II FZ 440/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : Antoni Hanusz (spr.) Sędziowie : po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia T.J. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 27 sierpnia 2008 r. sygn. akt I SA/Sz 429/08 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania tytułu wykonawczego w sprawie ze skargi T.J. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia 21 maja 2008 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego postanawia: oddalić zażalenie. II FZ 440/08 Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem z dnia 27 sierpnia 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w sprawie o sygnaturze akt I SA/Sz 429/08, oddalił wniosek T.J. o wstrzymanie wykonania tytułów wykonawczych w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia 21 maja 2008 roku w przedmiocie uznania zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym za nieuzasadnione. Sąd w motywach tego rozstrzygnięcia argumentował, że stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej jako u.p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu zaskarżonego aktu (czynności) w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Jak argumentował sąd, zastosowany przez ustawodawcę zwrot "w granicach tej samej sprawy" należy interpretować na tle art. 3 §2 oraz art. 134 i art. 135 cytowanej ustawy. Instytucja wstrzymania wykonania aktu lub czynności dotyczy, zatem tych wszystkich aktów lub czynności, które zostały wymienione w art. 3 § 2 pkt 1-7 ustawy, a które mogą być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego, tj. decyzji, postanowień oraz innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W dalszej kolejności sąd argumentował, że tytuł wykonawczy wystawiony w postępowaniu egzekucyjnym nie mieści się w tak zakreślonym katalogu aktów lub czynności i nie może być przedmiotem skargi do sądu. W toku postępowania egzekucyjnego przedmiotem skargi mogą być jedynie te postanowienia, na które służy zażalenie i tego rodzaju akty objęte są dyspozycją przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd nie ma natomiast kompetencji do wstrzymania czynności egzekucyjnych, czy postępowania egzekucyjnego jako całości, czego niesłusznie domagał się w ocenie sądu skarżący. W zażaleniu na powyższe postanowienie T.J. domagał się jego uchylenia oraz uwzględnienia wniosku wstrzymanie wykonania tytułów wykonawczych, do czasu prawomocnego rozpoznania sprawy. Skarżący argumentował, że egzekwowany w toku postępowania egzekucyjnego obowiązek jest przedawniony, a więc przedmiot postępowania stanowi odmowa umorzenia postępowania a nie uznanie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. Natomiast skarżący w postępowaniu tym domaga się, jak sam stwierdził w uzasadnieniu zażalenia, nieistnienia egzekwowanego obowiązku. Rozpoznając zażalenie Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zaskarżone postanowienie nie narusza prawa, a zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw i z tych przyczyn należało je oddalić. Skarżący we wniesionej do sądu administracyjnego skardze na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w S. domagał wstrzymania wykonania wydanych tytułów wykonawczych wystawionych przez wierzyciela. Skarżący argumentował, że ich realizacja stanowi zagrożenie dla materialnego bytu skarżącego. Należy zgodzić się ze stanowiskiem sądu stosownie do którego, opisany powyżej wniosek nie mieści się w granicach rozpoznawanej sprawy, gdyż ta dotyczy jedynie prawidłowości rozstrzygnięć podjętych w toku postępowania egzekucyjnego. Tytuł wykonawczy nie mieści się w kategorii decyzji lub postanowień wymienionych w art. 61 § 2 punkt 1 u.p.p.s.a., jak również aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o których mowa w art. 61 § 2 punkt 2 tej ustawy. Wreszcie tytuł wykonawczy nie jest także uchwałą organu jednostki samorządu terytorialnego jak również aktem terenowego organu administracji rządowej. Tytuł wykonawczy jest bowiem dokumentem urzędowym stanowiącym dowód istnienia niewykonania obowiązku wynikającego z przepisu prawa. Stosownie natomiast do art. 61 § 3 u.p.p.s.a., sąd jest uprawniony do wstrzymania wykonania aktu lub czynności organu administracji mieszczącego się w opisanych powyżej kategoriach wymienionych w art. 61 § 2 u.p.p.s.a. Słusznie zatem sąd w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wskazał, że nie było podstaw do udzielenia ochrony tymczasowej w rozpoznawanej sprawie. Odnosząc się z kolei do przedstawionej przez skarżącego w uzasadnieniu zażalenia argumentacji stosownie do której, egzekwowany w toku postępowania egzekucyjnego obowiązek jest przedawniony, a celem skarżącego w toczącym się postępowaniu jest wykazanie nieistnienia egzekwowanego obowiązku, należy stwierdzić, że nie może ona stanowić podstawy uzasadniającej uchylenie zaskarżonego postanowienia. Kwestie te zostaną wzięte pod uwagę przez sąd przy rozpoznaniu zasadności skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w S. Natomiast w toczącym się postępowaniu o udzielenie ochrony tymczasowej okoliczności te nie mogą wpłynąć w żaden sposób na wynik sprawy. Przypomnieć bowiem należy, że stosownie do art. 61 § 3 u.p.p.s.a., sąd może wstrzymać wykonanie aktu lub czynności administracji wymienionych w art. 61 § 1 tego przepisu, o ile zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wystąpienie jedynie tych przesłanek mogło spowodować wydanie postanowienia wstrzymującego wykonanie aktu lub czynności administracji wymienionej w art. 61 § 2 u.p.p.s.a. Z uwagi na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 u.p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 tej ustawy, orzekł jak w sentencji.