VII SA/Wa 1852/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Kowalska, , Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), Asesor WSA Jolanta Augustyniak - Pęczkowska, Protokolant Jakub Szczepkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 lutego 2009 r. sprawy ze skargi J. M. na decyzję Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] września 2008 r. znak [...] w przedmiocie odmowy nadania tytułu rzeczoznawcy budowlanego skargę oddala VII Sa/Wa 1852/08 Uzasadnienie Zaskarżona decyzja Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] września 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania tytułu rzeczoznawcy budowlanego została wydana w związku z uchyleniem przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, prawomocnym wyrokiem z dnia 8 maja 2008 r., wcześniej zaskarżonej decyzji [...] z dnia [...] listopada 2007 r. Uchylenie nastąpiło z przyczyn formalnych gdyż w wydawaniu zaskarżonej decyzji z [...] listopada 2007 r. udział brały dwie osoby, które uczestniczyły także w wydawaniu decyzji z [...] lipca 2007 r. W związku z tym, Przewodniczący Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa powołał nowy skład orzekający KKK, który zapoznał się z całymi aktami sprawy Pana inż. J. M. - [...]. Krajowa Komisja Kwalifikacyjna Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa, ponownie odmawiając inżynierowi budownictwa J. M. nadania tytułu rzeczoznawcy budowlanego w specjalności konstrukcyjno-budowlanej obejmującej projektowanie i wykonawstwo stwierdziła w uzasadnieniu, że Skład Orzekający KKK zapoznał się z treścią pisma złożonego w imieniu inż. J. M. przez adwokat B. W. oraz z dodatkowym materiałem dowodowym załączonym do pisma tj. 4 świadectwami pracy, zaświadczeniem nr 1 z 6 załącznikami i zaświadczeniem nr 2 z 23 załącznikami potwierdzającym praktykę zawodową J. M. w zakresie projektowania, wykonawstwa i dorobku praktycznego w zakresie objętym rzeczoznawstwem. Po analizie nadesłanych dokumentów, Krajowa Komisja Kwalifikacyjna stwierdziła, że wnioskodawca tylko częściowo spełnia warunki art.15 ust.1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr. 156, poz. 1118 z późn. zm.), a mianowicie posiada tytuł zawodowy inżyniera i uprawnienia bez ograniczeń do projektowania i kierowania robotami budowlanymi oraz korzysta w pełni z praw publicznych, natomiast nie posiada udokumentowanej praktyki w zakresie projektowania i wykonawstwa oraz znaczącego dorobku praktycznego w zakresie objętym rzeczoznawstwem. Skład Orzekający KKK ustalił, że przedstawione dokumenty i dorobek zawodowy nie dotyczyły znaczącego dorobku praktycznego. Dokumenty przedstawione dotyczą małych budynków i nieskomplikowanych konstrukcji. Natomiast opinie i ekspertyzy opracowywane dla sądów tylko w małym stopniu dotyczyły specjalności konstrukcyjno -budowlanej i budynków o nieznaczących rozwiązaniach. Pozostała, zasadnicza część opracowanych opinii, dotyczyła wycen nieruchomości, wypadków, rozliczania robót, mykologii, podziału nieruchomości, określenia jakości prac i wbudowanych materiałów. Skład Orzekający KKK ocenił także nowy materiał dowodowy wskazując, że dołączone oświadczenia potwierdzają jedynie, że skarżący wykonał prace wskazane w zaświadczeniach jednakże organ nigdy nie kwestionował prawdziwości danych zawartych w dokumentach i nie twierdził, że strona nie wykonywała prac wskazanych w zaświadczeniach. Potwierdzamy, że w dotychczasowym postępowaniu organ uznał te dokumenty za prawdziwe oraz stwierdził, że praktyka zawodowa strony udokumentowana zaświadczeniami nie spełnia przesłanki znaczącego dorobku praktycznego określonej w art. 15 ust. I ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr.156, poz. 1118 z późn. zm.) Z tego punktu widzenia dołączone oświadczenia nie mogą zmienić stanowiska organu. W ocenie Składu Orzekającego KKK inż. J. M. nie posiada znaczącego dorobku praktycznego potwierdzonego praktyką projektową i wykonawczą w zakresie objętym wnioskowanym rzeczoznawstwem. Skargę na powyższą decyzję wniósł J. M. wnosząc o jej uchylenie i zarzucając: 1. naruszenie przepisu art. 15 ust. 1 pkt 2 litera b) i c) ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006r. Nr 156 poz. 1118 ze zm.) przez uznanie, iż J. M. nie spełnia warunków określonych w tych przepisach, co miało istotny wpływ na treść zaskarżonej decyzji; 2. naruszenie przepisu art. 7, 8, 9 i 11 kodeksu postępowania administracyjnego poprzez niewskazanie kryteriów rozstrzygnięcia zastosowanych w zaskarżonej decyzji, a w konsekwencji przekroczenie granic uznania, niewyjaśnienie wszystkich okoliczności mających istotne znaczenie w sprawie oraz nieuzasadnieniedecyzji w sposób właściwy, co miało istotny wpływ na treść zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu ( art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia wystąpiły, wobec czego skarga została uwzględniona. Zgodnie z art. 15. 1. ustawy Prawo budowlane Rzeczoznawcą budowlanym może być osoba, która: 1) korzysta w pełni z praw publicznych; 2) posiada: a) tytuł zawodowy magistra inżyniera, magistra inżyniera architekta, inżyniera lub inżyniera architekta, b) uprawnienia budowlane bez ograniczeń, c) co najmniej 10 lat praktyki w zakresie objętym rzeczoznawstwem, d) znaczący dorobek praktyczny w zakresie objętym rzeczoznawstwem. By uzyskać na podstawie tego przepisu uprawnienia należy również spełnić warunek określony w pkt.d ust.1 a więc posiadać znaczący dorobek praktyczny w zakresie objętym rzeczoznawstwem. Dokonanie ustaleń czy określona osoba posiada znaczący dorobek praktyczny w zakresie objętym rzeczoznawstwem jest niewątpliwie kwestią ocenną a decyzja wydawana w takiej sprawie decyzją uznaniowa. Uprawnienie organu do wydania decyzji o charakterze uznaniowym - a taką decyzją jest z całą pewnością decyzja wydawana przez organy na podstawie art. 15 ustawy - Prawo budowlane - nie zwalnia tegoż organu z obowiązku zgromadzenia i wszechstronnego zbadania materiału dowodowego i wydania decyzji o treści przekonującej pod względem faktycznym i prawnym tym bardziej, ze w ocenie Sądu Określenie "znaczący dorobek praktyczny" jest pojęciem nieostrym i dlatego każdorazowo podlega ocenie organu wydającego decyzję administracyjną w przedmiocie nadania tytułu rzeczoznawcy budowlanego. Jednakże ocena "znaczącego dorobku praktycznego" dokonana przez organ w niniejszej sprawie oparta została na kompletnym materiale dowodowym. Skład Orzekający Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej szczegółowo przeanalizował materiał dowodowy zawierający udokumentowaną zaświadczeniami praktykę zawodowa kandydata. Skład Orzekający KKK ocenił także nowy materiał dowodowy i uznał ,że inż. J. M. nie posiada znaczącego dorobku praktycznego potwierdzonego praktyką projektową i wykonawczą w zakresie objętym wnioskowanym rzeczoznawstwem. Zdaniem Sądu, ocena ta mieści się w granicach uznania administracyjnego dokonanego w oparciu o wyżej wskazane kryteria i dyspozycje art. 15 ustawy prawo budowlane. Zatem stwierdzić należy, ze organ prawidłowo zastosował przepisy obowiązującego prawa oraz trafnie dokonał ich wykładni. Mając na względzie powyższe na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) skargę jako bezzasadną należało oddalić.