powinno pochodzić od strony. Od tego zależy skuteczność prawna żądania wszczęcia postępowania. Organ, więc zobligowany jest do zbadania w pierwszej kolejności, czy żądanie pochodzi od podmiotu, który legitymuje się przymiotem strony tzn. czy żądanie pochodzi od osoby, która ma legitymację procesową w rozumieniu art. 28 kpa. Skarżący nie wykazali, aby przedmiotowa decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dotyczyła ich interesu prawnego w rozumieniu art. 28 kpa, tym samym by przysługiwał im przymiot strony w niniejszym postępowaniu Rozpatrzenie odwołania skarżących, którzy nie są stroną kwestionowanej przez nich decyzji organu pierwszej instancji, w rozpatrywanej sprawie stanowi zatem rażące naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 28 i art. 127 §1 kpa. Rażący charakter naruszenia powołanych przepisów prawa polega bowiem na oczywistej sprzeczności między sposobem rozstrzygnięcia odwołania, zawartym w zaskarżonej decyzji, a treścią tych przepisów. W przypadku bowiem, gdy podmiot składający odwołanie nie jest stroną kwestionowanej przez niego decyzji, organ odwoławczy zobowiązany jest do umorzenia postępowania odwoławczego na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 kpa. Stwierdzenie wadliwości zaskarżonej decyzji z przyczyn wyżej wskazanych wyklucza dopuszczalność dokonywania przez Sąd oceny zaskarżonej decyzji w jej materialnoprawnym zakresie dotyczącym prawidłowości ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł na zasadzie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jak w pkt 1 sentencji. W przedmiocie wykonalności zaskarżonej decyzji Sąd orzekł na podstawie art. 152 powołanej ustawy. O zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 200 powołanej ustawy, a na zasądzoną kwotę składa się uiszczony przez skarżących wpis sądowy, oraz wynagrodzenie adwokata w wysokości określonej w § 18 ust. 2 pkt 1 lit c) Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.).