II OZ 335/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Siegień po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. W. i M. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 23 listopada 2017 r., sygn. akt II SA/Wr 415/03 w zakresie odrzucenia zażalenia D. W. i M. W. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 2 października 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 7 kwietnia 2017 r., sygn. akt II SA/Wr 415/03 w sprawie ze skargi D. W., M. W., M. W. i J. W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] stycznia 2003 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji I instancji dot. umorzenia postępowania w sprawie budowy budynku mieszkalnego, budynku gospodarczego oraz zbiornika na ścieki postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 7 kwietnia 2017 r., sygn. akt II SA/Wr 415/03 oddalił wniosek D. W. i M. W. o wyłączenie od orzekania referendarza sądowego M. K. Sąd stwierdził, że skarżący nie wykazali w rozpoznawanej sprawie konkretnych okoliczności określonych w art. 18 w zw. z art. 24 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718, ze zm.), dalej jako "P.p.s.a.", a także innych okoliczności określonych w art. 19 § 1 w zw. z art. 24 § 1 P.p.s.a., które mogłyby wywołać wątpliwości co do bezstronności referendarza. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyli D. i M. W. wnosząc o jego uchylenie i zmianę. Przewodniczący Wydziału II WSA we Wrocławiu zarządzeniem z dnia 2 października 2017 r. wezwał D. W. i M. W. do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu sądowego od zażalenia na ww. postanowienie pod rygorem odrzucenia zażalenia. Doręczając odpis zarządzenia Sąd pouczył adresatów, że służy na nie zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem tutejszego Sądu w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu. Odpis powyższego zarządzenia doręczono skarżącym w dniu 24 października 2017 r. (dowód doręczenia: k. 1162 i 1163 akt sądowych). Tak więc 7- dniowy termin do wniesienia zażalenia upływał z dniem 31 października 2017 r. Na zarządzenie to D. W. i M. W. złożyli zażalenie nadając je w dniu 31 października 2017 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zamiast Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Pismo to wpłynęło do WSA w Warszawie w dniu 3 listopada 2017 r., a następnie pismem nadanym w dniu 9 listopada 2017 r. zostało przekazane przez WSA w Warszawie do WSA we Wrocławiu. A zatem dopiero w tym dniu zostało złożone do właściwego sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 23 listopada 2017 r., sygn. akt II SA/Wr 415/03 odrzucił zażalenie skarżących na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II WSA we Wrocławiu z dnia 2 października 2017 r. Sąd przyjął, że datą złożenia zażalenia jest data nadania go na adres właściwego sądu. Mając zatem na uwadze, że termin do wniesienia zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II WSA we Wrocławiu upływał z dniem 31 października 2017 r., to nadanie go na adres właściwego Sądu w dniu 9 listopada 2017 r. Sąd uznał za spóźnione. Dlatego też na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. Sąd odrzucił zażalenie na zarządzenie przewodniczącego jako wniesione po upływie terminu. Zażalenie na powyższe postanowienie Sądu z dnia 23 listopada 2017 r. złożyli D. W. i M. W. wnosząc o jego uchylenie i zmianę oraz przyjęcie, że zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II WSA we Wrocławiu z dnia 2 października 2017 r. pomimo błędnego nadania do WSA w Warszawie zostało złożone w terminie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do brzmienia przepisu art. 198 P.p.s.a. przepisy zawarte w Dziale IV tej ustawy "Środki odwoławcze" stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia. W myśl art. 227 § 1 P.p.s.a., zażalenie przysługuje na zarządzenie przewodniczącego oraz postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy. Zgodnie zatem z art. 194 § 1 i 2 w zw. z art. 198 i art. 227 § 1 P.p.s.a. zażalenie na zarządzenie przewodniczącego w przedmiocie kosztów sądowych wnosi się do Naczelnego Sądu Administracyjnego w terminie siedmiu dni od doręczenia odpisu zarządzenia. Przy czym jak stwierdza art. 177 § 1 P.p.s.a., stosowany tu poprzez art. 197 § 2 i art. 198 tej ustawy, zażalenie wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone orzeczenie lub zarządzenie. Zgodnie zaś z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W przedmiotowej sprawie doręczenie skarżącym odpisów zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II WSA we Wrocławiu z dnia 2 października 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu nastąpiło w dniu 24 października 2017 r., co znajduje potwierdzenie w aktach sprawy (k. 1162, 1163). Tym samym termin do złożenia zażalenia na to zarządzenie biegł od dnia 25 października 2017 r. i upłynął w dniu 31 października 2017 r. Zażalenie przesłane przez skarżących do WSA w Warszawie zostało przekazane do właściwego Sądu (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu) w dniu 9 listopada 2017 r. Wskazać należy, że w razie wniesienia pisma do niewłaściwego sądu za datę jego złożenia uważa się dzień przekazania do właściwego sądu. A zatem, rację ma Sąd pierwszej instancji, że tę datę należy uznać za dzień wniesienia zażalenia. Wobec tego, że termin do wniesienia zażalenia upłynął w dniu 31 października 2017 r., Sąd pierwszej instancji zasadnie uznał, że zażalenie zostało wniesione po upływie ustawowego terminu o jakim mowa w art. 194 § 2 P.p.s.a. Zaznaczyć również należy, że odpis zarządzenia przewodniczącego z dnia 2 października 2017 r. został doręczony skarżącym z pouczeniem o terminie (7 dni od daty doręczenia zarządzenia) i sposobie wniesienia zażalenia (do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu). Nie było zatem wątpliwości, do którego sądu administracyjnego należy wnieść zażalenie i w jakim terminie. Jednak skarżący pomimo prawidłowego pouczenia przesłali zażalenie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Tymczasem termin w postępowaniu sądowoadministracyjnym uważa się za zachowany, gdy w tym czasie pismo wpłynie do właściwego sądu. Wyjątki od tej zasady przewidziane zostały w art. 83 § 2 – 4 P.p.s.a., a wśród nich nie został przewidziany przypadek wniesienia pisma do niewłaściwego sądu. Oznacza to, że w przypadku wniesienia pisma do niewłaściwego sądu, termin do jego złożenia jest zachowany tylko wówczas, jeżeli przed upływem terminu zostanie ono przesłane do sądu właściwego, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca. Ewentualne ryzyko przekroczenia terminu oraz skutki z tym związane obciążają więc stronę postępowania. A zatem nawet wniesienie zażalenia w ustawowym terminie (w dniu 31 października 2017 r.) jednakże do niewłaściwego sądu, tj. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nie może wywołać skutku procesowego w postaci uznania, że zażalenie to zostało wniesione skutecznie. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.