II SA/Rz 573/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Jolanta Ewa Wojtyna /spr./ Sędziowie WSA Joanna Zdrzałka NSA Małgorzata Wolska Protokolant st. sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólnoadministracyjnym na rozprawie w dniu 16 grudnia 2008 r. sprawy ze skargi W. I. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy w zakresie ochrony gruntów rolnych -skargę oddala- Zaskarżonym postanowieniem z [...] lipca 2008 roku Samorządowe Kolegium Odwoławcze - działając w oparciu o art. 17 pkt.1, art. 106, art. 138 § 1 pkt.1 i art. 144 ustawy z 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 nr 98 poz.1071 ze zm.) powoływanej dalej jako k.p.a. , art., 53 ust. 4 pkt.6 i ust. 5, art. 60 ust.1 i art. 61 ust.1 pkt. 4 ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ( Dz. U. Nr 80 , poz. 717 ze zm.) oraz art. 7 ust.1 i ust.2 pkt.1 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych ( Dz. U. Nr 121 poz. 1266 z 2004 r. ze zm. ) , po rozpoznaniu zażalenia W. I. na postanowienie Starosty [...] z [...] czerwca 2008 roku w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy w zakresie ochrony gruntów rolnych, utrzymało w mocy kwestionowane rozstrzygnięcie. Powołanym wyżej postanowieniem Starosta uzgodnił pozytywnie w zakresie ochrony gruntów rolnych i leśnych projekt decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji pod nazwą: budowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr 1613/10 w miejscowości N., w granicach określonych na załączniku graficznym konturem ABCD. Motywem powyższego rozstrzygnięcia było ustalenie przez organ, iż część terenu objętego inwestycją stanowi / wedle ewidencji gruntów/ użytki rolne klasy III o powierzchni 0,04 ha, których przeznaczenie na cele nierolnicze i nieleśne w świetle art. 7 ust.2 pkt. 1,3 i 4 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych nie wymaga zgody Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, bowiem przepis ten przewiduje obowiązek uzyskania takiej zgody tylko w wypadku użytków rolnych klas I - III, jeżeli ich zwarty obszar projektowany do takiego przeznaczenia przekracza 0,5 ha. Z kolei pozostała część terenu, którego dotyczy inwestycja - o powierzchni 0,04 ha - to tereny zabudowane, zatem nie zostały objęte uzgodnieniem jako tereny niestanowiące gruntu rolnego jak też leśnego, a więc nie podlegające przepisom ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych. Zażalenie na postanowienie złożył W. I. , wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji, celem wydania postanowienia odmawiającego pozytywnego uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy w zakresie ochrony gruntów rolnych i leśnych. Składający zażalenie postawił zarzut naruszenia art. 11 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych poprzez jego niezastosowanie w sprawie. Poza tym naruszone zostały - jego zdaniem - przepisy art. 7,77 § 1 k.p.a przez pominięcie faktu, że teren położonej w N. działki 1613/10 podlega uzgodnieniu w takim znaczeniu, że zastosowanie wobec tego gruntu znajdują przepisy o wyłączeniu gruntów rolnych z produkcji rolnej. Ponadto uzasadnienie rozstrzygnięcia zawiera w swej treści rozbieżności , bowiem w jednym miejscu wskazuje, iż przedmiotowy teren jest użytkiem rolnym, w innym zaś, iż ten sam teren nie jest gruntem rolnym. Nadto zaskarżone postanowienie narusza przepis art. 61 ust.1 pkt.4 i pkt.5 w zw. z art. 53 ust.4 pkt.6 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez uznanie, że działka nr 1613/10 nie jest objęta obowiązkiem uzyskania zgody na zmianę jej rolnego przeznaczenia , w sytuacji, gdy w rzeczywistości obowiązek taki istnieje. W świetle bowiem art. 64 ust.1 oraz art. 53 ust.3 pkt.2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, decyzja o warunkach zabudowy musi uwzględniać dotychczasowy i aktualny stan faktyczny Ponadto teren działki nr 1613/10 w N. w dotychczas obowiązującym miejscowym planie tzw. strefie uciążliwości, co oznacza niemożność wzniesienia na nim jednorodzinnego budynku mieszkalnego. Zażalenie stawia również zarzut naruszenia art. 124 § 1 k.p.a. polegającego na braku wskazania w kwestionowanym postanowieniu wszystkich stron toczącego się postępowania. W. I. zarzucił też naruszenie art. 106 § 1 k.p.a poprzez jego przedwczesne zastosowanie w sytuacji, gdy decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] stycznia 2008 roku [...] została zaskarżona do sądu administracyjnego. Wszelkie zatem postanowienia rozstrzygające kwestie uboczne w ramach uzgodnień dokonywanych z konkretnymi organami powinny być wydane po zakończeniu postępowania głównego. Jest uzasadnione zwłaszcza, gdy weźmie się pod uwagę, że argumentacja skargi wskazuje na konieczność rozbiórki obiektu budowlanego usytuowanego na działce nr 1613/10 w N. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, utrzymując w mocy postanowienie Starosty z dnia [...] czerwca 2008 roku , wskazało iż kwestią wymagającą rozważenia jest to, czy teren inwestycji wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów na cele nierolnicze, o której mowa w art. 7 ust.2 pkt.1 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych . Zdaniem organu II instancji, zgoda taka w przedmiotowej sprawie nie jest wymagana, co oznacza jednocześnie, iż przedłożony przez Wójta Gminy projekt decyzji o warunkach zabudowy podlega / stosownie do art. 61 ust.1 pkt.4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym / pozytywnemu uzgodnieniu w zakresie ochrony gruntów rolnych. Uzasadniając swoje stanowisko organ stwierdził, że zgodnie z wypisem z rejestru gruntów działka nr 1613/10 w N. o powierzchni 0,08 ha składa się z użytków rolnych klasy III o powierzchni 0,04 ha , przy czym w świetle art. 53 ust.4 pkt.6 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym tylko użytki rolne / jako grunty wykorzystywane na cele rolne/ podlegają uzgodnieniu. Z uwagi na fakt, że użytki te nie przekraczają określonej w art. 7 ust.2 pkt.1 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych powierzchni 0,5 ha, należy uznać, że przedmiotowy teren inwestycji nie wymaga zgody właściwego ministra, o której mowa również w tym przepisie, na zmianę jego przeznaczenia na cele nierolnicze. Odnosząc się do zarzutów zażalenia organ wskazał, że skarżone postanowienie rozstrzyga jedynie kwestię cząstkową w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy. Oznacza to równocześnie, iż Starosta nie był uprawniony do badania jaki wpływ na rozstrzygnięcie sprawy ustalenia warunków zabudowy ma okoliczność, iż na przedmiotowej działce znajduje się budynek mieszkalny , bowiem ocena w tym zakresie należy do organu prowadzącego postępowanie główne tj. do Wójta Gminy. Z decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] lipca 2008 nie zgodził się W. I. skarżąc ją do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, powtarzając zarzuty zażalenia. Dodatkowo skarżący zarzucił błędne przyjęcie, iż połowa obszaru nieruchomości oznaczonej jako działka nr 1613/10 w N. to tereny mieszkaniowe, kiedy w rzeczywistości w świetle miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego , to teren upraw polowych , na którym może zostać umiejscowiona jedynie szklarnia, na co wskazuje wyrok NSA z 19 września 2002 roku , sygn. IV SA 2802/02. Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swe dotychczasowe stanowisko i argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Stosownie do przepisu art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych / Dz. U. nr 153 poz. 1269 z 2002 roku / sądy te sprawują w zakresie swej działalności kontrolę pod względem zgodności z prawem jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznacza przepis art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z 2002 roku / zwanej dalej P.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszeń prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy , których dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne do końcowego jej załatwienia. W myśl przepisu art. 145 P.p.s.a. Sąd obowiązany jest do uchylenia decyzji lub stwierdzenia jej nieważności ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięta jest naruszeniem prawa w sposób dający podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy , lub jeśli zachodzą przyczyny określone w przepisie art. 156 k.p.a. lub innych przepisach. Dokonując kontroli w powyższym zakresie, Sąd doszedł do przekonania, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa w sposób, który uzasadniałby wyeliminowanie go z obrotu prawnego. Postępowanie główne w sprawie dotyczy ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr 1613/10 w N. Decyzja ustalająca takie warunki możliwa jest jedynie w wypadku spełnienia warunków określonych w przepisie art. 61 ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym /Dz. U. Nr 80 poz. 717 z 2003 r./ zwana dalej u.z.p. Jeżeli inwestycja ma być realizowana na gruncie rolnym lub leśnym, decyzja ustalająca warunki może być wydana w sytuacji, gdy teren nie wymaga zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne albo jest objęty zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy z 7 lipca 1994 roku o zagospodarowaniu przestrzennym / art. 61 ust.1 pkt.4 u.z.p./. W rozpatrywanej sprawie Wójt Gminy jako organ właściwy do wydania decyzji o warunkach zabudowy działki 1613/10 w N., pismem [...] z dnia 29 kwietnia 2008 roku zwrócił się do Starosty o uzgodnienie projektu decyzji w zakresie ochrony gruntów rolnych i leśnych. Przedmiotowa działka wpisana jest do ewidencji gruntów jako użytek rolny klasy III / Łlll-0.04ha /. Kwestie ograniczania przeznaczania gruntów na cele nierolnicze i nieleśne reguluje ustawa z dnia 3 lutego 1995 roku o ochronie gruntów rolnych i leśnych / Dz. U. Nr 121 poz. 1266 z 2004 r. ze zm/. Zgodnie z przepisem art. 7 ust.2 pkt.1 tej ustawy, zgody Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi wymaga przeznaczenie na cele nierolnicze i nieleśne gruntów stanowiących użytki rolne klas I - III, jeżeli ich zwarty obszar projektowany do takiego przeznaczenia przekracza 0,5 ha. W rozpatrywanej sprawie działka przeznaczona na inwestycję jest mniejsza niż 0,5 ha, zatem, mimo, że stanowi użytek rolny klasy III, zmiana jej przeznaczenia na cele nierolnicze nie wymaga decyzji Ministra. Sąd podziela stanowisko organu, że warunek wymieniony w przepisie art. 61 ust.1 pkt.4 u.z.p. został spełniony i nie może stanowić przeszkody do ustalenia warunków zabudowy. Stosownie do przepisu art. 60 ust.1 u.z.p. wydanie decyzji o warunkach zabudowy następuje po uzgodnieniu z organami wymienionymi w art. 53 ust.4 i po uzyskaniu uzgodnień lub decyzji wymaganych przepisami odrębnymi. Skoro przedmiotowy teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia, Starosta prawidłowo postanowił pozytywnie uzgodnić w zakresie ochrony gruntów rolnych i leśnych projekt decyzji o warunkach zabudowy . Zarzuty skargi są powtórzeniem zarzutów zażalenia, na które organ II instancji obszernie odpowiedział w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wskazując na powyższe, Sąd uznał skargą za nieuzasadnioną, dlatego oddalił ją w oparciu o przepis art. 151 P.p.s.a.