I OZ 637/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Izabella Kulig – Maciszewska po rozpoznaniu w dniu 6 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 maja 2012 r., sygn. akt II SO/Kr 10/08 odrzucające sprzeciw P. B. od zarządzenia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 lutego 2012 r., sygn. akt II SO/Kr 10/08 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie z wniosku P. B. w przedmiocie wymierzenia grzywny Komendantowi [...] Komisariatu Policji w K. postanawia odrzucić zażalenie Postanowieniem z dnia 25 maja 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił sprzeciw wniesiony przez P. B. Zażalenie na to postanowienie wniósł skarżący. Ponieważ zażalenie to nie zostało podpisane, a jedynie znajduje się na nim facsimile podpisu, zarządzeniem z dnia 10 lipca 2012 r. skarżący został wezwany do podpisania własnoręcznym podpisem wniesionego zażalenia w terminie 7 dni pod rygorem jego odrzucenia. Wezwanie to odebrał P. B. w dniu 19 lipca 2012 r. Wezwanie to pozostało bez odpowiedzi skarżącego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- dalej powoływana jako P.p.s.a.) każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpis powinien być własnoręczny, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 46 § 4 P.p.s.a., które w tej sprawie nie występują. Podpisem jest znak ręczny określonej osoby, noszący indywidualne i powtarzalne cechy, pozwalające odróżnić go od innych i umożliwiające identyfikację osoby podpisującego oraz zbadanie autentyczności podpisu (Hanna Knysiak-Molczyk [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, str. 204-205). Z powyższej definicji jednoznacznie wynika, że podpis musi być własnoręczny. W sytuacji braku własnoręcznego podpisu, sąd wzywa stronę do usunięcia braku formalnego pisma przez jego podpisanie. Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy stwierdzić należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zasadnie, zarządzeniem z dnia 10 lipca 2012 r. wezwał stronę do podpisania zażalenia. Dla skuteczności pisma wnoszonego przez stronę drogą elektroniczną konieczne jest późniejsze opatrzenie go własnoręcznym podpisem. Tylko tak złożony podpis spełnia wymagania przewidziane w art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. Skarżący nie uzupełnił jednak, w zakreślonym przez sąd terminie, wymienionego braku formalnego i nie podpisał zażalenia. Wobec niewykonania zarządzenia Sądu I instancji zażalenie P. B. na postanowienie z dnia 25 maja 2012 r. należało uznać za obarczone brakiem formalnym. Z tych wszystkich względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 178 i art. 180 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.