I SA/Op 431/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Gocki po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji ustalającej wielkość pomocy publicznej udzielonej w formie zwolnienia w podatku od nieruchomości. postanawia: 1. odrzucić skargę 2. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie 12.535,00 zł (słownie: dwanaście tysięcy pięćset trzydzieści pięć złotych 00/100). Decyzją z dnia [...] Nr [...] po rozpatrzeniu odwołania [...] Spółka z o.o. z siedzibą w B. K. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu uchyliło decyzję Burmistrza Strzelec Opolskich z dnia [...] ustalającej wielkość pomocy publicznej udzielonej Spółce w formie zwolnienia w podatku od nieruchomości oraz orzekającej o obowiązku zwrotu kwot stanowiących nadwyżkę pomocy ponad dopuszczalną intensywność pomocy i wykorzystanych niezgodnie z przeznaczeniem i umorzyło postępowanie przed organem I instancji. W ocenie Kolegium organ I instancji orzekając w przedmiotowej decyzji, wydanej na podstawie uchwały Zarządu Miejskiego w Strzelcach Opolskich nr 323/01 z dnia 28.12.2001 r., działał bez podstawy prawnej, bowiem wskazana uchwała Zarządu Miejskiego nie miała charakteru aktu prawa miejscowego i nie była źródłem powszechnie obowiązującego prawa na terenie gminy. Skargę na rozstrzygnięcie organu odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu wniosła Gmina Strzelce Opolskie, domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji oraz zasądzenia kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu wniosło o jej odrzucenie wskazując, iż Gmina Strzelce Opolskie w niniejszej sprawie nie posiada przymiotu strony, co przesądza o braku legitymacji procesowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył co następuje: Zgodnie z art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.)-/dalej p.p.s.a./, uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym (art. 50 § 1 p.p.s.a.), jak również inny podmiot, któremu ustawy szczególne przyznają prawo do wniesienia skargi (art. 50 § 2 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie skargę do Sądu wniosła Gmina Strzelce Opolskie, reprezentowana przez pełnomocników- radców prawnych. Podstawową kwestią wymagającą zatem rozstrzygnięcia jest zdolność skargowa jednostki samorządu terytorialnego w sytuacji, gdy w pierwszej instancji decyzję wydał organ tej jednostki. Na wstępie należy zwrócić uwagę, że z powołanego wyżej przepisu art. 50 § 1 p.p.s.a. wynika zasada, że sąd administracyjny wszczyna postępowanie na podstawie skargi wniesionej przez uprawniony podmiot i struktura postępowania sądowoadministracyjnego ukształtowana jest jako spór prowadzony przed niezawisłym sądem przez dwa podmioty: podmiot żądający udzielenia ochrony prawnej (skarżącego) i organ administracji publicznej, którego działanie lub zaniechanie stało się przyczyną zgłoszenia żądania udzielenia ochrony prawnej. Tak ukształtowana struktura postępowania sądowoadministracyjnego determinuje krąg podmiotów, którym przepisy procesowe mogą przyznać prawo do jego uruchomienia. Postępowanie to nie może zostać uruchomione przez organ administracji publicznej, którego działalność ma być przedmiotem oceny z punktu widzenia zgodności z prawem, ani żaden inny organ pozostający w strukturze organizacyjnej tej administracji. Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie administracyjnym poglądem, akceptowanym w pełni przez tut. Sąd, gmina nie jest stroną postępowania administracyjnego w sprawie indywidualnej z zakresu administracji publicznej, dotyczącej osoby trzeciej. Wobec tego ani gmina, ani żaden jej organ, nie są uprawnieni do zaskarżania do sądu administracyjnego decyzji organu odwoławczego. Pogląd taki został potwierdzony w uchwale siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 maja 2003 r. sygn. akt OPS 1/03 (ONSA 2003/4/115), w której stwierdzono m. in., że powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej (...), wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego lub sądowoadministracyjnego. W takiej sytuacji jednostka samorządu terytorialnego nie ma legitymacji procesowej strony w tym postępowaniu, nie jest również podmiotem uprawnionym do zaskarżania decyzji administracyjnych do sądu administracyjnego, ani też legitymowanym do wystąpienia z powództwem do sądu powszechnego." Również w wyroku NSA z dnia 16 lutego 2005r., sygn. akt OSK 1017/04 (NSA-Centralna Baza Orzeczeń i Informacji o Sprawach) przyjęto, że gmina nie może zajmować różnej pozycji - raz organu wydającego decyzję, innym razem strony postępowania - w zależności od etapu załatwiania sprawy z zakresu administracji publicznej. Dlatego też, podzielając powyższe poglądy, należy uznać, że gmina Strzelce Opolskie, której Burmistrz wydał decyzję ustalającą wielkość pomocy publicznej udzielonej w formie zwolnienia w podatku od nieruchomości w pierwszej instancji nie ma legitymacji skargowej do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję organu odwoławczego w tej sprawie. (por. m.in. postanowienie NSA z 15 października 1990r., SA/Wr 990/90, ONSA 1990, nr 4, poz. 7; uchwała NSA z dnia 9 października 2000r., OPK 14/00, ONSA 2001, nr 1, poz. 17; wyrok NSA z dnia 16 lutego 2005r., OSK 1017/04, niepubl., J.P. Tarno, Ochrona interesu prawnego jednostki samorządu terytorialnego w postępowaniu administracyjnym i sądowym {w:} Księga jubileuszowa Profesora zw. dr hab. Józefa Filipka, Zakamycze 2001, s. 721 i n.). W tym stanie rzeczy, wniesioną w niniejszej sprawie skargę uznać trzeba za niedopuszczalną i - w konsekwencji - zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - należało orzec jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a., czemu dano wyraz w pkt 2 sentencji postanowienia.