I OZ 454/10

PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2010-06-18

Skład orzekający: Anna Łukaszewska - Macioch

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zażalenie wniesione drogą elektroniczną, które nie zostało następnie opatrzone własnoręcznym podpisem, spełnia wymogi formalne pisma procesowego w postępowaniu sądowoadministracyjnym?
Ratio decidendi
Zażalenie wniesione drogą elektroniczną, które nie zostało następnie opatrzone własnoręcznym podpisem, nie spełnia wymogów formalnych pisma procesowego w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie zawiera przepisów dopuszczających stosowanie podpisu elektronicznego, a przepisy innych ustaw wyłączają stosowanie ich przepisów do postępowań sądowoadministracyjnych. W związku z tym, dla skuteczności pisma wnoszonego drogą elektroniczną konieczne jest jego późniejsze opatrzenie własnoręcznym podpisem.
Stan faktyczny
Skarżący P.B. złożył zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie odrzucające jego wcześniejsze zażalenie. WSA w Krakowie wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych zażalenia poprzez jego własnoręczne podpisanie, co nie zostało uczynione. Następnie WSA odrzucił zażalenie. Skarżący złożył kolejne zażalenie drogą elektroniczną, które również nie zostało opatrzone własnoręcznym podpisem, co doprowadziło do jego odrzucenia przez WSA. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie na postanowienie o odrzuceniu zażalenia.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono zażalenie.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Łukaszewska - Macioch po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P.B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 lutego 2010 r., sygn. akt II SO/Kr 10/08 o odrzuceniu zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 grudnia 2008 r., sygn. akt II SO/Kr 10/08 o odrzuceniu zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 7 lipca 2008 r., sygn. akt II SO/Kr 10/08 w sprawie z wniosku P. B. o wymierzenie grzywny Komendantowi IV Komisariatu Policji w K. postanawia: odrzucić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 25 lutego 2010 r., sygn. akt II SO/Kr 10/08 odrzucił zażalenie skarżącego P. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 grudnia 2008 r., sygn. akt II SO/Kr 10/08 o odrzuceniu zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 7 lipca 2008 r., sygn. akt II SO/Kr 10/08 w sprawie z wniosku P. B. o wymierzenie grzywny Komendantowi IV Komisariatu Policji w K. w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej jako "P.p.s.a.". W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że 30 grudnia 2008 r. P. B. złożył zażalenie na postanowienie z dnia 17 grudnia 2008 r., sygn. akt II SO/Kr 10/08. Wobec tego, że zażalenie nie zostało prawidłowo podpisane, w wykonaniu zarządzenia z dnia 13 listopada 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, pismem z dnia 18 listopada 2009 r. wezwał P. B. do usunięcia braków zażalenia poprzez jego własnoręczne podpisanie, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wezwanie to P. B. otrzymał w dniu 7 grudnia 2009 r. i do dnia 25 lutego 2010 r. zażalenie nie zostało podpisane przez wnioskodawcę. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zaskarżonym postanowieniem z dnia 25 lutego 2010 r., na podstawie art. 198, art. 197 § 2, art. 194 § 3 oraz art. 178 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., odrzucił zażalenie. P. B. w dniu 16 marca 2010 r. złożył - za pośrednictwem poczty elektronicznej - zażalenie na to postanowienie. Pismem z dnia 10 maja 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wezwał P. B. do usunięcia braków formalnych zażalenia poprzez jego własnoręczne podpisanie, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Przedmiotowe wezwanie skarżący otrzymał w dniu 13 maja 2010 r. (k-118). W zakreślonym przez Sąd terminie skarżący nie uzupełnił ww. braku zażalenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlega odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 46 § 1 w zw. z art. 194 § 3 P.p.s.a. koniecznym warunkiem pisma składanego przez stronę do sądu jest umieszczenie podpisu osoby, która to pismo wnosi. Podpis powinien być własnoręczny, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 46 § 4, które w tej sprawie nie występują. Odtworzony mechanicznie na piśmie wzór podpisu nie czyni zadość wymogowi przewidzianemu w art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2006, wyd. II.). Zażalenie skarżącego jest wydrukiem listu elektronicznego i nie zawiera oryginalnego własnoręcznego podpisu. Zgodnie z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego dla skuteczności pisma wnoszonego przez stronę drogą elektroniczną konieczne jest późniejsze opatrzenie go własnoręcznym podpisem, bowiem tylko taki podpis spełnienia wymagania wynikające z art. 46 par. 1 pkt. 4 P.p.s.a. (postanowienie NSA z dnia 24 lipca 2008 r., I OPP 25/08, ONSAiWSA 2009/2/20). Wskazać przy tym należy, że zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym (Dz. U. Nr 130, poz. 1450 ze zm.) bezpieczny podpis elektroniczny weryfikowany przy pomocy kwalifikowanego certyfikatu wywołuje skutki prawne określone ustawą, jeżeli został złożony w okresie ważności tego certyfikatu. W rozdziale IX cytowanej ustawy znajdują się przepisy zmieniające m.in. przepisy Kodeksu cywilnego art. 60, art. 78 § 1 i § 2 dopuszczające możliwość wyrażenia woli osoby w stosunkach cywilnoprawnych przez ujawnienie jej w postaci elektronicznej. Również przepisy art. 1 pkt 6 oraz art. 2 ust. 3 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. Nr 64, poz. 565 ze zm.) stanowią, że określa się zasady wymiany informacji drogą elektroniczną, w tym dokumentów elektronicznych, pomiędzy podmiotami publicznymi a podmiotami niebędącymi podmiotami publicznymi, a przepisów tej ustawy nie stosuje się do sądów administracyjnych. Ponadto w art. 36 pkt 3 i pkt 5 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. dokonano zmiany przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, tj. art. 57 § 5 pkt 1 i art. 63 § 3a dopuszczając możliwość wniesienia podania w formie dokumentu elektronicznego. Wskazane wyżej przepisy dotyczą zaś wyłącznie zakresu, jaki reguluje ta ustawa. W przepisach ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie ma odpowiednika wyżej wskazanych przepisów Kodeksu cywilnego i Kodeksu postępowania administracyjnego, a pojęcie podpisu elektronicznego w ogóle nie występuje. Jednocześnie jak podano wyżej, art. 2 ust. 3 ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne wyłączył stosowanie przepisów tej ustawy w postępowaniu sądowoadministracyjnym. W konsekwencji, dla skuteczności pisma wnoszonego przez stronę drogą elektroniczną, konieczne jest późniejsze opatrzenie go własnoręcznym podpisem, bowiem tylko taki podpis spełnia wymagania wynikające z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji, na podstawie art. 178 w związku z art. 180 i art. 197 § 2 P.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło