II SAB/Ke 11/09

PostanowienieWSA w Kielcach2009-02-12

Skład orzekający: Sylwester Miziołek, Dorota Chobian, Beata Ziomek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna, jeśli strona skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia przewidzianych w Kodeksie postępowania administracyjnego?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest niedopuszczalna, jeśli strona skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia przewidzianych w Kodeksie postępowania administracyjnego, takich jak zażalenie do organu wyższego stopnia. Brak wyczerpania tych środków skutkuje odrzuceniem skargi jako niedopuszczalnej.
Stan faktyczny
Skarżący S. S. domagał się od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Organ odmówił rozpatrzenia wniosku, informując, że nie znajduje podstaw. Skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, początkowo jako skargę na postanowienie odmawiające przywrócenia terminu, a następnie sprecyzował ją jako skargę na bezczynność organu. Pełnomocnik organu na rozprawie oświadczył, że wniosek o przywrócenie terminu był bezprzedmiotowy, a pełnomocnik skarżącego przyznał, że nie złożono zażalenia do organu wyższego stopnia.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę. Przyznano radcy prawnemu J. W. zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sylwester Miziołek, Sędziowie Sędzia WSA Dorota Chobian (spr.), Sędzia WSA Beata Ziomek, Protokolant Sekretarz sądowy Małgorzata Rymarz, po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2009 r. na rozprawie sprawy ze skargi S. S. na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania p o s t a n a w i a I. odrzucić skargę; II. przyznać od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...]) na rzecz radcy prawnego J. W. kwotę 292,80 (dwieście dziewięćdziesiąt dwa 80/100) złotych, w tym VAT w kwocie 52,80 (pięćdziesiąt dwa 80/100) złotych, tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. W piśmie z dnia 21 stycznia 2008r. skierowanym do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego S. S. domagał się przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w sprawie dotyczącej nakazania rozbiórki oczka wodnego. W odpowiedzi Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w piśmie z dnia 31 stycznia 2008r. poinformował skarżącego, że nie znajduje podstaw do rozpatrzenia jego wniosku o przywrócenie terminu. W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skardze S. S. wskazał, iż zaskarża postanowienie tego organu z dnia 31 stycznia 2008r., odmawiające mu przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W odpowiedzi na skargę organ przytoczył pokrótce przebieg postępowania, nie zajmując jednak stanowiska odnośnie samej skargi. Na rozprawie przed Sądem w dniu 22 stycznia 2009r. pełnomocnik organu oświadczył, iż z uwagi na to, iż stwierdzone zostało uchybienie terminu do wniesienia odwołania, wniosek S. S. o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania był bezprzedmiotowy i dlatego organ tego wniosku nie rozpoznał. W piśmie procesowym z dnia 29 stycznia 2009r. pełnomocnik skarżącego sprecyzował skargę wskazując, iż jest to skarga na bezczynność organu, i w związku z tym domagał się zobowiązania Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego do rozpatrzenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji PINB z dnia 6 października 2006r., w terminie jednego miesiąca. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej uppsa, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu przed organem właściwym w sprawie, przy czym przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W sytuacji gdy przedmiotem skargi jest bezczynność organu, takim środkiem jest zażalenie, o jakim mowa w art. 37 § 1 kpa. Z akt wprawy nie wynika, aby S. S. przed wniesieniem skargi złożył do organu wyższego stopnia zażalenie, a reprezentujący go ( ustanowiony z urzędu ) pełnomocnik przyznał na rozprawie w dniu 12 lutego 2009r., że takie zażalenie nie zostało złożone. Skoro więc S. S. przed wniesieniem skargi nie wyczerpał środków zaskarżenia, złożona przez niego skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 uppsa. Na podstawie art. 250 uppsa oraz § 15 w zw. z § 14 ust.2 pkt 1 lit "c" i w zw. z § 2 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu ( Dz. U. Nr 163 poz. 1349 ze zm.) Sąd przyznał pełnomocnikowi skarżącego poniesione przez niego koszty.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło