II GSK 922/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Bała (spr.) Sędziowie Rafał Batorowicz NSA Zofia Borowicz Protokolant Michał Mazur po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2010 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej H. N. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 29 czerwca 2009 r. sygn. akt V SA/Wa 2663/08 w sprawie ze skargi H. N. na decyzję Dyrektora M. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] sierpnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania renty strukturalnej po wznowieniu postępowania 1) uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W. 2) zasądza od Dyrektora M. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz H. N. 280,00 zł (słownie: dwieście osiemdziesiąt złotych) tytułem kosztów postępowania kasacyjnego Zaskarżonym skargą kasacyjną wyrokiem z dnia 29 czerwca 2009 r., sygn. akt V SA/Wa 2663/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. oddalił skargę H. N. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] sierpnia 2008 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji ostatecznej oraz odmowy przyznania renty strukturalnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekał w następującym stanie faktycznym: W dniu 20 grudnia 2005 r. H. N. złożyła w Biurze Powiatowym ARiMR w S. wniosek o przyznanie renty strukturalnej. Wniosek wraz z załącznikami nie zawierał informacji o toczącym się postępowaniu sądowym w sprawie przyznania H. N. renty zdrowotnej z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Do wniosku dołączono natomiast m.in. zaświadczenie Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego Oddział Regionalny w S. z dnia 20 grudnia 2005 r. informujące o okresach podlegania przez Helenę Niedźwiedź ubezpieczeniu społecznemu rolników. Wyrokiem z dnia 2 marca 2006 r. Sąd Okręgowy w S., zmieniając decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] marca 2005 r. nr [...], przyznał H. N. prawo do stałej renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy od dnia 1 stycznia 2005 roku. Decyzją z dnia [...] marca 2006 r. nr [...] Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w S. przyznał H. N. rentę strukturalną na okres od lutego 2006 r. do stycznia 2016 r. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2006 r. znak [...] Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenie Społecznego stwierdził ustanie ubezpieczenia społecznego rolników w zakresie ubezpieczenia wypadkowego, chorobowego, macierzyńskiego jak również w zakresie ubezpieczenia emerytalno-rentowego od dnia 1 stycznia 2005 r. W uzasadnieniu decyzji jako podstawę wydanego rozstrzygnięcia wskazano wyrok Sądu z dnia 2 marca 2006 r., którym przywrócono H. N. prawo do renty zdrowotnej od dnia 1 stycznia 2005 r. Pismem z dnia 31 sierpnia 2006 r. Kasa Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego Oddział Regionalny w S., w nawiązaniu do zaświadczenia z dnia 20 grudnia 2005 r. dotyczącego potwierdzenia okresów podlegania ubezpieczeniu społecznemu rolników, powiadomiła Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w S., iż decyzją z dnia [...] sierpnia 2006 r. H. N. została wyłączona z ubezpieczenia społecznego rolników, a w związku z tym zmianie uległ okres podlegania przez nią ubezpieczeniu społecznemu rolników. Postanowieniem z dnia [...] października 2006 r. nr [...] Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w S. wznowił z urzędu postępowanie w sprawie przyznania prawa do renty strukturalnej pani H. N. Decyzją z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] wydaną na podstawie § 20 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 kwietnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na uzyskiwanie rent strukturalnych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich. (Dz. U. Nr 114, poz. 1191 ze zm.), art. 151 § 1 pkt 2 oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. poz. 1071 ze zm.), Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w S. uchylił swoją decyzję z dnia [...] marca 2006 r. i rozstrzygając sprawę na nowo odmówił H. N. przyznania renty strukturalnej. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia podano, iż w dniu złożenia wniosku o przyznanie renty strukturalnej H. N. nie podlegała ubezpieczeniu społecznemu rolników, bowiem z dniem 1 stycznia 2005 r. uzyskała prawo do renty stałej z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Na skutek odwołania skarżącej sprawę rozpoznawał Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, który decyzją z dnia [...] sierpnia 2008 r. utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w S. z dnia [...] lipca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalając skargę wskazał, iż powodem wszczęcia postępowania wznowieniowego i wydania decyzji w tym trybie przez organy obu instancji, było wydanie przez Sąd Okręgowy - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w S. wyroku z dnia 2.03.2006 r., sygn. akt IV U 389/05. Wyrokiem tym sąd ustalił, że H. N. przysługuje prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy od dnia 1 stycznia 2005 r. Po wydaniu tego wyroku Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenie Społecznego decyzją z dnia [...] sierpnia 2006 r. stwierdził ustanie ubezpieczenia społecznego rolników dla skarżącej od dnia 1 stycznia 2005 r. Powyższe ustalenia były podstawą do uznania przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w S., że w niniejszej sprawie ujawniła się nowa okoliczność faktyczna istotna dla sprawy, istniejąca w dniu wydania decyzji i nieznana organowi, który wydał decyzję, a mianowicie uzyskanie przez skarżącą prawa do renty zdrowotnej. Zgodnie z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 kwietnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na uzyskiwanie rent strukturalnych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. z 2004 r. Nr 114, poz. 1191 ze zm.) rentę strukturalną przyznaje się producentowi rolnemu, będącemu osobą fizyczną prowadzącą na własny rachunek działalność rolniczą w gospodarstwie rolnym położonym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zwanemu dalej "rolnikiem", jeżeli łącznie spełnia on wymienione w tym przepisie warunki. W myśl § 4 pkt 1 rozporządzenia rentę strukturalną przyznaje się producentowi rolnemu, który ma ukończone 55 lat, lecz nie osiągnął wieku emerytalnego i nie ma ustalonego prawa do emerytury lub renty z ubezpieczenia społecznego lub zaopatrzenia emerytalnego, lub ubezpieczenia społecznego rolników. Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, iż w przedmiotowej sprawie przesłanka określona przepisem § 4 pkt 1 nie została spełniona, bowiem na podstawie wyroku Sądu Okręgowego w S. w dniu wydania decyzji przyznającej rentę strukturalną skarżąca miała przyznane prawo do stałej renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy. Sąd podniósł, iż sytuacji gdy jeden z warunków, które muszą wystąpić łącznie, nie został spełniony, spełnienie pozostałych nie powoduje możliwości wydania przez organ administracyjny decyzji pozytywnej. Z tego względu kwestia podlegania bądź nie ubezpieczeniu emerytalnemu rolników, nie ma znaczenia dla zasadności wydanej decyzji. W ocenie Sądu I instancji, organ administracji prawidłowo wznowił na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. postępowanie w sprawie przyznania skarżącej renty strukturalnej. Organ administracyjny prawidłowo również orzekł na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a. o uchyleniu decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w S. z dnia [...].03.2006 r., o przyznaniu skarżącej renty strukturalnej oraz o odmowie przyznania jej tej renty w związku z niespełnieniem przesłanki określonej w § 4 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 kwietnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na uzyskiwanie rent strukturalnych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich. Wojewódzki Sąd Administracyjny nie podzielił poglądu skarżącej dotyczącego naruszenia § 20 ust. 3 ww. rozporządzenia, jak również pozostałych zarzutów dotyczących naruszenia powoływanych w skardze przepisów prawa. Z akt sprawy wynika bowiem, że organy zebrały i rozpatrzyły materiał dowodowy w sposób pozwalający na prawidłowe rozstrzygnięcie sprawy, a w decyzjach podały faktyczną i prawną podstawę rozstrzygnięcia. H. N. zaskarżyła kasacją w całości powyższy wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W., zarzucając mu naruszenie: art. 145 § 1 pkt 1 lit a/ p.p.s.a. poprzez przyjęcie, iż w dniu wydania przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w S. decyzji nr [...] o przyznaniu renty strukturalnej, skarżąca nie spełniała przesłanki wynikającej z § 4 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30.04.2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na uzyskiwanie rent strukturalnych objętych planem rozwoju obszarów wiejskich oraz naruszenie § 14 ust 2 tegoż rozporządzenia poprzez jego niezastosowanie, w sytuacji gdy dyspozycja wynikająca z tego przepisu została spełniona, w związku z zawieszeniem wypłaty renty decyzją ZUS od dnia [...].02.2006 roku. Ponadto zarzuciła naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit c/ w związku z art. 133 § 1 i 134 § 1 p.p.s.a. poprzez pominięcie przy orzekaniu urzędowego dowodu w postaci wyroku Sądu Apelacyjnego w L. z dnia 19 marca 2009 roku w sprawie sygn. akt III AUa 136/09 uchylającego tak wyrok Sądu Okręgowego w S. z dnia 11.12.2008 r. sygn. akt IV U 1013/08, jak i decyzję Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia [...] stycznia 2008 znak bez nr, stwierdzającą z urzędu nieważność decyzji z dnia [...].08.2006 r. znak [...] wydaną w przedmiocie objęcia skarżącej ubezpieczeniem emerytalno-rentowym od dnia 6.02.2006 roku; poprzez zaakceptowanie możliwości rozstrzygnięcia sprawy w oparciu o inne rozstrzygnięcie, to jest decyzję Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia [...] stycznia 2008 r., stwierdzającą z urzędu nieważność decyzji z dnia [...].08.2006 r. znak [...] wydaną w przedmiocie objęcia skarżącej ubezpieczeniem emerytalno-rentowym od dnia 6.02.2006 roku, które w momencie orzekania było nieprawomocne czy nieostateczne, co doprowadziło do sytuacji naruszenia art. 3a ust 4 ustawy z dnia 20.12.1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (t.j. Dz. U. z 1998 r. Nr 7, poz. 25 z późn. zm.) i winno spowodować uchylenie zaskarżonych decyzji; naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit c/ i pkt 2 p.p.s.a. poprzez uznanie, iż Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w S. mógł na podstawie § 20 ust 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30.04.2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na uzyskiwanie rent strukturalnych objętych planem rozwoju obszarów wiejskich w związku z art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a., wydać decyzję uchylającą ostateczną decyzję o przyznaniu renty strukturalnej oraz że mógł wznowić z urzędu w dniu [...].10.2006 r. w oparciu o przepis art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. postępowanie w sprawie, w sytuacji gdy § 20 ust. 3 przywołanego rozporządzenia daje podstawę do weryfikacji wniosku jedynie przed wydaniem decyzji o przyznaniu renty strukturalnej, a w treści rozporządzenia brak jest jakichkolwiek postanowień odnoszących się do możliwości uchylenia ostatecznej decyzji przyznającej rentę strukturalną, a także poprzez uznanie, iż Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w S., którego kompetencje do wydawania decyzji określone zostały w § 17 ust 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30.04.2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na uzyskiwanie rent strukturalnych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich, był uprawniony do uchylenia własnej ostatecznej decyzji. Zdaniem skarżącej naruszony został również art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez nie odniesienie się w uzasadnieniu do wszystkich zarzutów zawartych w skardze. Skarżąca w oparciu o art. 188 p.p.s.a. wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku i uwzględnienie skargi złożonej na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W., ewentualnie w oparciu o art. 185 § 1 p.p.s.a. o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. oraz o zasadzenie kosztów postępowania za obie instancje z uwzględnieniem kosztów postępowania kasacyjnego. W uzasadnieniu skargi podniesiono, iż organ wydający decyzję o wznowieniu postępowania, a następnie o uchyleniu i odmowie przyznania renty strukturalnej oparł się na nieprawomocnym rozstrzygnięciu Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia [...] sierpnia 2006 r., w którym stwierdzono, iż wnioskodawczyni w dniu złożenia wniosku nie podlegała ubezpieczeniu społecznemu rolników. Dopiero zaś w dniu 2 marca 2006 r. Sąd Okręgowy w S. IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, na skutek odwołania skarżącej od decyzji ZUS O/S. z dnia [...] marca 2005 roku, przyznał skarżącej prawo do stałej renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy od dnia 01.01.2005 r. do dnia 31.01.2006 r. Wyrok Sądu Okręgowego w S. przyznający prawo do renty, nie stworzył automatycznie z dniem jego wydania sytuacji wykluczenia z ubezpieczenia społecznego rolników. Zgodnie bowiem z przepisem art. 3a ust 4 ustawy z dnia 20.12.1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (t.j. Dz. U. z 1998 r. Nr 7, poz. 25 z późn. zm.), w takiej sytuacji ubezpieczenie społeczne rolników ustaje z końcem kwartału roku, w którym przyznano świadczenie, co w niniejszej sprawie nastąpiło z dniem 31.03.2006 r. Wskazano nadto, iż decyzja o odmowie przyznania renty z dnia [...].07.2008 r. była oparta na nieprawomocnej decyzji KRUS z dnia [...] stycznia 2008 r. Aktualnie wyrokiem z dnia 19 marca 2009 r. wydanym przez Sąd Apelacyjny w L. III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w sprawie sygn. akt III AUa 136/09 decyzja ta została uchylona, a sprawa przekazana została Prezesowi KRUS do ponownego rozpoznania. Wyrok z dnia 2 marca 2006r. Sądu Okręgowego w S. IV 389/05, przyznający ubezpieczonej prawo do renty stałej z tytułu niezdolności do pracy od dnia 1.01.2005 r., uprawomocnił się dopiero w dniu 8 kwietnia 2006 r. Tym samym w ocenie autora skargi kasacyjnej brak było podstaw do wznowienia postępowania na podstawie art. 145 k.p.a. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie. Odnosząc się do zarzutów skargi kasacyjnej, w pierwszej kolejności należy poddać analizie te przepisy prawa, które - zdaniem Sądu I instancji - miały decydujące znaczenie dla oceny, iż Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w S. - po wznowieniu postępowania - miał uzasadnione podstawy do uchylenia decyzji z dnia [...] marca 2006 r. i odmówienia skarżącej przyznania renty strukturalnej. Podstawę wznowienia postępowania stanowił art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., zgodnie z którym w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję. Za taką okoliczność organ uznał fakt, iż skarżąca w dacie przyznania renty strukturalnej ([...] marca 2006 r.) nie podlegała ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu oraz że miała ustalone prawo do renty z ubezpieczenia społecznego, gdyż wyrokiem Sądu Okręgowego w S. z dnia 2 marca 2006 r. przyznano jej prawo do stałej renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy. Ta zaś okoliczność - w ocenie Sądu I instancji - powodowała, że skarżąca w dniu przyznania renty strukturalnej nie spełniała warunku do jej przyznania określonego w § 4 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 kwietnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na uzyskiwanie rent strukturalnych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. Nr 114, poz. 1191 ze zm.), zgodnie z którym rentę strukturalną przyznaje się producentowi rolnemu, który ma ukończone 55 lat, lecz nie osiągnął wieku emerytalnego i nie ma ustalonego prawa do emerytury lub renty z ubezpieczenia społecznego lub zaopatrzenia emerytalnego, lub ubezpieczenia społecznego rolników. Naczelny Sąd Administracyjny powyższego poglądu Sądu I instancji nie podziela. O ustalonym prawie do emerytury lub renty z ubezpieczenia społecznego w rozumieniu § 4 pkt 1 omawianego rozporządzenia można byłoby mówić dopiero wówczas, gdyby to prawo zostało ustalone ostateczną decyzją, czy też prawomocnym wyrokiem sądu. Tymczasem w dniu wydania decyzji o przyznaniu skarżącej renty strukturalnej (8 marca 2006 r.) wyrok Sądu Okręgowego w S. z dnia 2 marca 2006 r., zmieniający decyzję ZUS i przyznający skarżącej prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy, jeszcze się nie uprawomocnił. Wynika to jednoznacznie z obowiązujących przepisów, skoro w myśl art. 369 § 1 k.p.c. termin do wniesienia apelacji wynosi dwa tygodnie od doręczenia stronie skarżącej wyroku z uzasadnieniem. Zauważyć przy tym należy, że dopiero prawomocne orzeczenie wydane przez sąd wiąże strony, a także inne sądy i organy administracji publicznej (art. 365 § 1 k.p.c.). W przedmiotowej sprawie kwestia dotycząca daty prawomocności wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 2 marca 2006 r. uszła uwadze WSA w W., a była to istotna okoliczność dla oceny, czy skarżąca spełniała przesłanki do przyznania renty strukturalnej określone w § 4 pkt 1 omawianego rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 kwietnia 2004 r., co czyni usprawiedliwionym zarzut skargi kasacyjnej dotyczący naruszenia przez Sąd I instancji art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/, art. 134 § 1 i art. 141 § 4 p.p.s.a. Nie zachodzi natomiast potrzeba ustosunkowania się do zarzutów skargi kasacyjnej, iż skarżąca w dniu złożenia wniosku o przyznanie renty strukturalnej podlegała ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu (§ 4 pkt 3 rozporządzenia), gdyż kwestia ta nie była przedmiotem oceny Sądu I instancji, który stwierdził, że "w tej sytuacji, gdy jeden z warunków, które muszą wystąpić łącznie nie został spełniony, nawet spełnienie pozostałych nie powoduje możliwości wydania przez organ administracyjny decyzji pozytywnej. Z tego względu kwestia podlegania bądź nie ubezpieczeniu emerytalnemu rolników nie ma znaczenia dla zasadności wydanej decyzji". Z kolei, jeżeli chodzi o zarzut skargi kasacyjnej, iż Sąd I instancji błędnie zaakceptował stanowisko organu, iż Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w S. był uprawniony do uchylenia własnej ostatecznej decyzji o przyznaniu skarżącej renty strukturalnej, co stanowiło naruszenie § 17 ust. 1 omawianego rozporządzenia oraz że Sąd pominął, iż § 20 ust. 3 tegoż rozporządzenia daje podstawę do weryfikacji wniosku jedynie przed wydaniem decyzji o przyznaniu renty strukturalnej, a nie daje możliwości uchylenia ostatecznej decyzji przyznającej rentę strukturalną, to stwierdzić należy, iż powyższe przepisy nie stanowiły samodzielnej podstawy do wydania decyzji z dnia [...] lipca 2008 r. o uchyleniu decyzji z dnia 8 marca 2006 r. i odmowie przyznania skarżącej renty strukturalnej. Podstawę prawną decyzji z dnia [...] lipca 2008 r. stanowił m.in. art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a., zgodnie z którym organ administracji państwowej, o którym mowa w art. 150, po przeprowadzeniu postępowania określonego w art. 149 § 2 wydaje decyzję, w której uchyla decyzję dotychczasową, gdy stwierdzi istnienie podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1 i wydaje nową decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy. Tak więc w oparciu o przepis art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a. organ I instancji - Kierownik Biura Powiatowego ARiMR, który wydał w sprawie przyznania skarżącej renty strukturalnej decyzję z dnia 8 marca 2006 r. w ostatniej instancji (art. 150 § 1 k.p.a.), był uprawniony do uchylenia tej decyzji, a następnie obowiązany był rozstrzygnąć istotę sprawy administracyjnej. Przez rozstrzygnięcie istoty sprawy należało w niniejszej sprawie rozumieć rozpoznanie wniosku skarżącej o przyznanie renty strukturalnej, a w konsekwencji ocenę czy skarżąca spełniała warunki do przyznania tej renty, co wymagało weryfikacji wniosku skarżącej na podstawie § 20 ust. 3 omawianego rozporządzenia. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w S. nie naruszył też § 17 ust. 1 omawianego rozporządzenia, skoro po uchyleniu swojej poprzedniej decyzji na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a. rozstrzygnął sprawę merytorycznie, odmawiając skarżącej przyznania renty strukturalnej. Zauważyć przy tym należy, iż przepis § 17 ust. 1 omawianego rozporządzenia jest wyłącznie przepisem o charakterze kompetencyjnym i w niczym nie ogranicza działania organu na podstawie art. 151 k.p.a. Z przytoczonych powodów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w wyroku na mocy art. 185 § 1 p.p.s.a. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 203 pkt 1 tej ostatniej ustawy.