I FZ 47/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Sędzia NSA Juliusz Antosik po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 17 grudnia 2008 r., sygn. akt I SA/Lu 613/08 odmawiające przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi A. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 18 sierpnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do listopada 2004 r. postanawia oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 17 grudnia 2008 r., sygn. akt I SA/Lu 613/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił A. W. przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 18 sierpnia 2008 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2004 r. Zdaniem Sądu I instancji, błędne opisanie wezwania przez samą skarżącą, sporządzone dla własnych potrzeb, nie może przemawiać za przywróceniem jej terminu do dokonania przedmiotowej czynności. Okoliczność powołana przez skarżącą świadczy raczej o niedostatecznej dbałości o własne sprawy i o niezachowaniu należytej staranności. Strona skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie. W uzasadnieniu wskazała, że błędne opisanie przez nią daty otrzymania wezwania spowodowało, że uiściła należny wpis po wyznaczonym terminie. Podkreśliła, że nawet przy dołożeniu najwyższej staranności nie mogła usunąć przeszkody uniemożliwiającej jej dotrzymanie terminu, bowiem od początku działała w błędnym przekonaniu o początku jej biegu. Ponadto wskazała, że wpis wpłynął na konto sądu tylko jeden dzień po terminie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy zaznaczyć, że podstawę do przywrócenia stronie terminu do dokonania określonej czynności w postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), na mocy którego sąd przywróci stronie termin, o ile uchybienie było niezawinione przez stronę. Kryterium braku winy, jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się ściśle z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych. Kwestią kluczową dla rozstrzygnięcia czy Sąd I instancji zasadnie odmówił stronie przywrócenia terminu, jest zatem ustalenie, czy strona skarżąca dochowała należytej staranności przy dokonywaniu czynności w postępowaniu sądowym. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd I instancji zasadnie zwrócił uwagę stronie, że wskazana przez nią argumentacja, tj. błędne opisanie przez skarżącą wezwania do uiszczenia wpisu, nie może stanowić podstawy uzasadniającej przywrócenie terminu do dokonania przedmiotowej czynności, gdyż świadczy o niedostatecznej dbałości strony o własne interesy i o niezachowaniu należytej staranności. Błąd ten przecież spowodowany był działaniem strony, czego zresztą wcale skarżąca nie neguje w złożonym zażaleniu. Stąd też niezrozumiałe są wywody skarżącej, która, próbując uwolnić się od odpowiedzialności, wskazuje, że uchybienie terminu było następstwem błędu, który popełniła opisując wezwanie. Należy również zwrócić uwagę, że nie ma przy tym znaczenia, że termin do uiszczenie wpisu został przekroczony o jeden dzień. Przewidziane w przepisach terminy zostały ustanowione przede wszystkim dla dyscyplinowania stron do podejmowania czynności w określonym czasie w ramach toczącego się postępowania. Podstawową zaś przesłanką warunkującą przywrócenie terminu, w ramach postępowania sądowoadministracyjnego jest brak winy strony w uchybieniu terminu. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak sentencji.