VII SA/Wa 1864/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska, , Sędzia WSA Małgorzata Miron, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 lutego 2009 r. sprawy ze skargi W. i J. Z. na decyzję Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2008 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżących W. i J. Z. kwotę 200 zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w związku z wyrokiem WSA w Warszawie z dnia 11 października 2007r., sygn. akt VII SA/Wa 1218/07 po ponownym rozpatrzeniu odwołania J.Z. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 2007r. stwierdzającej nieważności decyzji Starosty E. z dnia [...] lipca 2006r., Nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej W. i J. Z. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego, jednorodzinnego, wolnostojącego wg projektu gotowego " Dom w aksamitkach" wraz z infrastrukturą towarzyszącą: przyłączem wody do wodociągu gminnego, przyłączem kanalizacji sanitarnej, przyłączem enN kablowym oraz przebudowę odcinka napowietrznej linii enN nad projektowaną zabudową, obiektów lokalizowanych w granicy działki nr geod. [...], [...] oraz [...] i [...] (dotyczy przyłączy wody, kanalizacji i energii elektrycznej ) w obrębie miejscowości K., gm. E., decyzją z dnia [...] sierpnia 2008r. znak: [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, iż wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 października 2007r., w sprawie sygn. akt VII SA/Wa 1218/07 uchylona została poprzednia decyzja organu odwoławczego uchylająca decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2007r. i odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Starosty E. z dnia [...] lipca 2006r., Nr [...] o pozwoleniu na budowę. Działając zgodnie z oceną prawną zawartą w uzasadnieniu wyroku sądowego z której wynikało, że " organ odwoławczy winien skontrolować decyzję I instancji i odnieść się do dokonanych przez ten organ ustaleń, a nadto wyjaśnić czy przy wydawaniu decyzji pozwalającej na budowę zachowane zostały wymogi § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakimi powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, a jeśli nie to ocenić ustalone naruszenie prawa" Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego dokonał analizy projektu zagospodarowania działki nr [...] i [...] objętej inwestycją. Z analizy projektu wynika, że lokalizacja projektowanego budynku nie spełnia wymogu określonego w § 12 ust. 1 pkt 1 powołanego wyżej rozporządzenia w zakresie jego odległości od granicy działki nr [...] stanowiącej własność W. L. Granica pomiędzy działkami [...] i [...] przebiega ukośnie natomiast zaznaczona na projekcie odległość 4 m dotyczy miejsca w którym ta odległość jest największa. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, iż z uwagi na zmienny przebieg granicy w każdym miejscu odległość ściany z otworami okiennymi projektowanego budynku od granicy z działką nr [...] jest mniejsza niż 4 m. W ocenie organu odwoławczego przy wydawaniu decyzji o pozwoleniu na budowę został naruszony w sposób rażący § 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakimi powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, a tym samym art. 35 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnieśli W. i J. Z. Zaskarżonej decyzji zarzucili naruszenie zasad postępowania administracyjnego, a mianowicie art. 6 kpa., art. 8 kpa, art. 16 kpa, art. 77 § 1 i 2 kpa, art. 80 oraz art. 107 § 1 i 3 kpa oraz art. 156 § 1 pkt 2 kpa a także prawa materialnego w postaci naruszenia § 12 ust 1 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 w sprawie warunków technicznych jakimi powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Zdaniem skarżących Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego nie wyjaśnił na czym polega rażące naruszenie prawa i nie dokonał jego oceny w świetle skutków społeczno - gospodarczych stanowiących przesłankę stosowania art. 156 § 1 pkt 2 kpa. Skarżący zarzucili brak przeprowadzenia wyczerpującego postępowania dowodowego kwestionując ustalenie zawarte w decyzji Wojewody [...] dotyczące istniejącego wykuszu w ścianie oraz brak ustalenia skali przekroczenia wymaganej odległości, koniecznej do oceny rażącego naruszenia prawa. W odpowiedzi na skargę, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona. Na wstępie należy podkreślić, iż w sprawie decyzji Starosty E. z dnia [...] lipca 2006r., Nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej W. i J. Z. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego kontrolowanej w postępowaniu nieważnościowym wypowiadał się Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który w uzasadnieniu prawomocnego wyroku z dnia 11 października 2007r., sygn. akt VII SA/Wa 1218/07 zawarł ocenę prawną wiążącą w sprawie sąd oraz organ zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r- prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Z oceny tej wynika, że " ani oczywistość naruszenia prawa, ani nawet charakter przepisów które zostały naruszone nie są wystarczające wyłącznie do uznania, że nastąpiło rażące naruszenie prawa". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie powołując się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 sierpnia 1984r., II SA 737/84 oraz Sądu Najwyższego z dnia 20 czerwca 1995r., III ARN 22/95 wskazał, że jako kryterium rażącego naruszenia prawa winny być traktowane społeczno - gospodarcze skutki wywołane wadliwą decyzją, a rażące naruszenie prawa może mieć miejsce tylko wyjątkowo wtedy gdy jego waga jest znacznie większa niż stabilność ostatecznej decyzji. Sąd wskazał, iż " z takiego właśnie punktu widzenia winna być poddana kontroli decyzja Starosty E. z dnia [...] lipca 2006r. udzielająca W. i J. Z. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego z uwzględnieniem, iż w postępowaniu nieważnościowym stosuje się zasady określone w art. 7, art. 77, art. 80 i art. 107 kpa". Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego nie zastosował się do wiążącej oceny prawnej i nie dokonał oceny decyzji Starosty E. z dnia [...] lipca 2006r. z punktu widzenia skutków społeczno - gospodarczych wywołanych kontrolowaną decyzją. W tej sytuacji naruszenie art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skutkować musi uchyleniem zaskarżonej decyzji. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.