II SA/Op 626/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Bogusz po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. B. na uchwałę Rady Miejskiej w Głogówku z dnia [...], nr [...] w sprawie skargi powszechnej postanawia odrzucić skargę. R. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Głogówku z dnia [...], nr [...], podjętą w związku z wniesieniem przez niego skargi na działalność Burmistrza Głogówka. Ponadto przedmiotem skargi R. B. objął również bezczynność Gminy Głogówek w zakresie naprawienia szkody wyrządzonej skarżącemu podczas przeprowadzenia w roku 2000 remontu ul. K. w R. W treści skargi sądowoadministracyjnej R. B. wyjaśnił, że podstawą złożonej przez niego skargi na działalność Burmistrza, był wskazany remont drogi przeprowadzony w roku 2000. Remont ten poprzez zmniejszenie różnicy poziomów pomiędzy powierzchnią ulicy K., a powierzchnią znajdującej się przy niej posesji nr 20, zamieszkałej przez skarżącego, doprowadził do zalewania piwnicy budynku wodami opadowymi, płynącymi wzdłuż krawężnika. Wysokość krawężnika wzdłuż posesji wynosiła ok. 12 cm, jednak w miejscu wjazdu na teren podwórza została obniżona do 3 cm co spowodowało, że wody opadowe przelewały się w tym miejscu na podwórze R. B. W związku ze zgłoszeniem tych nieprawidłowości przez skarżącego w Urzędzie Miejskim w Głogówku, pismem z dnia 10 kwietnia 2001 r. Gmina Głogówek, w imieniu której występował Burmistrz miasta, przedstawiła skarżącemu dwa warianty uregulowania sprawy zalewania jego posesji. Pierwszy polegał na zamontowaniu wpustu ulicznego z odprowadzaniem wody kolektorem do rowu melioracyjnego, znajdującego się za zabudowaniami na posesji R. B. Drugi natomiast polegać miał na wyrównaniu poziomu chodnika, w sposób który zlikwidowałby obniżenie krawężnika w miejscu wjazdu na podwórze skarżącego. Burmistrz poinformował ponadto, że na początku ul. K., przy wjedzie na ul. K. zostaną zamontowane dodatkowe dwa wpusty uliczne, których wybudowanie w połączeniu z jednym z zaproponowanych R.i B. rozwiązań spowoduje zbieranie większych ilości wody i uniemożliwi zalewanie posesji skarżącego. R. B. nie zaakceptował żadnego z przedstawionych wariantów, domagając się w pismach kierowanych do Burmistrza Głogówka, a także do Starosty Powiatu Prudnik przeprowadzenia prac naprawczych na terenie jego posesji na koszt Gminy Głogówek, polegających na podwyższeniu poziomu podwórza oraz osuszeniu ścian budynku. R. B. nie zgodził się także na propozycję pomocy Gminy przy przeprowadzaniu właściwych prac na terenie jego posesji, która polegać miała na dostawie materiału kamiennego, używanych płytek chodnikowych oraz obrzeży. Pismem z dnia 28 stycznia 2008 r. R. B. skierował do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu skargę na niezałatwienie przez Burmistrza Głogówka w terminie jego skargi z dnia 19 grudnia 2007 r. dotyczącej żądania naprawienia szkody związanej z zalewaniem jego posesji. Pismo to zostało potraktowane przez Radę Miejską w Głogówku jako skargę zgłoszoną na działalność Burmistrza Głogówka w trybie art. 227 K.p.a. i uznana za nieuzasadnioną, co zostało stwierdzone w uchwale z dnia [...], nr [...]. W uzasadnieniu uchwały wyjaśniono, że wobec faktu, iż dotychczasowe propozycje rozwiązania problemu zalewania podwórza R. B., przedstawione przez Urząd Miejski w Głogówku, były przez skarżącego odrzucane, Gmina wyczerpała wszystkie swoje możliwości załatwienia tej sprawy. W odpowiedzi na skargę sądowoadministracyjną Gmina Głogówek podała, że wielokrotnie proponowała skarżącemu pomoc przy pracach zabezpieczających jego posesje przed zalewaniem, jednak żadna z nich nie spotkała się z akceptacją R. B. Gmina wyjaśniła ponadto, że ul. K. w R. nie posiada kanalizacji deszczowej, a spływ wód dokonuje się za pomocą cieku przykrawężnikowego, prowadzącego do zlewni wód oraz do przydrożnego rowu przy ul. K. Ponadto Gmina wskazała także, iż organem właściwym do rozpoznawania skarg na działalność Rady Miejskiej jest Wojewoda Opolski. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Przedmiotem skargi była uchwała Rady Miejskiej w Głogówku z dnia [...], nr [...]. W sprawie ze skargi na bezczynność Gminy Głogówek w zakresie naprawienia szkody wyrządzonej robotami drogowymi w mieniu R. B. zostanie podjęte odrębne orzeczenie pod sygn. akt II SAB/Op 23/08. Zgodnie bowiem z art. 57 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., jeżeli w jednym piśmie zaskarżono więcej niż jeden akt lub czynność albo bezczynność, przewodniczący zarządza rozdzielenie tych skarg. Stosownie do treści art. 3 P.p.s.a., sądy administracyjne zostały powołane do sprawowania kontroli nad działalnością administracji publicznej, która obejmować ma orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sądy te orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i wówczas stosują środki określone w tych przepisach. Ponadto stosownie do treści art. 4 P.p.s.a do zadań sądów administracyjnych należy również rozstrzyganie sporów o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, jak również sporów kompetencyjnych między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Podkreślić należy, iż powyższe wyliczenie ma charakter zupełny, a co za tym idzie sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpatrywania skarg na akty lub czynności organów administracji publicznej, które nie zostały wyraźnie wskazane w przywołanych wyżej przepisach. W szczególności zaś sąd administracyjny nie jest uprawniony do rozpatrywania tzw. skarg powszechnych, opisanych w Dziale VIII ( art. 221 - 256) ustawy z dnia 14 czerwca 1060 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz.1071 ze zm. ), zwanej dalej K.p.a. W niniejszej sprawie R. B. objął skargą uchwałę Rady Miejskiej podjętą w związku z jego pismem z dnia 19 grudnia 2007 r., w którym zaskarżył brak reakcji ze strony Burmistrza Głogówka na jego żądania naprawienia szkody. Pismo to zostało uznane za skargę na działalność organu w rozumieniu przepisu art. 227 K.p.a., który stanowi, że przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Regulacje zawarte w Dziale VIII K.p.a. stanowić mają gwarancję realizacji konstytucyjnego uprawnienia każdego obywatela do składania petycji, skarg i wniosków do organów państwowych, organów jednostek samorządu terytorialnego, organów samorządowych jednostek organizacyjnych oraz do organizacji i instytucji społecznych (art. 221 K.p.a.). Specyfika wszczętego skargą R. B. postępowania, opartego na przepisach Działu VIII K.p.a., polega na tym, że przybiera ono postać wewnętrznej kontroli. Organ właściwy do rozpatrzenia skargi, wskazany w treści art. 228 i art. 229 K.p.a., bada zasadność skargi i wydaje odpowiedni akt, który ma charakter ostateczny. Ta kategoria aktów nie mieści się bowiem w wyliczeniu zaskarżalnych rozstrzygnięć, zawartym w przepisie art. 3 P.p.s.a. W tym zakresie aktualność zachowuje teza postanowienia NSA z dnia 9 grudnia 1999 r., III SAB 7/99 (ONSA 2001/1/27), zgodnie z którym ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów Działu VIII K.p.a. nie podlegała kognicji Naczelnego Sądu Administracyjnego. Uchwała podjęta przez Radę Miejską na skutek rozpoznania tej skargi miała zatem charakter niezaskarżalny, w szczególności zaś na podjętą w tym trybie uchwałę nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego, Mając powyższe na względzie należało, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., skargę odrzucić.