VII SA/Wa 1587/08

WyrokWSA w Warszawie2008-12-17

Skład orzekający: Agnieszka Wilczewska-Rzepecka, Krystyna Tomaszewska, Jolanta Zdanowicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja o pozwoleniu na budowę wydana z naruszeniem przepisów dotyczących wymaganej decyzji o warunkach zabudowy oraz prawa do dysponowania nieruchomością, może zostać uznana za nieważną?
Ratio decidendi
Decyzja o pozwoleniu na budowę wydana z naruszeniem art. 32 ust. 4 pkt 1 i art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. b Prawa budowlanego z 1994 r., tj. bez wymaganej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz bez potwierdzenia prawa do dysponowania nieruchomością przez inwestora, stanowi rażące naruszenie prawa, uzasadniające stwierdzenie jej nieważności na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 kpa.
Stan faktyczny
Skarżący M. K. i D. K. wnieśli skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, która stwierdziła nieważność decyzji Burmistrza Miasta i Gminy z 1998 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę D. K. Organ odwoławczy uznał, że pozwolenie zostało wydane pomimo braku wymaganej decyzji o warunkach zabudowy oraz że inwestorem była osoba niebędąca właścicielem nieruchomości, co stanowi rażące naruszenie prawa. Skarżący zarzucili, że braki w dokumentacji nie obciążają inwestora, a decyzja o zagospodarowaniu terenu była dostarczona.
Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka, , Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz (spr.), Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 grudnia 2008 r. sprawy ze skargi M. K. i D. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2008 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji skargę oddala Wojewoda [...] po wszczęciu postępowania nieważnościowego decyzją z dnia [...] maja 2008 r. odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Miasta i Gminy w G. Nr [...] z dnia [...] października 1998r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej D. K. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego usytuowanego na działce nr ew. [...] przy ul. [...] w G. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji stwierdził, że choć w dokumentacji istnieją uchybienia to jednak nie stanowią one rażącego naruszenia prawa, gdyż niekompletność projektu zagospodarowania działki, część rysunkowa na kserokopii mapy i brak naniesienia na rzutach budynku sąsiedniego w sposób oczywisty nie naruszają konkretnych przepisów prawa. Rozpoznający sprawę w postępowaniu odwoławczym Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] lipca 2008r. [...] uchylił orzeczenie I instancji i stwierdził nieważność decyzji Burmistrza z dnia [...] października 1998r. dotyczącej pozwolenia na budowę. Organ odwoławczy powołując art. 32 ust. 4 pkt 1 i 2 prawa budowlanego z 1994r. oraz art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. b tej ustawy wskazał, iż pozwolenie na budowę zostało wydane pomimo nieprzedłożenia przez inwestora wymaganej przepisami decyzji ustalającej warunki zabudowy dla przedmiotowej inwestycji i dotyczyło D. K., podczas gdy z zapisów KW Nr [...] wynika, iż właścicielami nieruchomości są M. i J. K., a w aktach brak jest jakiegokolwiek innego dokumentu poświadczającego prawo do dysponowania nieruchomością dla D. K. Wydanie przedmiotowego pozwolenia w powyższych okolicznościach sprawy stanowi o naruszeniu powołanych wyżej przepisów i jest podstawą do stwierdzenia nieważności badanej decyzji. Skargę sądową na powyższą decyzję wnieśli M. K. i D. K. domagając się jej uchylenia W ocenie skarżących stanowisko organu odwoławczego odnosi się do braków w dokumentacji przechowywanej w Urzędzie które nie mogą obciążać inwestora tym bardziej, że były kontrolowane przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Skarżący twierdzą, iż decyzja o zagospodarowaniu terenu była dostarczana przed wydaniem pozwolenia zaś inwestor posiada notarialną zgodę właścicieli na budowę domu na przedmiotowej działce, która powinna być w dokumentacji przechowywanej w Urzędzie. W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Ocena działalności organów administracji publicznej, dokonywana przez Sąd administracyjny sprowadza się do kontroli prawidłowości rozstrzygnięcia będącego przedmiotem tej oceny pod względem zgodności z przepisami prawa materialnego oraz pod względem zgodności z przepisami postępowania administracyjnego. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest do zbadania czy organ administracji orzekając w sprawie, nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik postępowania. Decyzja objęta skargą sądową została wydana w postępowaniu nieważnościowym, należącym do postępowań nadzwyczajnych. W postępowaniu tym badaniu podlega decyzja wydana w postępowaniu zwykłym pod kątem naruszenia przepisu art. 156 § 1 kpa. Ocena jakiej podlega badana decyzja, ma na celu stwierdzenie, czy organ przy wydawaniu kontrolowanej decyzji nie naruszył art. 156 kpa i tylko w takim zakresie orzeka organ nadzorczy. Jest to postępowanie w nowej sprawie o zawężonym i ściśle określonym przepisami kpa zakresie, w którym to postępowaniu organ nadzorczy nie orzeka o istocie sprawy objętej postępowaniem zwykłym, a jedynie o naruszeniu (bądź nie) przez organ administracji przepisu kpa, stanowiącego podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej. Organ nadzorczy bada sprawę w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy i kontroluje decyzję z postępowania zwykłego pod względem jej zgodności z prawem (art. 156 kpa) na datę jej wydania. Nie ma tu więc znaczenia zmiana stanu faktycznego i prawnego, która zaistniała po dacie wydania kontrolowanej decyzji ani też nie jest prowadzone postępowanie dowodowe. Decyzja o pozwoleniu na budowę objęta postępowaniem nieważnościowym została wydana [...] października 1998r., a więc pod rządami ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Zgodnie z dyspozycją art. 32 ust. 4 pkt 1 ustawy Prawo budowlane z dnia 7 lipca 1994r., (Dz. U. z 1994., Nr 89, poz. 414 z późn. zm.), pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył wniosek w tej sprawie w terminie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. b powołanej ustawy stanowi, iż przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z wymogami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Jak trafnie stwierdził organ odwoławczy analiza materiału dowodowego wskazuje, że decyzja Nr [...] z dnia [...] października 1998r., zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę została wydana pomimo braku wymaganej przepisami prawa decyzji ustalającej warunki zabudowy dla przedmiotowej inwestycji. Nadto, co również podkreślił organ, decyzją tą udzielono pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr [...] w G. D. K., choć z wyciągu z Księgi Wieczystej z dnia 29 września 1998r., nr KW [...] wynika, że właścicielami powyższej nieruchomości są M. i J. K., a w aktach brak jakiegokolwiek innego dokumentu poświadczającego prawo do dysponowania tą nieruchomością na cele budowlane przez D. K. Przedłożenie przez skarżących kopii notarialnej zgody właścicieli na budowę przez D. K. domu na ich nieruchomości z daty 14 września 1998r. wskazuje wprawdzie, że skarżący posiadał taki dokument w czasie poprzedzającym wydanie decyzji o pozwoleniu ale brak tego dokumentu w aktach organu wydającego pozwolenie uzasadniał przyjęcie przez organ nadzorczy, iż wydający pozwolenie nie dysponował tym istotnym dokumentem, a zatem w postępowaniu o pozwolenie na budowę nastąpiło rażące naruszenie prawa. Okolicznością potwierdzającą brak tegoż dokumentu w aktach organu jest fakt jego posiadania w oryginale przez skarżącego co wskazał on w piśmie złożonym na rozprawie. Podobnie wydanie pozwolenia na budowę przy braku decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wymaganej zapisem art. 35 ust. 1 pkt 1 b prawa budowlanego (w aktach nie ma tego dokumentu) jest rażącym naruszeniem prawa uzasadniającym stwierdzenie nieważności badanej decyzji na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 kpa. Dodatkowo należy też zwrócić uwagę na fakt, iż w projekcie budowlanym jako inwestorów wskazano M. K. i D. K., zaś decyzja zatwierdzająca projekt i udzielająca pozwolenia na budowę wskazuje jako inwestora D. K. Celem wyjaśnienia skarżącym podkreślić należy, że w toku postępowania nieważnościowego, zarówno w I jak i II instancji, organ nie może wzywać strony do uzupełnienia dokumentów, bowiem jak już wyżej to wskazano, wąski zakres tego postępowania nie obejmuje postępowania wyjaśniającego ani dowodowego, a dokonywana ocena decyzji w świetle art. 156 kpa opiera się wyłącznie na materiale sprawy zgromadzonym w postępowaniu zwykłym. Mając na uwadze zaistnienie przesłanki nieważnościowej z art. 156 § 1 pkt 2 kpa przy wydawaniu decyzji o pozwoleniu na budowę, za prawidłowe należy uznać zaskarżone orzeczenie organu odwoławczego stwierdzające nieważność badanej decyzji. W tym stanie rzeczy skarga jako bezzasadna podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz. 1270).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło