I SA/Gl 1148/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Wiciak, po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych postanawia odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Podatnik wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na wskazaną w sentencji postanowienia decyzję organu podatkowego drugiej instancji, dotyczącą solidarnej odpowiedzialności strony – jako osoby trzeciej – za zaległości spółki kapitałowej z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych wraz z odsetkami za zwłokę i kosztami egzekucyjnymi. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 29 grudnia 2008 r. strona skarżąca została wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi przez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka polecona zawierająca powyższe wezwanie awizowana była dwukrotnie, tj. w dniu 13 stycznia 2009 r. oraz w dniu 21 stycznia 2009 r. z powodu nieobecności adresata, o czym umieszczono zawiadomienie w skrzynce do doręczania korespondencji. Następnie, w dniu 29 stycznia 2009 r. przesyłkę zwrócono Sądowi z adnotacją "nie podjęto w terminie". Brak formalny skargi nie został uzupełniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 65 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie: ppsa, do doręczania pism w postępowaniu sądowym przez pocztę stosuje się tryb doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym. Wskazany tryb reguluje Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 czerwca 1999 r. w sprawie szczegółowego trybu doręczania pism sądowych przez pocztę w postępowaniu cywilnym (Dz. U. Nr 62, poz. 697 ze zm.). Przepisy cytowanego rozporządzenia przewidują wymóg dwukrotnego awizowania przesyłki w razie niemożności jej doręczenia. Zaznaczyć należy, iż w przypadku niepodjęcia przez adresata pisma dwukrotnie awizowanego, uznaje się je za doręczone zastępczo z upływem siedmiodniowego okresu, liczonego od daty powtórnego awizowania przesyłki (nie wliczając do wskazanego okresu dnia, w którym nastąpiło powtórne awizowanie przesyłki). Powyższe oznacza, iż w rozpatrywanej sprawie wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi zostało doręczone zastępczo skarżącemu w dniu 28 stycznia 2009 r., zaś siedmiodniowy termin dla dokonania tej czynności upłynął bezskutecznie w dniu 4 lutego 2009 r. Na mocy art. 215 § 1 ppsa, w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie, albowiem przedmiot skargi stanowi decyzja podatkowa dotycząca należności pieniężnej, tj. utrzymująca w mocy decyzję orzekającą o solidarnej odpowiedzialności strony – jako osoby trzeciej – za zaległości spółki kapitałowej z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych wraz z odsetkami za zwłokę i kosztami egzekucyjnymi. Niewskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia w sytuacji, gdy zaskarżony akt dotyczy należności pieniężnej, stanowi brak formalny skargi. Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy ppsa sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Mając zatem powyższe na uwadze Sąd, na mocy przywołanych wyżej przepisów i przy zastosowaniu art. 58 § 3 ppsa orzekł o odrzuceniu skargi.