II SA/Wa 1382/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Walawski, Sędziowie WSA Stanisław Marek Pietras, Bronisław Szydło (spr.), Protokolant Aneta Duszyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 stycznia 2009 r. sprawy ze skargi S. P. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania dyscyplinarnego oddala skargę Komendant Miejski Policji w B. orzeczeniem nr [...] z dnia [...] maja 2004 r. wymierzył [...] S. P. karę dyscyplinarną wyznaczenia na niższe stanowisko służbowe. Policjant ten został obwiniony o nieprawidłowe wykonywanie zleconej czynności służbowej oraz wprowadzenie w błąd przełożonego. Od tego rozstrzygnięcia [...] S. P. złożył w dniu 25 maja 2004 r. odwołanie do Komendanta Wojewódzkiego Policji w K., który po rozpatrzeniu odwołania, orzeczeniem nr [...] z dnia [...] lipca 2004 r., zaskarżone orzeczenie dyscyplinarne uchylił w części dotyczącej wymiaru kary i wymierzył łagodniejszą karę – nagany, a w pozostałym zakresie orzeczenie Komendanta Miejskiego Policji w B. utrzymał w mocy. [...] S. P., po otrzymaniu powołanego orzeczenia Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. nr [...] z dnia [...] lipca 2004 r., nie skorzystał z przysługującego mu prawa wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Wnioskiem z dnia 25 stycznia 2005 r. [...] S. P. wystąpił o wznowienie postępowania dyscyplinarnego zakończonego prawomocnym orzeczeniem [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. nr [...] z dnia [...] lipca 2004 r. dotyczącym wymierzenia mu kary dyscyplinarnej nagany. We wniosku tym [...] S. P. wskazał, iż: - podstawą wszczęcia postępowania dyscyplinarnego nie mogą być dowolne przypuszczenia, lecz uzasadnione podejrzenie popełnienia przewinienia, - pominięcie przez przełożonego dyscyplinarnego przeprowadzenia jakichkolwiek czynności wyjaśniających uniemożliwiło obwinionemu wyjaśnienie przyczyny naruszenia dyscypliny i wykazanie braku podstaw prawnych i faktycznych wszczęcia postępowania, - rzecznik dyscyplinarny, nie zastosował się do zapewnienia obwinionemu prawa do obrony – informację o prowadzeniu postępowania dyscyplinarnego otrzymał po 20 dniach od wszczęcia postępowania, - zarzut przedstawiony w postanowieniu nr [...] Komendanta Miejskiego Policji w B. o wszczęciu postępowania dyscyplinarnego, zawiera błąd co do osoby, której został przedstawiony, - w postanowieniu nie wyjaśniono obwinionemu w jaki sposób, popełniając błędy piśmiennicze i formalne, mógł faktycznie spowodować zagrożenie wystąpienia szkody służbie, - przesłuchanie obwinionego nastąpiło niezgodnie z przepisami, gdyż rzecznik dyscyplinarny poprzestał na odnotowaniu swobodnej wypowiedzi obwinionego, przesłuchując świadków, nie zadał ani jednego pytania, nie wykonał z urzędu czynności dowodowych, obciążające obwinionego wyjaśnienia złożyli dwaj policjanci przełożeni, zainteresowani w sprawie, - orzeczenie nr [...] Komendanta Miejskiego Policji w B. opracowane zostało błędnie, - dowody rzeczowe potwierdzają jedynie błędy piśmiennicze, które same w sobie nie stanowią naruszenia dyscypliny służbowej, - w materiałach postępowania dyscyplinarnego nie ma jakiegokolwiek materialnego dowodu na wprowadzenie w błąd przełożonego i zaistnienia możliwości narażenia na szkodę służby, policjantów i innych osób, - obwiniony neguje czynności rzecznika dyscyplinarnego, komisji powołanej do zbadania sprawy w postępowaniu odwoławczym, jak też uzasadnienie orzeczenia nr [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w K., poprzez błędne zinterpretowanie i naruszenie przepisów ustawy o Policji oraz przepisów Kodeksu postępowania karnego. Następnym wnioskiem z dnia 22 lutego 2008 r. podtrzymuje swoje żądania zgłoszone wnioskiem z dnia 25 stycznia 2005 r. wznowienia postępowania dyscyplinarnego zakończonego powołanym wyżej orzeczeniem [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. nr [...] z dnia [...] lipca 2004 r. We wniosku z dnia 22 lutego 2008 r. [...] S. P. wskazuje, że: - naruszono art. 135j. ust. 2 pkt 6 ustawy o Policji, gdyż orzeczenie nr [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. nie zawiera tych elementów, - pominięto, naruszono lub błędnie zinterpretowano przepisy ustawy o Policji: art. 132 ust. 1, art. 134h. ust. 1, art. 134i. ust. 4, art. 134i. ust. 6 pkt 5, art. 135e. ust. 1 art. 135e. ust. 2, art. 135g. ust. 1, art. 135g. ust. 2, art. 135i. ust. 1, art. 135l. ust. 1, art. 135m. ust. 8; przepisy art. 2 § 2, art. 7, art. 40 § 1, art. 74 § 1 i art. 171 § 1 Kodeksu Postępowania Karnego; art. 55 Kodeksu Karnego. Badając okoliczności podnoszone w odwołaniu od orzeczenia nr [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. oraz okoliczności podnoszone we wniosku z dnia 25 stycznia 2005 r., jak też stanowiącym jego kontynuację wniosku z dnia 22 lutego 2008 r., stwierdzono, że [...] S. P. powołuje się na te same okoliczności, lecz odmiennie je formułuje. W badanych wnioskach ww. wskazuje na naruszenie praw obwinionego, naruszenie przepisów ustawy o Policji oraz innych ustaw, błędy formalne i merytoryczne, brak obiektywizmu rzecznika dyscyplinarnego i przełożonego dyscyplinarnego oraz naruszenie podstawowych zasad polskiej procedury karnej. Komendant Wojewódzki Policji po rozpoznaniu wymienionych wyżej wniosków postanowieniem nr [...] z dnia [...] maja 2008 r. odmówił wznowienia postępowania, a Komendant Główny Policji, ponownie rozpoznając sprawę, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., w wyniku złożonego przez [...] S. P. odwołania, postanowieniem nr [...] z dnia [...] lipca 2008 r., zaskarżone postanowienie utrzymał w mocy. W uzasadnieniu podał, że składając wniosek z dnia 25 stycznia 2005 r., a następnie wniosek z dnia 22 lutego 2008 r., [...] S. P. nie zachował terminu 30-dniowego, zakreślonego dyspozycją zawartą w art. 135r ust. 7 powołanej ustawy o Policji. Z tych więc względów należało odmówić wznowienia postępowania dyscyplinarnego, zakończonego prawomocnym orzeczeniem ówczesnego Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. nr [...] z dnia [...] lipca 2004 r. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie [...] S. P. wnosił o uchylenie zaskarżonego postanowienia, zarzucając, że organ błędnie przyjął, że złożone przez niego wnioski z dnia 25 stycznia 2005 r. oraz z dnia 22 lutego 2008 r. o wznowienie postępowania dyscyplinarnego zakończonego orzeczeniem o wymierzeniu mu kary nagany, zostały złożone po upływie 30-dniowego, o którym mowa w art. 135r ust. 7 powołanej ustawy o Policji. Podnosi, że podejmując zaskarżone postanowienie, organ pominął zupełnie fakt, że o okolicznościach stanowiących podstawę wznowienia postępowania dyscyplinarnego, dowiedział się dopiero podczas konsultacji jaką odbył z radcą prawnym, na temat oceny materiału dowodowego zgromadzonego w aktach prowadzonego postępowania dyscyplinarnego. W odpowiedzi na skargę Komendant Główny Policji, powołując się na ustalony stan faktyczny i prawny, wnosił o jej oddalenie. Na wstępie należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to w dacie jej wydania. Innymi słowy sąd administracyjny nie orzeka co do istoty sprawy w zakresie danego przypadku, lecz kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w tym postępowaniu z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego. Rozpatrując skargę [...] S. P. pod tym kątem, Sąd nie stwierdził, aby organ przy podejmowaniu zaskarżonej decyzji dopuścił się naruszenia prawa materialnego, ewentualnie przepisów postępowania, w stopniu w jakim mogłoby to mieć wpływ na wynik sprawy. Podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowił przepis art. 135r ust. 7 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (tekst jednolity: Dz. U. z 2007 r. Nr 43, poz. 277 z późn. zm.). Przepis ten stanowi, że wniosek o wznowienie postępowania dyscyplinarnego wnosi się do przełożonego dyscyplinarnego, który wydał orzeczenie w pierwszej instancji, terminie 30 dni od dnia, w którym obwiniony dowiedział się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania. W rozpatrywanej sprawie bezsporny jest fakt, iż okoliczności, na które powołuje się [...] S. P. we wnioskach z dnia 25 stycznia 2005 r. oraz z dnia 22 lutego 2008 r., tj. o nieprawidłowym – w jego ocenie – przeprowadzeniu postępowania dyscyplinarnego były przez niego podnoszone w trakcie prowadzonego postępowania. Wymieniony zapoznał się z treścią orzeczenia Komendanta Miejskiego Policji w B. nr [...] z dnia [...] maja 2004 r. o uznaniu winy w zakresie zarzucanego przewinienia dyscyplinarnego i wymierzeniu kary wyznaczenia na niższe stanowisko służbowe, które otrzymał w dniu 18 maja 2000 r. Wcześniej, w dniu 30 kwietnia 2004 r. [...] S. P., jako obwiniony w postępowaniu dyscyplinarnym, zapoznał się z aktami prowadzonego przeciwko niemu postępowania dyscyplinarnego, stwierdzając, iż nie ma zastrzeżeń. do zebranego materiału dowodowego. Nie skorzystał także z przysługującemu mu prawa uzupełnienia tego materiału w terminie 3 dni od daty zapoznania. Następnie od powyższego orzeczenia złożył odwołanie do wyższego przełożonego dyscyplinarnego, polemizując i kwestionując ustalenia przeprowadzone w postępowaniu, pomimo iż wcześniej nie miał zastrzeżeń do materiału dowodowego. Z treści tego odwołania, jak i wniosków o wznowienie wynika, iż zarzuty w nich zawarte dotyczą tych samych kwestii, tj. treści przedstawionego zarzutu, zebranego materiału dowodowego, braku obiektywizmu i tendencyjności ze strony przełożonego dyscyplinarnego i rzecznika dyscyplinarnego, naruszenia prawa do obrony oraz braku dowodów winy obwinionego, przy czym we wnioskach o wznowienie dodatkowo zawarto ocenę prawną. Natomiast w dniu 16 lipca 2004 r. wymieniony policjant otrzymał prawomocne orzeczenie Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. nr [...] z dnia [...] lipca 2004 r. o uchyleniu orzeczenia Komendanta Miejskiego Policji w B. w części dotyczącej wymiaru kary i wymierzeniu łagodniejszej kary nagany i utrzymaniu w mocy pozostałej części rozstrzygnięcia. W treści uzasadnienia orzeczenia, w oparciu o materiał dowodowy postępowania oraz ustalenia komisji odwoławczej, Komendant Wojewódzki Policji w K. stwierdził, iż postępowanie dyscyplinarne zostało przeprowadzone prawidłowo, a dowody w nim zebrane świadczą o winie [...] S. P. Jednakże ze względów na nieumyślność popełnienia przewinienia dyscyplinarnego oraz brak przesłanek do zaostrzenia wymiaru kary, uznał karę wyznaczenia na niższe stanowisko służbowe za niewspółmierną do zarzucanego czynu i stopnia zawinienia i wymierzył łagodniejszą karę nagany. [...] S. P. powyższe prawomocne orzeczenie otrzymał w dniu 16 lipca 2004 r. i pomimo prawidłowego pouczenia, nie skorzystał z przysługującego mu prawa wniesienia skargi do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia. Powyższe wskazuje, iż okoliczności, na które powołuje się [...] S. P. we wnioskach o wznowienie z dnia 25 stycznia 2005 r. oraz z dnia 22 lutego 2008 r. były mu znane w trakcie prowadzonego postępowania, a najpóźniej w chwili otrzymania prawomocnego orzeczenia Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. nr [...] z dnia [...] lipca 2004 r., tj. w dniu 16 lipca 2004 r. Z samego zestawienia powyższych dat bezspornie wynika, iż termin do złożenia wniosku o wznowienie, o którym mowa w art. 135r ust. 7 ustawy o Policji, upłynął w dniu 16 sierpnia 2004 r. Z powyższych względów należało stwierdzić brak uzasadnionych podstaw do uwzględnienia skargi i uchylenia zaskarżonego postanowienia i dlatego też Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę oddalił.