I OZ 210/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Lech po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. W. i M. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 4 września 2009 r., sygn. akt III SAB/Wr 28/08 odrzucające zażalenie D. W. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 3 sierpnia 2009 r., sygn. akt III SAB/Wr 28/08 wzywające do wykonania zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 30 kwietnia 2009 r., sygn. akt III SAB/Wr 28/08 wzywające D. W. do uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 13 lutego 2009 r., sygn. akt III SAB/Wr 28/08 odrzucające zażalenie D. W. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 15 grudnia 2008 r. dokonujące dekretacji i wpisujące do repertorium (...) skargę D. W., sygn. akt III SAB/Wr 28/08 na bezczynność Starosty Powiatu T. w przedmiocie niewydania zaświadczenia z wypisem i wyrysem działki nr (...) i sąsiednich z 1960 r. oraz wyrysu i wypisu działki (...) w N. w skali 1:2000 postanawia: 1. oddalić zażalenie D. W., 2. odrzucić zażalenie M. W. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 13 lutego 2009 r. odrzucił, jako niedopuszczalne, zażalenie D. W. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III tegoż Sądu, którym dokonano dekretacji skargi na bezczynność Starosty Powiatu T. D. W. złożyła zażalenie na wyżej wskazane postanowienie z dnia 13 lutego 2009 r., składając także wniosek o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2009 r. umorzono postępowanie w zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy, a w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 30 kwietnia 2009 r. wezwano skarżącą do uiszczenia – w terminie 7 dni – wpisu sądowego, pod rygorem odrzucenia zażalenia. D. W. wniosła zażalenie na zarządzenie z dnia 30 kwietnia 2009 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 16 czerwca 2009 r., sygn. akt I OZ 613/09, oddalił to zażalenie. Wobec tego, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 3 sierpnia 2009 r. ponownie wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie z 13 lutego 2009 r. – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Skarżąca pomimo skutecznego doręczenia wskazanego wyżej wezwania, nie zastosowała się do jego treści i nie uiściła wpisu we wskazanym przez Sąd terminie. Złożyła jedynie zażalenie na to zarządzenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zaskarżonym postanowieniem z dnia 4 września 2009 r., sygn. akt III SAB/Wr 28/08, odrzucił to zażalenie wskazując, że zgodnie z art. 194 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), nie przysługuje zażalenie na zarządzenie przewodniczącego wydziału, którego przedmiotem jest ponowne wezwanie skarżącej do uiszczenia wpisu od zażalenia. Na to postanowienie zażalenie złożyli D. W. i M. W., z którego wynika, że nie zgadzają się z zapadłym rozstrzygnięciem. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: przypomnieć należy, że na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 30 kwietnia 2009 r. (wzywające do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia) D. W. złożyła zażalenie, które to zażalenie Naczelny Sąd Administracyjny oddalił postanowieniem z dnia 16 czerwca 2009 r. W związku z tym zarządzenie z dnia 30 kwietnia 2009 r. stało się wymagalne i dlatego w oparciu o art. 6 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi, że sąd administracyjny powinien udzielać stronom występującym w sprawie bez adwokata lub radcy prawnego potrzebnych wskazówek co do czynności procesowych oraz pouczać ich o skutkach prawnych tych czynności i sutkach zaniedbań, D. W. działająca bez pomocy profesjonalnego pełnomocnika, została wezwana do wykonania zarządzenia z dnia 30 kwietnia 2009 r. Jednak wezwanie to miało charakter techniczny i nie było "zarządzeniem" w rozumieniu przepisów ustawy Prawo o postępowaniu o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, bowiem stanowiło niejako przypomnienie dla skarżącej, że skoro oddalone zostało jej zażalenie na zarządzenie z dnia 30 kwietnia 2009 r., to tym samym stało się ono wymagalne i powinna uiścić wpis od zażalenia. Na techniczny charakter tego zarządzenia wskazuje również, że nie zawierało ono w swej treści pouczenia o trybie i środkach zaskarżenia. Uznać zatem należy, że zasadnie Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 4 września 2009 r., zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, odrzucił zażalenie D. W., bowiem jak stanowi 194 § 1 w związku z art. 198 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zażalenie na wezwanie Przewodniczącego do wykonania prawomocnego zarządzenia Sądu, nie przysługuje. Co się zaś tyczy zażalenia M. W. na zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 4 września 2009 r., to przypomnieć należy, że zgodnie z art. 32 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi. W myśl art. 12 tej ustawy przez stronę rozumie się również uczestnika postępowania. Ponadto w oparciu o art. 33 § 2 powołanej ustawy udział w charakterze uczestnika może zgłosić osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego. W niniejszej sprawie M. W. nie jest stroną postępowania, bowiem skargę na bezczynność organu wniosła D. W. Ponadto nie brał on udziału w postępowaniu administracyjnym ani nie zgłosił swojego udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania. W związku z powyższym M. W. nie miał legitymacji do wniesienia zażalenia, a zatem jego zażalenie należało odrzucić. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 oraz art. 178 w związku z art. 197 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.