I SA/Po 242/09

Dnia 24 lutego 2009 roku POSTANOWIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA: Szymon Widłak po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2009 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi HS na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] o sygn. [...] w przedmiocie odmowy przeprowadzenia wnioskowanej rozprawy postanawia odrzucić skargę /-/ Sz. Widłak Dnia [...] pełnomocnik H S wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej skargę na postanowienie tego organu z dnia [...] o sygn. [...] w przedmiocie odmowy przeprowadzenia wnioskowanej rozprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do art. 3 § 1 i § 2 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), dalej - p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Tak więc podstawową przesłanką warunkującą zaskarżenie postanowienia wydanego w postępowaniu administracyjnym do sądu administracyjnego jest to, czy służy na nie zażalenie chyba, że postanowienie kończy postępowanie lub rozstrzyga sprawę co do istoty. Zgodnie z art. 141 § 1 k.p.a. zażalenie przysługuje na postanowienie tylko w przypadkach wskazanych w Kodeksie postępowania administracyjnego. Tym samym katalog postanowień zaskarżalnych do sądu administracyjnego, wydanych w postępowaniu prowadzonym - jak w sprawie niniejszej - na podstawie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, jest zamknięty. Postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] o sygn. [...] zostało wydane w trybie art. 200a § 3 i 4 Ordynacji Podatkowej w związku z wniesieniem przez stronę wniosku o przeprowadzenie rozprawy. Nie ulega wątpliwości, iż nie jest to postanowienie kończące postępowanie czy rozstrzygające sprawę co do istoty. Jak wynika z treści art. 236 Ordynacji Podatkowej na wydane w toku postępowania postanowienia przysługuje zażalenie gdy ustawa tak stanowi. Na postanowienie będące przedmiotem skargi w tej sprawie nie przysługuje zażalenie, o czym strona skarżąca prawidłowo została pouczona. Z powyższego wynika, iż skarga na powyższe postanowienie jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji /-/ Sz. Widłak