I OZ 617/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Łukaszewska-Macioch po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. H. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 lutego 2009 r., sygn. akt I SA/Wa 1651/08 o odmowie przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi K. H. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] października 2008 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 15 stycznia 2009 r., sygn. akt I SA/Wa 1651/08 odrzucił skargę K. H. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] października 2008 r., nr [...] w przedmiocie czasowego zajęcia nieruchomości, z powodu niewykonania przez skarżącą wezwania Sądu do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie jednego jej odpisu. Wnioskiem z dnia 29 stycznia 2009 r. K. H. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. W uzasadnieniu wniosku skarżąca twierdziła, że w kopercie zawierającej korespondencję z Sądu nie było wezwania do nadesłania brakującego egzemplarza pisma; było natomiast wyłącznie wezwanie do uiszczenia wpisu, do którego się zastosowała uiszczając wpis sądowy w wyznaczonym terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 10 lutego 2009 r. sygn. akt I SA/Wa 1651/08 odmówił K. H. przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że podnoszone przez skarżącą okoliczności dotyczące nieotrzymania stosownego wezwania Sądu do nadesłania odpisu skargi, nie stanowią wystarczającej przesłanki uprawdopodabniającej brak winy w uchybieniu terminu. Ze znajdującego się w aktach sądowych zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że w dniu 24 listopada 2008 r. doręczone zostało skarżącej zarówno zarządzenie z dnia 14 listopada 2008 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, jak i wezwanie z tej samej daty do nadesłania odpisu skargi. W wezwaniu tym wskazano czynność, którą należało dokonać, określono termin do jej wykonania oraz pouczono o skutkach niewykonania wezwania w terminie. Skarżąca nie uprawdopodobniła zatem braku winy w uchybieniu terminu. W zażaleniu do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższe postanowienie skarżąca wskazał na te same okoliczności, które podniosła we wniosku o przywrócenie terminu; podtrzymała twierdzenie, że otrzymana przez nią korespondencja z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie była niekompletna, gdyż nie zawierała wezwania do nadesłania brakującego jednego odpisu skargi. Okoliczność ta, zdaniem strony, stanowi wystarczający dowód braku winy w uchybieniu terminu. Skoro zaś nie otrzymała wezwania do uzupełnienia braków w postaci jednego egzemplarza skargi, uznać należy że ocena istnienia winy w uchybieniu terminu jest bezprzedmiotowa. Ponadto skarżąca wskazała, że przesłała do Sądu dwa egzemplarze skargi na decyzję Ministra Infrastruktury, do czego Sąd I instancji w żaden sposób się nie odniósł. Zdaniem skarżącej nie było zatem podstaw do przyjęcia, że brak odpisu skargi uniemożliwiał nadanie sprawie dalszego biegu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie posiada usprawiedliwioną podstawę. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Braku winy w uchybieniu terminu stanowi więc podstawową i konieczną przesłankę przywrócenia terminu. Ocena w tym zakresie pozostawiona została uznaniu sądu. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniony przez sąd z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy przy uwzględnieniu obiektywnego miernika staranności jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem (por. postanowienie SN z dnia 14 stycznia 1972 r., III CRN 448/71, OSPiKA 1972, Nr 7-8, poz. 144; postanowienie SN z dnia 29 października 1999r., I CKN 556/98, Lex nr 50702; postanowienie SN z dnia 12 stycznia 1999r., II UKN 667/98, OSNAP 2000, Nr 12, poz. 6). W niniejszej sprawie skarżąca podnosi, że w skierowanej do niej przesyłce z Sądu znajdowało się jedynie wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł. Twierdzi również stanowczo, że nie otrzymała wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie jej odpisu. Zwrotne poświadczenie odbioru przesyłki przez skarżącą wskazuje, iż zostały do niej wysłane łącznie: odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 14 listopada 2008 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu oraz wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie jej odpisu. W tej sytuacji nie można przesądzić, że przesyłka skierowana do skarżącej zawierała dwa wezwania do usunięcia braków formalnych skargi i że nienadesłanie brakującego odpisu skargi jest wynikiem zaniedbania skarżącej zważywszy, że z obowiązku uiszczenia wpisu od skargi skarżąca wywiązała się w wyznaczonym terminie. W związku z tym Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że wobec istniejących w sprawie wątpliwości co do tego, czy K. H. faktycznie otrzymała wezwanie do nadesłania odpisu skargi, brak jest wystarczającego uzasadnienia do przyjęcia, iż doszło do uchybienie terminu z winy strony. Wątpliwości bowiem należy rozstrzygać na korzyść strony ze względu na konstytucyjnie gwarantowane prawo do sądu (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP). Z uwagi na powyższe odmowa przywrócenia terminu do uzupełnienia braków skargi nie była uzasadniona. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 86 § 1 i 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.