I SAB/Wa 239/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Maria Tarnowska po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. K. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie nieprzekazania akt organowi postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 11 sierpnia 2008 r. T. K. wniosła za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prezydenta W. polegającą na nieprzekazaniu Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w W. akt sprawy zakończonej decyzją Naczelnika [...] W. z dnia [...] marca 1983 r. nr [...] w sprawie podziału nieruchomości nr [...] z obrębu [...] położonej w W. przy ul. [...] i w związku z tym niemożnością rozpatrzenia przez Kolegium jej wniosków dotyczących wymienionej decyzji. Odpowiadając na skargę, Prezydent W. wniósł o jej odrzucenie, wyjaśniając jednocześnie, że z uwagi na bardzo obszerne archiwum akt zgromadzonych w Biurze Naczelnego Architekta Miasta, trwa poszukiwanie akt będących przedmiotem zainteresowania skarżącej i niezwłocznie po ich odnalezieniu zostaną one przekazane Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w W. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić, gdyż nie podlega kognicji sądów administracyjnych. Sąd administracyjny, rozpoznając skargę, w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), zgodnie z którym sądy administracyjne w zakresie swojej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem, działań lub zaniechań organów administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne, ma charakter ograniczony, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 1 – 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skarga na bezczynność może dotyczyć sprawy, w której organ administracji publicznej zobligowany jest wydać decyzję administracyjną, postanowienie w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Przedmiotem skargi jest bezczynność Prezydenta W. polegająca na nieprzekazaniu Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w W. akt sprawy zakończonej decyzją podziałową Naczelnika [...] W. z dnia [...] marca 1983 r. i w związku z tym niemożnością rozpatrzenia przez Kolegium jej wniosków odnoszących się do powyższej decyzji. W ocenie Sądu niniejsza sprawa, w związku z którą wniesiono skargę na bezczynność Prezydenta W., nie mieści się we wskazanym powyżej katalogu aktów i czynności poddanych kognicji sądu administracyjnego. Obowiązujący stan prawny nie upoważnia do zakwalifikowania przedmiotowej skargi do spraw, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zatem skarga na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie nieprzekazania Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. akt sprawy zakończonej decyzją podziałową nieruchomości, jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.