II OZ 308/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Wojciech Chróścielewski po rozpoznaniu w dniu 2 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T. K. i A. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 stycznia 2009 r., sygn. akt VIII SA/Wa 717/08 o odmowie wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi T. K. i A. K. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] października 2008 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia zamiennego projektu budowlanego postanawia: oddalić zażalenie II OZ 308/09 UZASADNIENIE Pismem z dnia 4 listopada 2008 r. skarżący - T. K. i A. K. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Wojewody Mazowieckiego skargę na decyzję ww. organu z dnia [...] października 2008 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia zamiennego projektu budowlanego. Skarżący wnieśli jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Powyższy wniosek nie został uzasadniony. Postanowieniem z dnia 21 stycznia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Jak wskazał Sąd skarżący - zgodnie z ciążącym na nich w tym zakresie ustawowym obowiązkiem - nie podali żadnych okoliczności, argumentów mających uzasadniać przedmiotowy wniosek, jak również nie wskazali przesłanek uzasadniających niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji Wojewody Mazowieckiego. Sąd nie dopatrzył się w aktach sprawy zaistnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., które uzasadniałyby wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, gdyż skarżący w swym wniosku nie wskazali na istnienie takich argumentów, które stanowiłyby uzasadnioną podstawę dla zastosowania tymczasowej ochrony w postępowaniu sądowoadministracyjnym, o której mowa w powołanym przepisie. Na powyższe postanowienie T. K. i A. K. złożyli zażalenie, wnosząc o jego zmianę w całości i wstrzymanie wykonania przedmiotowej decyzji, zarzucając postanowieniu naruszenie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) polegające na odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji mimo, że z materiału dowodowego jednoznacznie wynika możliwość wyrządzenia skarżącym znacznej szkody na skutek wykonania tejże decyzji. Zdaniem skarżących zarówno z uzasadnienia skargi oraz innych pism kierowanych do organu administracyjnego w toku postępowania jednoznacznie wynikają przesłanki przemawiające za uwzględnieniem przedmiotowego wniosku. Sąd rozpatrują ten wniosek powinien wziąć pod uwagę całokształt sprawy i podjąć rozstrzygnięcie pod kątem spełnienia przesłanek z art. 61 p.p.s.a. Skarżący w dalszej części zażalenia podnieśli szereg argumentów mających przemawiać za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z konstrukcji tej normy prawnej wynika, iż to na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli uzna, że spełniona jest ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostaną wykonane. Żądając wstrzymania wykonania decyzji, strona ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (vide: postanowienie NSA z dnia 14 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 585/06). Na stronie skarżącej spoczywa zatem obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, tak aby przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej (vide: postanowienie NSA z dnia 8 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 666/06). Podzielając powyższe poglądy należy stwierdzić, że skarżący nie wykazali, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby wyrządzić im znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki ponieważ wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji zawarty w skardze nie został uzasadniony. Sąd zaś nie miał obowiązku ustalania z urzędu czy w sprawie niniejszej występują przesłanki powołane w art. 61 § 3 p.p.s.a. W powyższej sytuacji należy uznać, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zasadnie zaskarżonym postanowieniem z dnia 21 stycznia 2009 r. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] października 2008 r., w przedmiocie zatwierdzenia zamiennego projektu budowlanego Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił zażalenie oddalić