I SA/Łd 1355/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA Paweł Janicki po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn postanawia: odrzucić skargę. Niniejsza sprawa toczy się ze skargi Pi. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. wydaną w przedmiocie ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn. Powyższa skarga została wniesiona osobiście przez skarżącego w dniu 13 października 2008 r. Z akt sprawy wynika, że zaskarżona decyzja została wysłana równolegle z dwoma innymi decyzjami wydanymi w stosunku do H. S. oraz Pa. S. Początkowo jednak nie dotarła do adresata, lecz do organu pierwszej instancji. W dniu 15 października 2008 r. ponownie przesłano ją na adres podatnika, a doręczona została adresatowi w dniu następnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Warunkiem skuteczności skargi wniesionej do sądu jest to, by została złożona na akt lub czynność wymienione w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zmianami — powoływana dalej jako p.p.s.a.). Skarga na decyzję administracyjną będzie skuteczna o ile w chwili jej składania istnieje przedmiot zaskarżenia. Kwestionowana przez stronę decyzja musi zatem funkcjonować w obrocie prawnym — skarga na decyzję nieistniejącą nie podlega rozpoznaniu. Decyzja, jako akt administracyjny załatwiający konkretną sprawę, wchodzi do obrotu prawnego w dacie jej doręczenia stronie. Wcześniej stanowi jedynie niewiążący nikogo projekt, bo mimo że została wydana i podpisana, to w każdym czasie może zostać zmieniona. Organ podatkowy, który wydał decyzję, jest nią bowiem związany dopiero od chwili jej doręczenia (art. 212 ustawy z dnia 28 sierpnia 1998 r. Ordynacja podatkowa, tekst jednolity Dz.U. z 2005 r. nr 8 poz. 60 ze zmianami). W konsekwencji, podatnik może skutecznie wystąpić ze skargą do sądu administracyjnego dopiero po wprowadzeniu decyzji do obrotu, czyli po prawidłowym jej doręczeniu. Wniosek ten znajduje ponadto potwierdzenie w treści samej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W art. 53 § 1 ww. ustawa stanowi bowiem, że skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skarga złożona przed tą chwilą jest przedwczesna, a tym samym — niedopuszczalna. W niniejszej sprawie podatnik wystąpił ze skargą jeszcze przed doręczeniem mu decyzji w sprawie, formułując ją w oparciu o treść decyzji w analogicznych sprawach, otrzymanych przez H. S. i Pa. S. Skarga podatnika jest zatem, stosownie do powyższych rozważań, niedopuszczalna. Konsekwencją niedopuszczalności skargi jest konieczność jej odrzucenia. W tym stanie sprawy, sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. Na marginesie zaznaczyć należy, że podatnik, pouczony przez Dyrektora Izby Skarbowej, złożył ponownie skargę na decyzję Dyrektora z dnia [...] r. Skarga ta wpłynęła do sądu i będzie rozpoznana pod sygn. akt I SA/Łd 1354/08. M.Ko.