I OZ 468/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Joanna Banasiewicz po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 marca 2009 r., sygn. akt II SA/Wa 1700/08 o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi A. P. na decyzję Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] września 2008 r., nr [...] w przedmiocie przyznania pomocy finansowej na uzyskanie lokalu postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie W dniu 3 listopada 2008 r. A. P. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] września 2008 r. nr [...] w przedmiocie przyznania pomocy finansowej na uzyskanie lokalu. Wobec powyższego Sąd przekazał skargę organowi, który w odpowiedzi na skargę, wniósł o jej odrzucenie z uwagi na uchybienie terminu do wniesienia skargi, ewentualnie o jej oddalenie. Odpis odpowiedzi na skargę został doręczony skarżącemu w dniu 22 grudnia 2008 r. W związku z uchybieniem terminu do wniesienia skargi Sąd postanowieniem z dnia 16 stycznia 2009 r. odrzucił skargę. Następnie w dniu 30 stycznia 2009 r. skarżący wniósł wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, który został negatywnie zaopiniowany przez komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej. Postanowieniem z dnia 12 marca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Jak wskazał Sąd w rozpatrywanej sprawie ustanie przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi należy liczyć od dnia, w którym skarżący dowiedział się o uchybieniu terminu, a więc od dnia doręczenia odpisu odpowiedzi na skargę. Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej zarzucił bowiem wniesienie skargi z uchybieniem terminu, jednak skarżący, pomimo doręczenia w dniu 22 grudnia 2008 r. odpisu odpowiedzi na skargę, nie ustosunkował się do tego zarzutu. W ocenie Sądu wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi powinien być wniesiony najpóźniej 29 grudnia 2008 r., tymczasem został nadany w polskim urzędzie pocztowym dopiero 30 stycznia 2009 r., po otrzymaniu przez skarżącego odpisu postanowienia o odrzuceniu jego skargi. Wobec powyższego Sąd stwierdził, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jest spóźniony i w konsekwencji podlega odrzuceniu na podstawie art. 88 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Na powyższe postanowienie A. P. wniósł zażalenie. Skarżący podniósł, że Sąd w postanowieniu o odrzuceniu skargi wskazał na prawo skarżącego do złożenia wniosku o przywrócenie terminu i wniosek taki skarżący złożył do Sądu w dniu 30 stycznia 2009 r. – zgodnie z pouczeniem i w ustawowym terminie. Wobec powyższego w zaskarżonym postanowieniu skarżący nie widzi konsekwencji i korelacji, a stanowisko Sądu uważa za niesprawiedliwe. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Stosownie do art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. W orzecznictwie sądów administracyjnych powszechnie przyjmowany jest pogląd, który należy podzielić, że w przypadku, gdy wojewódzki sąd administracyjny odrzucił skargę jako wniesioną po upływie ustawowego terminu to termin siedmiodniowy, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. biegnie od chwili, kiedy skarżący miał możność dowiedzieć się o uchybieniu terminu, czyli od dnia doręczenia mu odpisu postanowienia o odrzuceniu skargi (vide np. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 marca 2009 r., II OZ 181/09, z 13 marca 2009 r., II FZ 75/09, z 31 marca 2009 r., II GZ 65/09 i z dnia 28 kwietnia 2009 r., II OZ 364/09). W sprawie niniejszej skarżący otrzymał postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 stycznia 2009 r. o odrzuceniu skargi w dniu 26 stycznia 2009 r. Wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony w dniu 30 stycznia 2009 r. (data nadania) – a zatem z zachowaniem terminu przewidzianego w art. 87 § 1 p.p.s.a. Nie można zgodzić się ze stanowiskiem Sądu I instancji, że przyczyna uchybienia terminu ustąpiła już w dniu kiedy skarżącemu doręczono odpis odpowiedzi organu na skargę, w której wnioskowano o jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. lub o jej oddalenie w oparciu o art. 151 tej ustawy. Dopiero bowiem doręczenie skarżącemu odpisu postanowienia o odrzuceniu skargi umożliwiało skarżącemu powzięcie pewnej informacji, że uchybił on terminowi do wniesienia skargi. Stanowisko powyższe jest tym bardziej uzasadnione, że w postanowieniu z dnia 16 stycznia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pouczył skarżącego, że ma on możliwość złożenia wniosku do Sądu o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W takiej sytuacji należy przyznać rację skarżącemu, że odrzucenie zaskarżonym postanowieniem jego wniosku o przywrócenie terminu mogło być odebrane przez skarżącego jako niezrozumiałe i pozbawione konsekwencji. Należy również dodać, iż w okolicznościach niniejszej sprawy nie bez znaczenia dla jej rozstrzygnięcia jest, że zaskarżona decyzja nie zawierała w ogóle pouczenia. Z tych względów należało uchylić zaskarżone postanowienie z dnia 12 marca 2009 r. jako podjęte z uchybienie przepisów postępowania, w szczególności art. 87 § 1 i 88 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Sąd na zasadzie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił jak w sentencji.