I SA/Wa 1769/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Ewa Dzbeńska po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. N. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] września 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odrzucić skargę. W dniu 24 września 2008 r. J. N. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę w przedmiocie wyrażenia zgody [...] Zakładowi [...] na czasowe zajęcie części (na której znajduje się [...]) nieruchomości nr [...] i nr [...] położonej w W., w celu wykonania "awaryjnej naprawy [...]". Pismem z dnia 10 października 2008 r. Sąd wezwał skarżącego do sprecyzowania w terminie siedmiu dni, czy przedmiotem skargi skierowanej do Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest decyzja Ministra Infrastruktury z dnia [...] września 2008 r., nr [...], czy decyzja Wojewody [...] z dnia [...] października 2006 r., nr [...]. W odpowiedzi na powyższe wezwanie w piśmie z dnia 22 października 2008 r., skierowanym do Prezesa tutejszego Sądu, J. N. wskazał, iż przedmiotem skargi jest decyzja Ministra Infrastruktury z dnia [...] września 2008 r., nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę wnosi się do sądu administracyjnego w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Zaskarżona decyzja została doręczona pełnoletniemu domownikowi skarżącego w dniu 15 września 2008 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach administracyjnych sprawy). Skarga została wprawdzie nadana w polskim urzędzie pocztowym w dniu 24 września 2008 r. (dowód: data stempla urzędu pocztowego na kopercie znajdującej się w aktach sądowych, karta 39), jednakże skarżący – wbrew zawartemu w decyzji pouczeniu – wniósł skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, pomijając obowiązek wniesienia skargi za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżoną decyzję – Ministra Infrastruktury. W związku z tym za dzień wniesienia skargi do Sądu przez skarżącego uznać należy dopiero dzień przesłania skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na adres Ministra Infrastruktury, tj. dzień 5 listopada 2008 r. (dowód: data stempla na kopercie znajdującej się w aktach sądowych, karta 57). Dodatkowo należy podnieść, że Sąd przesłał skargę – otrzymaną przez tutejszy Wydział I w dniu 9 października 2008 r., a sprecyzowaną przez skarżącego w dniu 29 października 2008 r. (data przekazania pisma Wydziałowi I przez Prezesa WSA, k. 41) – właściwemu organowi niezwłocznie po jej sprecyzowaniu przez skarżącego. Zestawiając datę doręczenia skarżącemu zaskarżonej decyzji z datą wniesienia przez niego skargi, stosownie do dyspozycji zawartej w treści art. 53 § 1 powołanej ustawy, stwierdzić należy, że skarga wniesiona została z przekroczeniem trzydziestodniowego terminu, który upłynął z dniem 15 października 2008 r. Z powyższych względów, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.