II OZ 410/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Wojciech Chróścielewski po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 stycznia 2009 r., sygn. akt IV SA/Wa 1887/08 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi W. G. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] września 2008 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji drogi postanawia: oddalić zażalenie W. G. wniósł skargę na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] września 2008 roku nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta m. st. Warszawy z dnia [...] lipca 2008 r. ustalającą lokalizację drogi dla inwestycji polegającej na budowie ul. Powstańców Śląskich w Warszawie. Pismem z dnia 31 grudnia 2008 r. W. G. złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że wykonanie decyzji wiąże się z poniesieniem przez skarżącego niepowetowanych i ciężkich strat materialnych i nieodwracalnych skutków prawnych. Budynek skarżącego, jego zdaniem, może ulec katastrofie budowlanej w wyniku wadliwej lokalizacji planowanej drogi. Planowana droga również będzie negatywnie oddziaływać na zdrowie skarżącego. Skarżący powołał się na ekspertyzy dotyczące wpływu ciśnienia akustycznego na środowisko budynku mieszkalnego, w których stwierdzono rażące przekroczenie norm hałasu, drgań i wibracji niemożliwych do wyeliminowania. Postanowieniem z dnia 20 stycznia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Jak wskazał Sąd, okoliczności wskazane przez skarżącego dotyczące hałasu i wibracji wywołanych ruchem samochodowym nie mają znaczenia dla oceny skutków decyzji o lokalizacji drogi. Wszelkie zarzuty dotyczące kwestii architektonicznych związanych ze stanem technicznym budynku oraz skutków wywołanych ruchem samochodowym dla warunków zamieszkania mogą być przez skarżącego podnoszone na etapie wydawania decyzji o pozwoleniu na budowę, a nie odnośnie decyzji o lokalizacji drogi. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł W. G., podnosząc zarzuty odnośnie legalności zaskarżonej decyzji Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] września 2008 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z konstrukcji tej normy prawnej wynika, iż to na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Ustawa z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. Nr 80, poz. 721 ze zm.) na podstawie której została wydana przedmiotowa decyzja ma szczególny charakter, bowiem jej celem jest stworzenie prawnych instrumentów zapewniających sprawny przebieg inwestycji drogowych. Specyfika uregulowań ustawowych wyraża się w uproszczeniu postępowania administracyjnego w sprawach związanych z nabyciem nieruchomości oraz dysponowania nimi przez inwestora w celu budowy drogi. Wstrzymanie tejże decyzji byłoby zatem istotnym zaburzeniem tegoż procesu i jednocześnie naruszałoby w sposób rażący społeczny interes, który stał się podstawą wydania orzeczenia. Rozważając kwestie wstrzymania wykonania decyzji o ustaleniu lokalizacji drogi należy zatem uwzględnić interes społeczny i gospodarczy, które przemawiają za szybką i sprawną realizacją przedsięwzięcia inwestycyjnego polegającego na budowie drogi. Powyższe okoliczności w porównaniu z możliwymi negatywnymi skutkami wykonania przedmiotowych decyzji dla skarżącego przemawiają za nieuwzględnieniem wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W takiej sytuacji należy stwierdzić, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zasadnie zaskarżonym postanowieniem z dnia 20 stycznia 2009 r. odmówił wstrzymania wykonania decyzji Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] września 2008 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji drogi. Sąd nie mógł się natomiast na obecnym etapie postępowania odnieść do zarzutów podniesionych w zażaleniu a dotyczących legalności zaskarżonej decyzji, gdyż wykraczają one poza przedmiot niniejszego postępowania w sprawie wstrzymania wykonania decyzji. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił zażalenie oddalić.