II OZ 455/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 29 stycznia 2009 r., sygn. akt II SA/Rz 888/08 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały w sprawie ze skargi M. R. na uchwałę Rady Miasta Sanoka z dnia 23 września 2008 r., nr XXXII/238/08 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: oddalić zażalenie M. R. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na uchwałę Rady Miasta Sanoka z dnia 23 września 2008 r., nr XXXII/238/08, w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W skardze zawarła również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowieniem z dnia 29 stycznia 2009 r., sygn. akt II SA/Rz 888/08, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), odmówił M. R. wstrzymania wykonania w/w uchwały, wskazując, że została ona opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa Podkarpackiego w dniu 20 października 2008 r., nr 82, poz. 1908 i weszła w życie po upływie 30 dni od dnia jej ogłoszenia. Wobec powyższego Sąd uznał, iż wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania uchwały, która weszła w życie jest prawnie niedopuszczalny. M. R. wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie na powyższe postanowienie, podnosząc, iż wielokrotnie bezskutecznie zwracała się do Rady Miasta o wydanie kserokopii zaskarżonej uchwały. Otrzymała ją dopiero w dniu 24 listopada 2008 r. W ocenie skarżącej takie działanie Rady Miasta było bezprawne i doprowadziło do odmowy wstrzymania tej uchwały. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zawiera uzasadnionych podstaw. W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 , poz. 1270 ze zm. ), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie. W przedmiotowej sprawie skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania uchwały Rady Miasta Sanoka z dnia 23 września 2008 r. Wskazać jednak należy, iż uchwała ta weszła w życie w dniu 20 listopada 2008 r., dlatego też nie ma tu zastosowania określona w art. 61 § 3 w/w ustawy instytucja ochrony tymczasowej. Z chwilą bowiem, kiedy uchwała stanowiąca przepisy gminne wchodzi w życie staje się obowiązującym prawem. Nie jest natomiast możliwe wstrzymanie wykonania aktu normatywnego. W tej sytuacji, prawidłowo Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowieniem z dnia 29 stycznia 2009 r. oddalił wniosek skarżącej w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały. Niezależnie od tego należy zwrócić uwagę, że nawet przed wejściem w życie tej uchwały, jej wykonanie nie podlegało wstrzymaniu. Jak się bowiem powszechnie przyjmuje w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Plan zagospodarowania przestrzennego, którego dotyczy zaskarżona uchwała, co do zasady nie podlega wykonaniu. Określa on jedynie warunki zabudowy i zagospodarowania terenu na terytorium gminy, nie rodzi natomiast praw do terenu oraz nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich. Ograniczenie takich praw może nastąpić dopiero w fazie realizacji inwestycji. Powyższe wymaga jednak odrębnych pozwoleń i decyzji, od których strona, która ma w tym interes prawny będzie mogła wnieść stosowne środki zaskarżenia. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił zażalenie oddalić.