II OZ 200/09

PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2009-03-05

Skład orzekający: Małgorzata Stahl

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy uchybienie terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, wynikające z błędnej interpretacji pouczenia przez stronę, może być podstawą do przywrócenia terminu, jeśli strona była prawidłowo pouczona o trybie i terminie wniesienia środka odwoławczego?
Ratio decidendi
Błąd popełniony przez stronę polegający na wniesieniu skargi bezpośrednio do sądu zamiast za pośrednictwem organu, mimo prawidłowego pouczenia o trybie i terminie, nie spełnia przesłanki braku winy w uchybieniu terminu. Błędna interpretacja pouczenia nie może przemawiać za uznaniem, że strona nie ponosi winy w uchybieniu terminu. Wnioski o przywrócenie terminu w postępowaniu sądowym rozpatruje sąd administracyjny.
Stan faktyczny
Skarżąca Z. S. wniosła skargę na decyzję Wojewody Małopolskiego z uchybieniem terminu, kierując ją bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, zamiast za pośrednictwem organu. Sąd I instancji odmówił przywrócenia terminu, uznając winę skarżącej. Skarżąca wniosła zażalenie, zarzucając wadliwość postanowienia i twierdząc, że wniosek powinien rozpoznać Wojewoda.
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Stahl po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 grudnia 2008 r., sygn. akt II SA/Kr 1204/08 w zakresie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia skargi na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia [...] września 2008 r., zn. [...] w przedmiocie ustalenia linii brzegu potoku postanawia: oddalić zażalenie Postanowieniem z dnia 18 grudnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił Z. S. przywrócenia terminu do wniesienia skargi na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia [...] września 2008 r., zn. [...]. W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd wskazał, że Skarżąca Z. S., prawidłowo pouczona o trybie wniesienia skargi, skierowała ją bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, co spowodowało, że prawidłowe skierowanie skargi do Wojewody Małopolskiego nastąpiło z uchybieniem terminu. We wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi Z. S. napisała, że "dokonała błędnej interpretacji pouczenia" i dlatego wysłała swoją skargę na adres Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uznał, że uchybienie terminu nastąpiło z winy skarżącej, skoro była ona wyraźnie i prawidłowo pouczona o trybie wnoszenia skargi. W zażaleniu na to postanowienie Z. S. zarzuciła, że powyższe postanowienie jest wadliwe, skoro we wniosku o przywrócenie terminu podniosła, że w sprawie zachodzą szczególne okoliczności uzasadniające przywrócenie terminu, a wniosek powinien być rozpoznany przez Wojewodę Małopolskiego, do którego był kierowany. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw i podlega oddaleniu. Błąd popełniony przez skarżącą polegający na tym, że wniosła skargę bezpośrednio do sądu, zamiast za pośrednictwem organu, podczas, gdy została prawidłowo pouczona o trybie i terminie wniesieniu środka odwoławczego, nie spełnia przesłanki uprawdopodobnienia braku winy. Podnoszona we wniosku o przywrócenie terminu okoliczność, że skarżąca "dokonała błędnej interpretacji pouczenia" została słusznie uznana przez Sąd I instancji za okoliczność, która nie może przemawiać za uznaniem, że skarżąca nie ponosi winy w uchybieniu terminu. Nie ma także racji skarżąca twierdząc, że wniosek o przywrócenie terminu powinien zostać rozpoznany przez wojewodę Małopolskiego. Wniosek ten dotyczył przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Wnioski dotyczące przywrócenia terminu w postępowaniu sądowym rozpatruje sąd administracyjny (art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 powołanej wyżej ustawy orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło