I OZ 357/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Lech po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 9 lutego 2009 r., sygn. akt II SA/Gl 1013/08 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi K. C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] lipca 2008 r., nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki decyzji dotyczącej cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 9 lutego 2009 r., sygn. akt II SA/Gl 1013/08, pozostawił bez rozpoznania wniosek K. C. o przyznanie prawa pomocy w sprawie z jego skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] lipca 2008 r., nr [...], w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki decyzji dotyczącej cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że K. C. - pomimo stosownego wezwania i pouczenia o konsekwencjach niezastosowania się do niego - nie złożył wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF. Sąd podkreślił przy tym, że fakt zastosowania się skarżącego do takiego zarządzenia w odrębnej sprawie nie zwalnia obowiązanego z wykonania takiego samego, czy zbliżonego obowiązku w drugiej sprawie. Na to postanowienie K. C. złożył zażalenie podnosząc, że "formularz, którego domaga się urząd leży tam niewykorzystany od 13 października 2008 r.", bowiem okazał się on niewystarczający i wezwano skarżącego do jego uzupełnienia. Zdaniem skarżącego "brak należytej staranności w opracowaniu formularza, nie może wpłynąć na utrudnienia oraz przewlekłość postępowania". K. C. podniósł ponadto, że "inny urząd na tym samym formularzu i w tym samym czasie przychylił się do wniosku, bez prób naciągania treści tego samego przepisu". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zgodnie z art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Oznacza to, że wniosek o przyznanie prawa pomocy ma charakter sformalizowany i wymagane jest jego złożenie na urzędowym formularzu, a wypełnienie takiego formularza powinno być jasne i wyczerpujące, bowiem Sąd nie jest uprawniony do interpretowania intencji wnioskodawcy W niniejszej sprawie, jak wynika z lektury jej akt, K. C. był wzywany do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy, poprzez złożenie go na urzędowym formularzu PPF, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania, który to formularz załączono do tegoż wezwania. Jednak skarżący, pomimo pouczenia o skutkach niezastosowania się do tego wezwania, nie odesłał wypełnionego formularza w zakreślonym przez Sąd terminie, nadesłał jedynie pismo, w którym wyjaśnił, iż urzędowy formularz nadesłał do sprawy o sygn. akt II SA/Gl 925/08, a jego sytuacja finansowa od dnia złożenia tamtego wniosku nie uległa zmianie. W związku z tym, referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach zarządzeniem z dnia 30 grudnia 2008 r., pozostawił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, które to stanowisko, po rozpoznaniu sprzeciwu, podtrzymał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zaskarżonym postanowieniem. Ze stanowiskiem tym w pełni zgadza się Naczelny Sąd Administracyjny, który raz jeszcze pragnie podtrzymać zajęte już wcześniej przez Sąd pierwszej instancji stanowisko, że fakt zastosowania się skarżącego do zarządzenia w odrębnej sprawie nie zwalnia go z wykonania takiego samego, czy zbliżonego obowiązku w drugiej sprawie. Wskazać w tym miejscu należy, że zgodnie z art. 243 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania i wniosek taki jest wolny od opłat sądowych. Brzmienie tego przepisu oznacza, że wniosek o przyznanie prawa pomocy jest dopuszczalny w każdym stadium postępowania sądowoadministracyjnego, aż do czasu jego zakończenia. Także wydanie postanowienia o odmowie przyznania prawa pomocy nie stoi na przeszkodzie wystąpienia z kolejnym wnioskiem o przyznanie tego prawa, jeśli zmianie ulegną okoliczności uzasadniające jego przyznanie. Wynika z tego, że złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy nie jest określone żadnym ustawowym terminem, zatem wszelkie terminy w tej kwestii traktować należy jako terminy instrukcyjne. W związku z tym oraz mając na uwadze okoliczności niniejszej sprawy stwierdzić należy, że fakt niezłożenia przez skarżącego wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu w zakreślonym przez Sąd terminie nie spowodował dla niego negatywnych skutków procesowych, bowiem ustawowo nie została mu zamknięta droga do ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie przepisów art. 184 w związku z art. 197 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił, jak w sentencji.