I SA/Wa 1220/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daniela Kozłowska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska Asesor WSA Mirosław Gdesz Protokolant Monika Chorzewska-Korczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 grudnia 2008 r. sprawy ze skargi H. W. w przedmiocie wymierzenia Ministrowi Infrastruktury grzywny w związku z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 marca 2006 r., sygn. akt I SA/Wa 1844/04 1. wymierza Ministrowi Infrastruktury grzywnę w wysokości 1.000 (jeden tysiąc) złotych płatną w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem; 2. zasądza od Ministra Infrastruktury na rzecz H. W. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W dniu 29 stycznia 2008 r. H. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie przez Ministra Infrastruktury wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 2 marca 2006 r. sygn. akt I S.A./Wa 1844/04 i wymierzenie temu organowi grzywny. Skarżący wskazał, że urząd nie wywiązał się z nałożonego na niego obowiązku i niezgodnie z obowiązującymi przepisami prowadzi postępowanie przewlekle. Organ wskazuje, że powodem przekroczenia terminu załatwienia sprawy jest brak informacji od Wydziału Gospodarki Nieruchomościami Urzędu Miasta P. co do aktualności danych uzyskanych w 2003 r. w zakresie stanu prawnego nieruchomości. Istotne jest też, że jeszcze przed wyrokiem sądu organy prowadziły sprawę w sposób niedopuszczalnie przewlekły (postępowanie w sprawie zwrotu nieruchomości toczy się od 1999 r., a postępowanie o unieważnienie decyzji od 2002 r.). Ministerstwo Infrastruktury wraz z Urzędem Miasta P. działają na szkodę skarżącego. Odpowiadając na skargę Minister Infrastruktury wniósł o jej oddalenie i wskazał m.in., że zawiadomieniem z 22 sierpnia 2007 r. Minister Budownictwa poinformował strony o prowadzeniu postępowania z wniosku H. W. o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z [...] września 1977 r. oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Prezydenta Miasta P. z [...] sierpnia 1977 r. Pismem z 5 grudnia 2007 r. Minister Infrastruktury powiadomił strony, iż ze względu na konieczność ustalenia aktualnego stanu prawnego przedmiotowej nieruchomości, a tym samym prawidłowego ustalenia wszystkich stron postępowania przewidywany termin rozpatrzenia wniosku nastąpi do 30 kwietnia 2008 r. Pismem z 5 grudnia 2007 r. Ministerstwo Infrastruktury ponownie wystąpiło do Urzędu Miasta P. o udzielenie informacji o aktualnym stanie prawnym nieruchomości. Od momentu doręczenia prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 marca 2006 r. organ nadzoru czynił starania w celu zebrania pełnego materiału dowodowego i ustalenia wszystkich stron postępowania. Wymagało to występowania do innych organów. O wszystkich czynnościach informowany był wnioskodawca i wskazywano przewidywany termin zakończenia postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga jest uzasadniona. Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia organowi grzywny. Z powołanego wyżej przepisu wynikają dwie przesłanki, które muszą być spełnione łącznie aby sąd mógł wymierzyć organowi grzywnę. Po pierwsze, organ musi pozostawać w bezczynności po wyroku uchylającym zaskarżoną decyzję, a ponadto strona przed wniesieniem skargi wystąpiła do właściwego organu z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie obie przesłanki zostały spełnione. Do dnia wniesienia skargi Minister Infrastruktury nie wydał rozstrzygnięcia w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z [...] września 1997 r. oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Prezydenta Miasta P. z [...] sierpnia 1977 r. o przejęciu na własność Skarbu Państwa nieruchomości położonej w P. przy ul. [...], oznaczonej jako działki nr [...], [...] i [...] z obrębu W., ark. [...] oraz o ustaleniu odszkodowania za tę nieruchomość. Należy dodać, że zgodnie z art. 154 § 3 powołanej wyżej ustawy, wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy po wniesieniu skargi, o której mowa w art. 154 § 1 nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi. Spełniony został również drugi warunek odnoszący się do uprzedniego pisemnego wezwania organu do wykonania wyroku Sądu. Pismem z dnia 5 stycznia 2008 r. H. W. wystąpił do organu z prośbą o poinformowanie, jak przebiegać będzie dalsze postępowanie o unieważnienie kwestionowanych decyzji. Jakkolwiek pismo to dotyczy innych jeszcze kwestii, to jednak należy uznać, że było wezwaniem do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, o jakim mowa w art. 154 § 1 ustawy. Przepis ten nie stawia bowiem żadnych warunków formalnych odnoszących się do treści wezwania, ani do czasu jego wniesienia. Wobec powyższego uznać należy, że spełnione zostały przesłanki do wymierzenia organowi grzywny. Zgodnie z brzmieniem art. 154 § 6 ustawy, grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. W przedstawionych okolicznościach sprawy, biorąc pod uwagę wyjaśnienia organu co do przyczyn niewykonania wyroku sądu administracyjnego, Sąd uznał, że grzywna w wysokości 1000 zł będzie adekwatną sankcją. Z tych względów Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 154 § 1 i 6 oraz art. 200 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.