IV SAB/Wa 144/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Aneta Dąbrowska, Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Protokolant Joanna Kurek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 grudnia 2008 r. sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. z siedzibą w G. na bezczynność Ministra Środowiska w przedmiocie nierozpoznania zażalenia zobowiązuje Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska do wydania orzeczenia w sprawie zażalenia wniesionego przez A. Sp. z o.o. z siedzibą w G. z dnia (...) marca 2008 r. na postanowienie Wojewody (...) z dnia (...) marca 2008 r., nr (...) w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi sprawy W skardze z dnia 29.08.2008 r. wniesionej do Sądu Administracyjnego A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością zarzuciła Ministrowi Środowiska bezczynność polegającą na nierozpoznaniu zażalenia na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...].03.2008 r., określającego na podstawie art. 48 ust. 2 pkt 3 lit. a oraz art. 56 ust. 4 ustawy z dnia 27.04.2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. nr 62, poz. 627 ze zm.) warunki realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie zespołu elektrowni wiatrowych "G." w obrębie miejscowości G. i S., gmina S.. O uzgodnienie to wystąpił do Wojewody [...] Wójt Gminy S., z uwagi na możliwość znaczącego oddziaływania tej inwestycji na obszar Natura 2000 - "Z. ". A. Spółka z o. o. stwierdziła, że Minister nie podjął żadnych działań, by zażalenie to rozpoznać. Inwestor we wniesionym w dniu 26.03.2008 r. zażaleniu zaskarżył w części postanowienie Wojewody [...] z dnia [...].03.2008 r. Zakwestionował warunek 1 zawarty w pkt. 1 tego postanowienia, zażądał uchylenia go i przekazania sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania. Następnie w dniu 25.07.2008 r. wezwał Ministra do usunięcia naruszenia prawa wskazując, iż zamierza realizować zamierzenie proekologiczne, a bezczynność Ministra naraża go na wysokie straty finansowe. W odpowiedzi na skargę Minister Środowiska wniósł o jej oddalenie i jednocześnie wyjaśnił, że w dniu 29.08.2008 r. poinformowano Spółkę o przyczynach niezałatwienia sprawy w terminie oraz jako termin jej rozpoznania wskazano 31.10.2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem. Kontrola ta obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów (art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., określana dalej P.p.s.a.). Z bezczynnością organu administracji publicznej, w rozumieniu tego przepisu, mamy do czynienia wówczas gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, lub nie podjął stosownej czynności. Skarga na bezczynność dopuszczalna jest nadto niezależnie od powodów, dla których dany akt lub czynność nie zostały podjęte, w szczególności bez względu na to, czy przyczyna tej opieszałości jest zawiniona, czy też nie (por. m. in. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005 r, s. 86). Zgodnie z art. 104 § 1 Kpa organ administracji publicznej załatwia sprawę poprzez wydanie decyzji administracyjnej, chyba że przepisy Kpa stanowią inaczej. Sąd Administracyjny rozpatrując skargę na bezczynność organu ogranicza się do kontroli, czy skarga została wniesiona w jednym z przypadków, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1 - 4 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, czy strona wyczerpała środki przewidziane w art. 37 § 1 Kpa (o ile z uwagi na istnienie organu wyższego stopnia jest to konieczne) oraz czy zwłoka w wydaniu decyzji przekroczyła terminy określone w art. 35 Kpa. W myśl art. 36 Kpa o każdym niezałatwieniu sprawy w terminie określonym w art. 35 Kpa należy zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki oraz wskazując nowy termin załatwienia sprawy, obowiązek ten ciąży więc na organie administracji publicznej. Niewątpliwie terminy przewidziane na załatwienie sprawy, wynikające z art. 35 Kpa w niniejszej sprawie bezskutecznie upłynęły. Przepis § 3 tego artykułu stanowi bowiem, że załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej -nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Minister Środowiska do dnia 15.11.2008 r. nie rozpoznał wniesionego zażalenia, mimo iż w dniu 25.07.2008 r. wezwany został przez stronę skarżącą do usunięcia naruszenia prawa. Zażalenie Spółki, jak wynika z akt sprawy, wpłynęło do Ministra Środowiska wraz z aktami administracyjnymi w dniu 25.04.2008 r. W sprawie tej nie podejmowano żadnych czynności do dnia 29.08.2008 r., a więc daty nadania skargi na bezczynność. Dopiero w tym dniu w trybie art. 36 Kpa poinformowano pełnomocnika Spółki, że zwłoka w załatwieniu sprawy wynika z jej złożoności i wymaga dodatkowych konsultacji, stąd zażalenie zostanie rozpatrzone do dnia 31.10.2008 r. Następnie w dniu 24. 09.2008 r. Ministerstwo zwróciło się do Przewodniczącej Państwowej Rady Ochrony Przyrody o opinię dotyczącą oddziaływania przedmiotowego przedsięwzięcia na obszar specjalnej ochrony ptaków Natura 2000 "Z" ([...]) oraz na powiązania tego obszaru z innymi obszarami specjalnej ochrony ptaków Natura 2000, a także na gatunki ptaków objęte ochroną gatunkową, występujące na terenie inwestycji bądź wykorzystujące ten teren w trakcie przelotów i jako teren żerowiskowy. Wymaga podkreślenia, iż zlecając sporządzenie tej opinii nie wskazano terminu, w jakim ma zostać przygotowana, nie zaznaczono także, iż sprawa jest pilna. Należy zaznaczyć, że w sprawach, gdy zarzucana jest bezczynność organów administracji publicznej Sąd Administracyjny orzeka według stanu prawnego i faktycznego istniejącego w chwili orzekania. Istotne jest więc wyłącznie to, czy organ w dacie orzekania pozostaje w bezczynności. Nie ulega wątpliwości, iż Minister Środowiska, zobowiązany do dnia 15.11.2008 r. do rozpoznania wniesionego zażalenia pozostawał w bezczynności. Po tej dacie również nie zapadło żadne rozstrzygnięcie. Z dniem 15.11.2008 r. zmieniły się jednakże przepisy. Weszła w życie ustawa z dnia 3.10.2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. nr 199, poz. 1227) zmieniająca właściwość organów w tej sprawie. W oparciu o jej art. 153 ust. 1 pkt 1 dotychczasowe kompetencje ministra właściwego do spraw środowiska przejął Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska. Z tego względu, z uwagi na stwierdzoną bezczynność, do wydania orzeczenia w sprawie zażalenia z dnia 26.03.2008 r. wniesionego przez skarżącą Spółkę na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...].03.2008 r. zobowiązany został Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270ze zm.) - orzekł jak w sentencji.