II OSK 569/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Stahl po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 stycznia 2009 r., sygn. akt VII SA/Wa 1479/08 o odrzuceniu skargi Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w W. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] lipca 2008 r., zn. [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę postanawia: oddalić skargę kasacyjną Postanowieniem z dnia 7 stycznia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w W. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] lipca 2008 r., zn. [...], wskazując w uzasadnieniu, że zarządzeniem z dnia 9 września 2008 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego oraz nadesłanie dokumentu określającego sposób reprezentacji - w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi i pomimo upływu wyznaczonego terminu nie dopełniła czynności nakazanych przez Sąd. W skardze kasacyjnej od tego postanowienia zarzucono naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 w zw. z art. 67 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Przesyłka zawierająca wezwanie do usunięcia braków skargi nie została skierowana do żadnego z członków Zarządu Wspólnoty, lecz bezpośrednio do Wspólnoty Mieszkaniowej, a co więcej znajdujące się w aktach sprawy potwierdzenie odbioru przesyłki wykazuje niedotrzymanie warunków rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 czerwca 1999 r. w sprawie szczegółowego trybu doręczania pism sądowych przez pocztę w postępowaniu cywilnym (Dz. U. Nr 62, poz. 697 ze zm.), które poprzez art. 131 § 2 kodeksu postępowania cywilnego i art. 65 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ma zastosowanie również w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Zdaniem skarżącej taka przesyłka nie mogła być uznana za prawidłowo oznaczoną i skutecznie doręczoną, a tym samym brak było podstaw do odrzucenia skargi. W odpowiedzi na skargę kasacyjną pełnomocnik Spółki "[...]" wniósł o jej oddalenie, podnosząc, ze w skardze kasacyjnej myli się prawidłowy adres do doręczeń dla Wspólnoty Mieszkaniowej (podany zresztą w nagłówku skargi) z adresami osób uprawnionych do odbioru korespondencji w imieniu Wspólnoty. Członkowie Zarządu powinni podejmować korespondencję spod adresu Wspólnoty, a nie ze swoich prywatnych adresów. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 15 § 1 pkt 1 w związku z art. 183 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje środki odwoławcze od orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych w granicach ich zaskarżenia, a z urzędu bierze pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. W niniejszej sprawie nie dostrzeżono okoliczności mogących wskazywać na nieważność postępowania sądowego. Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Zarzucając w skardze kasacyjnej naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 w zw. z art. 67 § 2 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podniesiono, że przesyłka zawierająca wezwanie do usunięcia braków skargi nie została skierowana do żadnego z członków Zarządu Wspólnoty, lecz bezpośrednio do Wspólnoty Mieszkaniowej. Zarzut ten należy uznać za nietrafiony. Jak wynika z akt sprawy skarga Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w W. w nagłówku wskazuje: Zarząd oraz Spółkę wykonującą zadania administracyjne na rzecz Wspólnoty, wraz z adresami. Niewątpliwie skarżącą w niniejszej sprawie jest Wspólnota Mieszkaniowa [...] w W.. Zarząd Wspólnoty jest organem Wspólnoty, kieruje sprawami wspólnoty i reprezentuje ją na zewnątrz oraz w stosunkach między wspólnotą, a poszczególnymi właścicielami lokali. Zarząd - jego członkowie, mający prawo działania w imieniu Wspólnoty są zatem uprawnieni, w ramach kompetencji reprezentacji, do odbioru przesyłek adresowanych na adres Wspólnoty Mieszkaniowej. Zgodnie z nagłówkiem, intencją wnoszącej skargę Wspólnoty było otrzymywanie korespondencji kierowanej przez Sąd postępowaniu sądowoadministracyjnym na adres Wspólnoty Mieszkaniowej (02-765 W., [...]), nie wskazano innego adresu do doręczeń, ani pełnomocnika. W tym stanie rzeczy nie sposób uznać, że przesyłka z Sądu skierowana na właściwy adres Wspólnoty Mieszkaniowej została błędnie skierowana i nie mogła być doręczona skutecznie. Nie można podzielić także poglądu skargi kasacyjnej, iż korespondencja mogła być zamiennie kierowana do Spółki [...1]. Z akt sprawy nie wynika, aby Spółka ta była uprawniona do odbioru korespondencji w imieniu Wspólnoty. Odnosząc się do podniesionego w skardze kasacyjnej zarzutu, iż zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki (k. 21 akt sprawy) wykazuje niedotrzymanie warunków rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 czerwca 1999 r. zauważyć należy, że w dokumencie tym zostały zaświadczone okoliczności, że przesyłki nie doręczono adresatowi, przesyłkę pozostawiono w placówce pocztowej, a zawiadomienie o umieszczeniu przesyłki w urzędzie pocztowym zostało umieszczone w należącej do adresata skrzynce na korespondencję. Przede wszystkim podkreślić należy, że zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki jest dokumentem kierowanym do Sądu, nie można więc z niego wywodzić, że nieczytelne oznaczenie placówki pocztowej, nieczytelny podpis doręczyciela oraz brak wskazania konkretnej przyczyny niedoręczenia przesyłki na zwrotnym potwierdzeniu odbioru wyklucza, iż adresat został powiadomiony prawidłowo o przesyłce. W tych okolicznościach skargę kasacyjną należało oddalić na podstawie art. 184 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.