I FZ 52/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Janusz Zubrzycki po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A.W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 stycznia 2009 r. sygn. akt III SA/Wa 1730/08 w kwestii odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi A.W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 18 kwietnia 2008 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 12 stycznia 2009 r., sygn. akt III SA/Wa 1730/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi A. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 18 kwietnia 2008 r. w przedmiocie podatku o towarów i usług. W przedmiotowej sprawie postanowieniem z dnia 9 października 2008 r., które zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 16 października 2008 r., Sąd odrzucił ww. skargę z uwagi na nieuiszczenie – mimo wezwania – wpisu sądowego. Wnioskiem datowanym na dzień 31 października 2008 r. pełnomocnik skarżącego zwrócił się o przywrócenie terminu do uiszczenie wpisu sądowego. Wskazał, że powodem nieuiszczenia wpisu było to, iż nie otrzymał wezwania do jego zapłaty. Nadto, że o obowiązku do jego uiszczenia dowiedział się dopiero z uzasadnienia postanowienia odrzucającego skargę, z którego wynikało że przesyłka była dwukrotnie awizowana. Pełnomocnik skarżącego wyjaśnił, że nie otrzymał wezwania awizo, ponieważ było ono nieprawidłowo zaadresowane. Podniósł także okoliczność, iż listonosz czasem myli skrzynki pocztowe, a sąsiadka potwierdziła fakt odnalezienia w jej skrzynce awiza i w związku z tym, iż było ono wystawione na osobę A. W., to wyrzuciła je. Wyjaśnił, potwierdzając to dowodem w postaci kserokopi awiza, że awizo przesyłek skierowanych do niego – jako pełnomocnika skarżącego – opisywane są nazwiskiem A. W.. Dołączył także dowód uiszczenia wpisu. Oddalając wniosek WSA wskazał, iż termin do uiszczenia wpisu upłynął 14 sierpnia 2008 r., a pełnomocnik skarżącego wyjaśnił, że o uchybieniu temu terminowi dowiedział się z uzasadnienia postanowienia z dnia 9 października 2008 r. odrzucającego skargę. Zatem zdaniem Sąd, skoro przyczyna uchybienia ustała w dacie doręczenia uzasadnienia tego postanowienia tj. 16 października 2008 r., to termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego – stosownie do art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, nr 1270 ze zm., powołana dalej jako "P.p.s.a.") - rozpoczął bieg 17 października 2008 r. i upłynął 23 października 2008 r. Tymczasem wniosek w tym przedmiocie z dnia 31 października 2008 r. pełnomocnik skarżącego nadał w Urzędzie Pocztowym 8 listopada 2008 r., uchybiając tym samym terminowi określonemu w art. 87 § 1 P.p.s.a., w związku z czym Sąd na podstawie art. 88 P.p.s.a. wniosek jako spóźniony - odrzucił. Na powyższe postanowienie pełnomocnik strony w jej imieniu wniósł zażalenie, w którym przedstawił okoliczności, z powodu których nie mógł on dotrzymać terminu wskazanego przez WSA jako właściwy. Przede wszystkim wyjaśnił, że termin ten był niewystarczający do zebrania materiału dowodowego uzasadniającego, że uchybienie terminowi do uiszczenia wpisu nastąpiło nie z jego winy. Nadto podniósł, że wobec nieuzyskania oświadczenia świadka M. R., nastania świąt zmarłych, wyjazdu poza W., wysłał wniosek wraz z materiałem dowodowym w dniu 8.11.2008 r. Stwierdził także, że zaistniała sytuacja nie powstała z jego winy, a wszelkich czynności i wyjaśnień dokonał bez zbędnej zwłoki. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy wskazać, że strona i podejmowane przez nią czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym są ograniczone terminami procesowymi, które służyć mają zdyscyplinowaniu postępowania, potrzebie rozstrzygnięcia sprawy w rozsądnym czasie oraz stabilizacji już podjętego rozstrzygnięcia. Z treści art. 85 P.p.s.a. wynika, że czynności w postępowaniu sądowym podjęte przez stronę po upływie terminu są bezskuteczne. Aby uniknąć negatywnych następstw uchybienia terminowi strona może skorzystać z przewidzianej w art. 86 P.p.s.a. instytucji przywrócenia terminu. W myśl § 1 ww. przepisu jeżeli strona nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jak wynika z kolejnych przepisów omawianej ustawy, wniosek o przywrócenie terminu składa się w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.). We wniosku strona powinna uprawdopodobnić, iż niedokonanie czynności w ustawowo zakreślonym terminie nie wynikało z jej winy (art. 87 § 2 P.p.s.a.). Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (art. 88 zd. pierwsze P.p.s.a.). Odnosząc powyższe uwagi do rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że zaskarżone postanowienie odpowiada w pełni przepisom prawa. Trafnie bowiem Sąd pierwszej instancji wskazał, że skoro pierwotna przyczyna uchybienia terminowi do dokonania czynności procesowej tj. uiszczenia wpisu na wezwanie Sądu – ustała w dniu 16.10.2008 r. wraz z doręczeniem pełnomocnikowi strony postanowienia o odrzuceniu skargi z powodu nieuiszczenia wpisu (zgodnie z oświadczeniem pełnomocnika), to nadanie przez pełnomocnika strony w dniu 8.11.2008 r. w placówce pocztowej pisma w przedmiocie wniosku (datowanego na dzień 31.10.2008 r.) o przywrócenie terminu należy oceniać jako uchybiające terminowi przewidzianemu w przepisie art. 87 § 1. Termin bowiem na złożenie ww. wniosku, jak słusznie przyjął WSA upłynął w dniu 23.10.2008 r. W związku z tym WSA prawidłowo w oparciu o przepis art. 88 P.p.s.a. ww. wniosek jako spóźniony odrzucił. W tym stanie rzeczy wtórne przyczyny wskazane w zażaleniu, a usprawiedliwiające uchybienie terminowi do wniesienia wniosku w przedmiocie przywrócenie pierwotnego terminu, nie mogą w żaden sposób wpływać na dokonaną ocenę. Wskazane przez pełnomocnika okoliczności mogłyby stanowić podstawę ewentualnego wniosku o przywrócenie terminu, jako uzasadnienie jego uchybienia, lecz nie stanowią przesłanki do uwzględnienia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu, który został złożony bezspornie po terminie. Wskazać należy, że termin przewidziany w art. 87 § 1 jest ustawowym terminem procesowym, który również podlega przywróceniu na zasadach ogólnych (por. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2006, wyd. II. str. 208, pkt 3). W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 197 § 1 i 2 w zw. z art. 184 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.